Ο καθεστωτικός συνδικαλισμός, έτσι όπως λειτουργεί στην Κύπρο, υπερασπίζεται τελικά τους προνομιούχους

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Καρεκλοκένταυροι «συνδικαλιστές»

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ΕΥΚΟΛΗ οδός για τους κρατικοδίαιτους λεγόμενους συνδικαλιστές είναι να κατεβάσουν τα ρολά. Να αποφασίσουν παναπεργία στον δημόσιο τομέα, αγνοώντας επιπτώσεις αλλά πρωτίστως ρισκάροντας το μέλλον των ίδιων των εργαζομένων. Οι ίδιοι δεν έχουν να χάσουν οτιδήποτε. Δεν θα χάσουν τη δουλειά τους και ως επαγγελματίες συνδικαλιστές θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν προνόμια, που ούτε στο όνειρό τους δεν μπορούν να φανταστούν οι πλείστοι των εργαζόμενων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Ο καθεστωτικός συνδικαλισμός, έτσι όπως λειτουργεί στην Κύπρο, υπερασπίζεται τελικά τους προνομιούχους. Ο καθεστωτικός συνδικαλισμός όπως συμπεριφέρεται, στρέφεται κατά των εργαζομένων, αναλώνει το όπλο της απεργίας μόνο σε επίδειξη δύναμης και μειώνει τις δυνατότητες διεκδίκησης.
Η ΠΑΣΥΔΥαποφάσισε παναπεργία για να εκφράσει τη διαφωνία με τα μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση με τα κόμματα για την οικονομία. Μέτρα που έχουν αποφασισθεί στο συν πέντε και στόχο έχουν να αποτρέψουν μια πορεία ένταξης της χώρας μας σε εποπτικούς μηχανισμούς, το γνωστό Μηχανισμό Στήριξης. Εάν αυτό δεν αποτραπεί τότε η οικονομική πολιτική, τα μέτρα, θα αποφασίζονται εκτός Κύπρου και δεν θα προσφέρεται κανένα παράθυρο διαφυγής. Τότε οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα είναι σίγουροι για τις θέσεις εργασίας τους, όπως είναι σήμερα (βρέξει χιονίσει να έχουν τη δουλειά τους, είτε παράγουν είτε όχι).
Κανείς εκ των καρεκλοκένταυρων δεν έχει κοιτάξει προς την πλευρά της Ελλάδος και να αντιληφθεί τι έχουν υποστεί εκεί οι εργαζόμενοι του δημόσιου με το εφεύρημα της τρόικας για την εφεδρεία; Πόσοι, δηλαδή, έχασαν τη δουλειά τους; Και πόσοι ακόμη θα τη χάσουν;
Το δικαίωμα του συνδικαλισμού είναι κατάκτηση και διαχρονικό κεκτημένο, που αποκτήθηκε με αγώνες (όχι του καναπέ). Γι’ αυτό και δεν μπορούν να παίζουν κάποιοι διασφαλισμένοι με τα κεκτημένα των εργαζομένων, ούτε και με το μέλλον τους. Πρωτίστως δεν μπορούν να παίζουν με το μέλλον της χώρας. Ο συνδικαλισμός είναι πυλώνας της δημοκρατίας, όπως οι διάφοροι θεσμοί. Γι’ αυτό και δεν νομιμοποιείται η ΠΑΣΥΔΥνα μποϊκοτάρει τις εκλογές της Κυριακής. Συνδικαλισμός χωρίς Δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρχει. Αυτό, όμως, φαίνεται να μην το συνειδητοποιούν.
Η απομυθοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος, λόγω των προσώπων που ισόβια διαχειρίζονται την τύχη των εργαζομένων, θα αποτελέσει ένα μεγάλο πισωγύρισμα. Ο συνδικαλισμός εκφράζει την κοινωνία όχι τα πρόσωπα και τις προσωπικές ατζέντες.
Η κοινωνία, η οικονομία, η δημοκρατία είναι υπόθεση όλων. Δεν είναι υπόθεση των λίγων, που αποφασίζουν πίσω από τα γραφεία τους. Δεν είναι υπόθεση εκείνων που έχουν να δουλέψουν στην παραγωγή κάτι δεκαετίες…