Πολιτική χωρίς όραμα : Προσοχή να μην… θυμώσει η Τουρκία...

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Ο φόβος οδηγεί στη μιζέρια

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και γεωπολιτική υπεραξία της Κύπρου αξιολογήθηκε με περισσότερη σοβαρότητα από τους ξένους παρά από τις εκάστοτε ηγεσίες της χώρας μας. Άλλωστε, αυτή η γεωστρατηγική σημασία οδήγησε διαχρονικά σε πολλές περιπέτειες και κατακτήσεις, που μας βασανίζουν μέχρι και σήμερα. Η εύκολη οδός είναι να φορτώνουμε τις περιπέτειες μας μόνο στους ξένους, όσο κι εάν αυτό σε μεγάλο βαθμό μπορεί και να ισχύει. Δεν είναι, όμως, μόνο οι ξένοι που ευθύνονται για την πορεία της χώρας μας. Το ζητούμενο, είναι η ικανότητα αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων που διαθέτει η Κυπριακή Δημοκρατία. Και σε αυτό δεν φαίνεται, δυστυχώς, να γίνεται αντιληπτό ότι μπορούμε να είμαστε μεταξύ των παικτών. Η Κυπριακή Δημοκρατία, κατάφερε μέσα από συμπληγάδες να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το κατάφερε, παρά το γεγονός ότι στο παρά πέντε βρέθηκε αντιμέτωπη ακόμη και με τη διάλυσή της. Από τη στιγμή που ενταχθήκαμε στην Ε.Ε., θα ανέμενε κάποιος ότι θα κεφαλαιοποιείτο αυτό το επίτευγμα. Να τύχει σωστής και δημιουργικής αξιοποίησης, τόσο σε σχέση με την προσαρμογή της χώρας σε νέο πολιτικο-οικονομικό γίγνεσθαι όσο και με τη μορφή λύσης του Κυπριακού. Δεν έγινε τούτο, καθώς είναι πρόδηλο ότι αποτύχαμε να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε δημιουργικό μέρος αυτού του γίγνεσθαι. Είναι προφανές ότι συνεχίζεται το «κυνήγι μαγισσών» και αναλώνονται δυνάμεις για να πείσουμε για το αυτονόητο. Και δεν είναι τυχαίο ότι στο Κυπριακό, για παράδειγμα, συζητούν ακόμη οι διαχειριστές ένα πακέτο ιδεών, το οποίο απορρίφθηκε γιατί πρωτίστως ήταν αντιδημοκρατικό.

Τούτα, φαίνεται ότι θα ισχύσουν και ως προς την αξιοποίηση των ευρημάτων φυσικού αερίου. Σπεύδουμε να προβλέψουμε; Όχι. Απλά κάνουμε μια ανάγνωση προθέσεων. Ακόμη και μετά την ανακοίνωση των επιστημονικών εκτιμήσεων της εταιρείας Νoble, δεν αποφεύχθηκε η ίδια λογική διαχείρισης ενός σημαντικού γεωστρατηγικού εργαλείου. Η προσοχή να μην… θυμώσει η Τουρκία, να καλοπιάσουμε τους Τουρκοκύπριους, να μην ενοχληθεί κανένας και για τίποτε. Την ώρα που θα έπρεπε να υπάρξει μια ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης, φαίνεται τα πάντα να εντάσσονται σε μια φοβική λογική. Μια λογική μιζέριας. Τα μικρά κράτη, όταν δεν μεγιστοποιούν τα πλεονεκτήματά τους, δεν μπορούν να λειτουργήσουν στη διεθνή πολιτική σκηνή. Απλά θα βρίσκονται κάποιοι να τους σέρνουν.
Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αποκτήσει πολλά γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα, τα οποία επί του παρόντος προτιμά να τα διαφημίζει σε βιτρίνα επάθλων. Να έχουν λίγο πολύ μουσειακό χαρακτήρα και σε κάποιες περιπτώσεις και προεκλογικό…

ΠΗΓΗ : Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ   04/01/2012