Ελλάδα - Στίγμα - Δεν μαζεύει κόσμο ο ΣΥΡΙΖΑ - Άγχος και προβληματισμός του Αλέξη

Του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου

 

ΣΥΜΠΑΣΧΩ, οφείλω να το παραδεχθώ, με την αγωνία του προέδρου Αλέξη για την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια, δεν το είχα αντιληφθεί ότι περνάει τέτοιο ζόρι, αλλά ας είναι καλά στέλεχος του κόμματος (από τα ελάχιστα που μου μιλούν) το οποίο μου μετέφερε τα άγχη και τους προβληματισμούς του αριστερού αγοριού αναφορικά με το (πολιτικό) μέλλον του κόμματος. Οπως μου εξήγησε, "δεν περπατάει η υπόθεση της μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα".

ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΑ εγώ, δεν λέγεται! Σήμερα βέβαια έχουν μια Κεντρική Επιτροπή προκειμένου να συζητήσουν την ιδρυτική διακήρυξη που είναι του είδους "ποιοι είμαστε, τι προτείνουμε, τι επιδιώκουμε", και που εμένα μου θυμίζει τα μεταφυσικά "τι είναι ο άνθρωπος και ποια η αποστολή του πάνω στη γη", αλλά δεν επεκτείνομαι περαιτέρω. Διότι τι να την κάνεις τη διακήρυξη αν δεν υπάρχει κόσμος;

ΘΑ ΤΗ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ οι δικοί σου, δηλαδή η Ρένα με τον Λαφαζάνη, τη Ζωή και τον Παπαδημούλη, και ο Στρατούλης με τον  Βούτση και τον Σταθάκη, τις κρύες νύχτες του χειμώνα, αλλά αυτό δεν αρκεί, έτσι δεν είναι;

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ λοιπόν κόσμος και κόσμος, απ' ό,τι ενημερώθηκα, ΔΕΝ... Δηλαδή, η προσπάθεια που έγινε μετά τις εκλογές για να συγκεντρωθούν υπογραφές υποψηφίων μελών δεν έχουν αποφέρει τα αναμενόμενα και η οργανωτική προσπάθεια να μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε ένα πλειοψηφικό "ρεύμα εξουσίας" (που θα' λεγε και ο Λαλιώτης παλιά) δεν ευοδώθηκε.

ΕΜΑΘΑ ότι μετά βίας έχουν συγκεντρώσει μερικές χιλιάδες υπογραφές (γίνεται λόγος για όχι περισσότερες από 7.000, αλλά το μεταφέρω με επιφύλαξη...).

Ρώτησα επ' αυτού το "στέλεχος":

- Υπάρχει πλάνο, τι θα κάνετε;

- Φαντάζομαι ότι όταν δημοσιοποιηθεί η ιδρυτική διακήρυξη να υπάρξει αυτό το ρεύμα που δεν έχει εμφανιστεί μέχρι τώρα. Θα γίνουν βέβαια κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση και ο πρόεδρος το έχει επωμιστεί προσωπικά το θέμα...

ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ, δεν αμφιβάλλω. Εκείνο που δεν μπορώ να δω επί του παρόντος είναι πώς η ιδρυτική διακήρυξη που θα κάνει τον κόσμο να πει "α, αυτή τη δέσμευση περίμενα, πάω τώρα να γραφτώ μέλος στο ΣΥΡΙΖΑ" θα καταφέρει να παντρέψει τη στροφή προς το Κέντρο που επιδιώκει να κάνει το αριστερό αγόρι (στη φωτογραφία Τσίπρας - Λαφαζάνη) με τους λαφαναζοστρατούληδες, οι οποίοι επιμένουν να γυρίσει η χώρα στη δραχμή, να φύγει ίσως και από την Ευρωπαϊκή Ενωση, να καταγγείλει τα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, κ.λπ., κ.λπ.

 

Απογοήτευση Βενιζέλου

ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ να δακρύσω για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, είπαμε, συμπάσχω, αλλά μην το παρακάνουμε κιόλας. Το παρακολουθώ πάντως το θέμα εκ του σύνεγγυς, αλλά πρέπει να πω ότι και άλλοι έχουν προβλήματα αναλόγου φύσεως. Παράδειγμα ο πρόεδρος Βαγγέλης, ο οποίος είναι στη φάση "με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε". Εξήγγειλε βέβαια συνέδριο για τον Φεβρουάριο, αλλά όσοι (πασόκοι) γνωρίζουν τα εσωτερικά του μικρού αυτού κόμματος υποστηρίζουν ότι όχι ένα συνέδριο, δέκα να κάνει δύσκολα θα σταθεί στα πόδια του.

ΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ότι ο πρόεδρος είναι πολύ απογοητευμένος από την κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ. Τόσο σου λέει, που έχει θέσει τη δική του κόκκινη γραμμή: "Αν ώς την επόμενη άνοιξη δεν διαπιστώσει βελτίωση στην εικόνα του Κινήματος, θα διευκολύνει με τη στάση του την κατάσταση". Δηλαδή;

ΑΥΤΟΣ που μου το είπε κατατάσσεται στην κατηγορία εκείνων που ο πρόεδρος  Βαγγέλης θεωρεί υπονομευτές του, και ως εκ τούτου δεν είχε νόημα να ρωτήσω περισσότερα, όπως το τι εννοεί, παραίτηση ή κάτι άλλο. Προτίμησα να τηλεφωνήσω σε φίλους και γνωστούς που γνωρίζω ότι ζυμώνονται (τι ωραίο ρήμα) περιφερειακά του ΠΑΣΟΚ. Ξεκίνησα από την κίνηση Λοβέρδου (φωτογραφία): άνθρωπός του μου ανέφερε ότι "πάει προς τα πίσω η υπόθεση της ανεξαρτητοποίησης, διότι έχει αποφασίσει να το κάνει αμέσως μετά την ψήφιση των μέτρων. Αφού δεν υπάρχουν μέτρα όπως περίμενε ώς το τέλος Οκτωβρίου, εκ των πραγμάτων θα μετακινηθεί προς το δεύτερο 20ήμερο του Νοεμβρίου η κίνηση".

