Κύπρος - Όπως βαδίζετε, σύντομα ούτε και... νήπια δεν θα μπορείτε να αποτρέψετε από το να σας... κράζουν!

Ντροπή, ανάξιοι να κουνούν το χέρι στον λαό!

Νίκος Τόκας

Ποιος είσαι εσύ κύριε και από πού αντλείς το θράσος να κουνάς κιόλας με αυστηρότητα και οργή (τάχατες) το δάκτυλο, επιχειρώντας, επικαλούμενος εθνικούς λόγους να μεταπείσεις τον πρόσφυγα εκείνο που οικονομικά ασφυκτιά και θεωρεί (κακώς) ως μοναδική του επιλογή για... θεραπεία, το ξεπούλημα της περιουσίας του στα κατεχόμενα; Δεν το αντιλαμβάνεσαι, ότι για να δικαιούσαι να... νουθετείς και να κάνεις δημόσιες διαλέξεις περί φιλοπατρίας και πατριωτισμού, θα πρέπει πρώτιστα η αφεντιά σου να έχει διαχρονικά -λόγοις και έργοις- «κερδίσει» επάξια το «φωτοστέφανο» και του αγνού πατριωτισμού, και της άδολης φιλοπατρίας;

...Δεν το κατανοείς ότι για να πείσεις τον οποιονδήποτε να ακολουθήσει την όποια συμβουλή ή υπόδειξή σου, θα πρέπει πρώτιστα ως πολιτικό πρόσωπο, να έχεις κερδίσει την εκτίμηση και εμπιστοσύνη του, και η κάθε μέρα σου και το παράδειγμά σου, να αποτελεί γι' αυτόν αναφορά και έμπνευση;

...Τελικά, να υποθέσουμε ότι είσαι τόσο κοινωνικά ξέβαθος και πολιτικά ανώριμος  που σου είναι δύσκολο να αντιληφθείς επιτέλους ότι δεν μπορείς επ' άπειρον να υποτιμάς τη νοημοσύνη του (κομματικού κι άλλου) ακροατηρίου σου; Και ότι είσαι τόσο φρικτά αλάζονας και εγωκεντρικός που στην ουσία έχεις πάρει διαζύγιο με την πραγματικότητα και την ίδια την κοινωνία, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσεις το δράμα που η τελευταία βιώνει;

...Με το συμπάθειο, αλλά η σημερινή πολιτικο-κομματικο-πνευματική μας ηγεσία, στην οποία και αναφερόμαστε, τοποθετώντας την στον ρόλο που, υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί, δηλαδή του δασκάλου, καθοδηγητή, εμπνευστή και μπροστάρη, είναι περίπου για λύπηση. (Δυστυχώς, οι φωτεινές εξαιρέσεις, δεν διασώζουν την παρτίδα). Τίποτε σχεδόν δεν φαίνεται να μπορούν να διαχειριστούν με αποτελεσματικότητα και επάρκεια, οι ταγοί μας. Είναι τραγική επίσης η κατάστασή τους, γιατί ακόμα και στον χειρισμό μείζονων θεμάτων και καταστάσεων που απαιτούν κυρίως συλλογική σοφία και εθνική ομοψυχία, εμπλέκουν και χάνονται μέσα στην ανιδιοτέλεια και τους μικροπολιτικούς τους υπολογισμούς.

...Λοιπόν, μαζέψτε την αβάστακτη σας υποκρισία, και προσπαθήστε τουλάχιστον να ανακτήσετε, έστω κάτι τις από την απολεσθείσα αξιοπιστία, κύρος και σοβαρότητά σας. Διαφορετικά, όχι μόνο τον απελπισμένο πρόσφυγα, αλλά όπως βαδίζετε, σύντομα ούτε και... νήπια δεν θα μπορείτε να αποτρέψετε από το να σας... κράζουν!  

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 07/12/2013