Χριστόφιας : Σαν να και περιμένει από την αντιπολίτευση να του γράφει ρομαντικά ποιήματα κι αυτή η αχάριστη του κάνει σκληρή κριτική

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Θέλει πράγματι, να εγκριθούν τα μέτρα;

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣτην Κυριακή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην ιστορική ομιλία του στο συνέδριο των ΕΔΗ, διερωτηθήκαμε αν πράγματι επιδιώκει συναίνεση για να σωθεί η οικονομία ή αν τελικά προτιμά μια συγκρουσιακή ατμόσφαιρα, για να εξυπηρετηθεί το κομματικό πάθος των κυριακάτικων εκλογών κι ας πάει του βρόντου η οικονομία. Δεν το βρήκαμε λογικό (ότι κι αν σημαίνει αυτό) λίγες μέρες μετά που πήγαν τα κόμματα στο προεδρικό και του πρόσφεραν σανίδα σωτηρίας και λίγες μέρες πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία για τα μέτρα και τους προϋπολογισμούς, να εμφανίζεται στο συνέδριο των ΕΔΗ (των ΕΔΗ, ήμαρτον σου Κύριε) και να προκαλεί ακόμα μια ρήξη με την αντιπολίτευση, που θα μπορούσε να τα τινάξει όλα στον αέρα. Μήπως αυτό επιδιώκει ο Πρόεδρος; Γιατί δεν είναι η πρώτη φορά. Και την περασμένη βδομάδα, όταν αγωνιούσαν όλοι για το τι θα αποφασίσουν οι συντεχνίες, που απειλούσαν να παραλύσουν το κράτος με απεργίες, ο Πρόεδρος προσπάθησε για πολλοστή φορά να απομακρύνει από τον εαυτό του τις ευθύνες, αποδίδοντας στα κόμματα την παγοποίηση των μισθών. «Εγώ παραμέρισα την παγοποίηση μισθών από την ημερήσια διάταξη», αλλά «επανήλθε έντονα και από πολιτικά κόμματα και από την ανάγκη», είπε.
Την Κυριακή τα έκανε χειρότερα.
Ο ίδιος, έλεγε, προσέχει τους εργαζόμενους «για να μην φορτώσουμε όλα τα βάρη στον απλό άνθρωπο», αλλά τα κόμματα (όλα τα κόμματα, εκτός από το ΑΚΕΛ), που δεν ενδιαφέρονται για τον «απλό άνθρωπο» εγκρίνουν προτάσεις ή καταψηφίζουν τις κυβερνητικές και αποστερούν από το κράτος €345 εκατομμύρια ετησίως. Εκτός του ότι ξεχνά ο Πρόεδρος ότι μιλά για δημοκρατικές αποφάσεις της πλειοψηφίας και ως γνωστό, όταν αποφασίζει η πλειοψηφία σε μια δημοκρατία, οι αποφάσεις της είναι σεβαστές, αλλιώς ευνοείται η δικτατορία της μειοψηφίας, ποια είναι η απαίτηση του κ. Χριστόφια; Να διαφωνεί με τις προτάσεις του η πλειοψηφία, αλλά να τις εγκρίνει επειδή είναι πικραμένος και ευαίσθητος; Στη δημοκρατία, αν ένας ηγέτης δεν πείθει την πλειοψηφία, δεν ευθύνεται η πλειοψηφία αλλά ο ίδιος. Ποια είναι όμως η λογική να επανέρχεται ο κ. Χριστόφιας στις κοινοβουλευτικές αποφάσεις που δεν του αρέσουν, αν πράγματι επιθυμεί για το καλό του τόπου να εγκρίνουν τα κόμματα τα μέτρα και τους προϋπολογισμούς;
Ο Πρόεδρος έκανε εκτενή αναφορά σε όσα μέτρα έλαβε η κυβέρνηση του για στήριξη της κατασκευαστικής βιομηχανίας, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, για αντιμετώπιση της ανεργίας, για τόνωση της ανάπτυξης, και άλλες παλληκαριές. Και όλα εστιάζοντας πάντα στο πόσο πετυχημένα ενέργησε η κυβέρνηση, σε αντίθεση με τα κόμματα, που την κατηγορούν συνέχεια και η προσπάθεια της «αντί να εκτιμηθεί είναι και αντικείμενο σκληρής κριτικής. Στην Κύπρο συμβαίνουν όλα ξέρετε….», όπως είπε γεμάτος παράπονο και θλίψη. Πάντα τα λέει με μια θλίψη τα παράπονα του, σαν να και περιμένει από την αντιπολίτευση να του γράφει ρομαντικά ποιήματα κι αυτή η αχάριστη του κάνει σκληρή κριτική.
Πάντως, η πραγματικότητα είναι ότι όσα κάνει ή δεν κάνει μια κυβέρνηση στις δυσκολίες, κρίνονται από το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα που έχουμε μπροστά μας δεν είναι για χειροκροτήματα.
aristosm@phileleftheros.com