ΤΟ ΟΠΟΙΟ σημαίνει ότι τη Δευτέρα 29 Οκτωβρίου θα παρουσιάσει απλώς το βιβλίο του «Θέσεις για μια Νέα Ελληνική Ανόρθωση». Τα υπόλοιπα σε δεύτερο χρόνο.

Α, ΝΑ ΜΗΝ το ξεχάσω για τον Λοβέρδο: το περιβάλλον του προέδρου Βαγγέλη αναμένει ότι το πολύ "δυο με τρεις βουλευτές θα τον ακολουθήσουν" όταν ανεξαρτητοποιηθεί και εξαγγείλει την Ανόρθωση. Αυτά μένει να αποδειχθούν βεβαίως, αλλά επειδή βαριέμαι να περιμένω, τηλεφώνησα στον Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος παραμένει πολιτικά άστεγος μετά την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ, να τον ρωτήσω "τι θα κάνει".

Μου απάντησε μάλλον κοφτά:

- Τίποτε. Προφανώς δεν πρόκειται να ενταχθώ κάπου σε αυτή τη φάση. Μιλάω με αρκετούς ανθρώπους, παρακολουθώ τις εξελίξεις, αλλά τίποτε περισσότερο από αυτό.

- Ούτε στην κίνηση Λοβέρδου;

- Με τον Ανδρέα μιλάω συχνά και, όπως έχω πει και στον ίδιο, θεωρώ ότι είναι άκαιρο να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο τώρα.

Μάλιστα...

Μηδενικό κυβερνητικό έργο

ΥΣΤΕΡΑ από ενδελεχή έρευνα στα πεπραγμένα της κυβέρνησης, και διαπιστώνοντας ότι η παραγωγή έργου, εκατό και κάτι ημέρες μετά τη συγκρότησή της είναι μηδενική (εκείνη η Βουλή ακόμη να δει ένα νομοσχέδιο στην Ολομέλεια, μαύρα μάτια έχουν κάνει οι άνθρωποι) ενημερώνω όσους συμπατριώτες επίσης ανησυχούν ότι μέσα στην εβδομάδα τελειώνουν οι αγωνίες μας!

ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΝ εκ νέου οι πολιτικοί αρχηγοί - αυτή τη φορά, για να καταστρώσουν τη στρατηγική της κυβέρνησης. Καλό; Εχω κι άλλα (ανέκδοτα) εννοείται, αλλά δυστυχώς διαθέτω περιορισμένο χώρο και χρόνο...


Το «όλον ΠΑΣΟΚ»
Είναι αξιέπαινη η προσπάθεια που κάνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος να αναστήσει και πάλι το ΠΑΣΟΚ, αν και εμπεριέχει σίγουρα και κάποια ωφελιμιστικά χαρακτηριστικά: το τελευταίο που θα ήθελε θα ήταν να εξαϋλωθεί το Κίνημα που δημιούργησε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα δικά του χέρια. Προφανώς δεν έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες για την πορεία προς τα κάτω που ακολουθεί εδώ και μήνες το ΠΑΣΟΚ. Είναι μόλις επτά μήνες αρχηγός του κόμματος και μπορεί όλο το προηγούμενο διάστημα να βρισκόταν στην κορυφή της πυραμίδας του στελεχικού δυναμικού, αλλά σίγουρα κανείς δεν μπορεί να του χρεώσει ολοκληρωτικά την καταστροφή της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης. Εκανε λάθη ασφαλώς, πολλά. Προχώρησε σε λαθεμένες  κινήσεις, πήρε  αποφάσεις που δεν συνάδουν με την οξύνοια που τον διακρίνει, έκανε επιλογές που θα έπρεπε να είχε αποφύγει, αλλά δεν ευθύνεται για τα πάντα.
Αυτά όμως είναι ιστορία πλέον. Σημασία έχει το σήμερα. Στο πώς θα καταφέρει να βγάλει τον χώρο από το τέλμα και να επαναπατρίσει μέρος (γιατί όλοι αποκλείεται να επιστρέψουν) των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που απορροφήθηκαν από όμορους πολιτικούς χώρους, και ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό είναι το στοίχημα του Βαγγέλη Βενιζέλου, και από το αν το κερδίσει θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και η δική του τύχη όχι μόνο στην ηγεσία του κόμματος, αλλά και έναντι του ιστορικού τού μέλλοντος. Προϋπόθεση όμως είναι να αλλάξει και ο ίδιος. Μπορεί να είναι ίσως αργά, για πολλούς, και για πολλά, όμως υπάρχει ακόμη χρόνος να αποδείξει ότι όταν μιλάει για το «όλον ΠΑΣΟΚ», είναι διατεθειμένος να το κάνει και πράξη.
Το «όλον ΠΑΣΟΚ» προϋποθέτει  μοίρασμα ρόλων, κατανομή αρμοδιοτήτων και εξουσιών, απαγκίστρωση από περιβάλλοντα, λήθη του παρελθόντος. Με δυο λόγια, προϋποθέτει περίσσευμα καρδιάς. Είναι διατεθειμένος να το επιδείξει; Θα κερδίσει το στοίχημα. Αλλιώς... 


Πηγή: Τα Νέα
Δημοσιεύτηκε στις 20/10/2012