Ίσως να είναι η ευκαιρία των νέων να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο, με άλλες αξίες από αυτές που προσπαθήσαμε να τους περάσουμε

ΕΦΗΜΕΡΑ

Το τέλος της αθωότητας

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑχρησιμοποιούσαμε τη φράση «το τέλος της αθωότητας» περισσότερο ως ποιητική αδεία. Αυτό που ζούμε τώρα είναι στ’ αλήθεια το τέλος της αθωότητας. Οι σημερινοί μεσήλικες, η δικιά μου γενιά, ζήσαμε με το ένα πόδι στη φτώχεια (ή τελοσπάντων μια ολιγαρκή ζωή) και με όνειρο να ξεφύγουμε. Να αποδράσουμε από όλα. Πιστεύαμε πως η ζωή είναι αλλού. Ζήσαμε πόλεμο, προσφυγιά, αλλά σε ένα περιβάλλον που ήταν ακόμα υπό διαμόρφωση ήταν εύκολο τα πράγματα να αλλάξουν προς το καλύτερο. Πολύ γρήγορα γίναμε η μεσαία τάξη. Με σπίτια, αυτοκίνητα, εξοχικά, ταξίδια, παιδιά σε ιδιωτικά σχολεία, μπαλέτα, μπάνιο, μουσική… Καταφέραμε αυτό που θέλαμε, μεταπηδήσαμε τάξη, ζήσαμε άνετα και μεγαλώσαμε τα παιδιά μας προετοιμάζοντάς τα να κάνουν το δικό τους άλμα και να μας ξεπεράσουν.
Οι πλείστοι από μας είχαν γη ή μπορούσαν να αγοράσουν γη και να κτίσουν σπίτι. Τα παιδιά μας, μάλλον θα στριμωχτούν σε ένα διαμέρισμα με ενοίκιο ή θα στριμωχτούμε εμείς και θα τους παραχωρήσουμε το δικό μας σπίτι. Ή για χρόνια θα στριμωχτούμε όλοι μαζί.
Η δική μου γενιά επέστρεφε από τις σπουδές της και άνοιγε αμέσως γραφείο, ιατρείο, στούντιο… κι ο κύκλος των γονιών εξασφάλιζε και μια άλφα πελατεία. Τα νέα παιδιά είναι πολύ τυχερά αν βρουν κάπου δουλειά στον τομέα που σπούδασαν και φυσικά ως υπάλληλοι. Ούτε λόγος πια για νέα γραφεία.
Η νέα γενιά δεν μπορεί καν να κάνει την επανάστασή της απέναντι στους γονείς, γιατί είναι εξαρτημένη από αυτούς. Κι αντί να κάνει το άλμα της και να ξεφύγει περιφέρεται γύρω από το πεδίο των γονιών δημιουργώντας ένα νεο-συντηρητισμό. Ωστόσο η ζωή κάνει κύκλους.
Κι αυτή η περίοδος δεν είναι παρά μεταβατική, θέλουμε τουλάχιστον να πιστεύουμε. Έπειτα, ένα καινούργιο τοπίο θα δημιουργηθεί, το οποίο οι νέοι θα μπορούν να φέρουν στα μέτρα τους. Ζώντας όχι με τον τρόπο που τους διδάξαμε, αφήνοντας πίσω τους την εικονική ευμάρεια, στην οποία τους συνηθίσαμε. Ίσως να είναι η ευκαιρία των νέων να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο, με άλλες αξίες από αυτές που προσπαθήσαμε να τους περάσουμε.