Όσο λιγότερο μιλά ο Χριστόφιας τόσο το καλύτερο για την Κύπρο
Όσα ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε στην ομιλία του στην πρωτοχρονιάτικη γιορτή της Εθνικής Φρουράς περί Τουρκίας, αλαζονείας και ανατολίτικης νοοτροπίας, φρόντισε να τα αναιρέσει με σωρεία ανεδαφικών, και πολλές φορές προκλητικών αναφορών. Συνήθως έτσι πράττει, όταν μιλά σε τουρκικά ΜΜΕ. Προσπαθεί με κολακείες, με ίση επίρριψη ευθυνών και με άλλα πολλά ανιστόρητα και απαράδεκτα να «γλείψει» το τουρκικό θηρίο. Μόνο πολιτική ζητιανιά και κολακεία αναδίδουν όσα είπε στη «Χουριέτ».
Μίλησε, κατ' αρχήν, για το φυσικό αέριο, και εισήγαγε και πάλιν την Τουρκία στο «παιγνίδι», λέγοντας ότι «το φυσικό αέριο μπορεί να πουληθεί μέσω της Τουρκίας». Ποιος του έδωσε αυτό το δικαίωμα; Ποιος αποφάσισε; Και με ποια ερείσματα και ποια επιχείρηματα προσφέρει εκδούλευση στην κατοχική χώρα, που κατέχει στρατιωτικά το μισό τμήμα της Κύπρου, να έχει οφέλη από τον φυσικό πλούτο του θύματός της;
Στη συνέχεια, κατά την προσφιλή του τακτική, και σύμφωνη με τη μόνιμη αντιπάθεια που διατηρεί για την Ελλάδα, εξισώνει την Αθήνα με την Άγκυρα. «Ας μας αφήσουν ήσυχους οι μητέρες πατρίδες. Ας συμβάλουν στη λύση».
Πότε «ενόχλησε» την Κύπρο η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια; Και πότε υπονόμευσε τη λύση; Αυτά τα κάνει η Τουρκία. Γιατί επιτίθεται στην Ελλάδα, η οποία, αν μη τι άλλο, στηρίζει την πολιτική του και τον ίδιο, ερχόμενη σε σύγκρουση με το αίσθημα και τις θέσεις της πλειοψηφίας του λαού; Γιατί αρέσκεται να εξισώνει τις ευθύνες της Ελλάδας που στηρίζει την Κύπρο και της Τουρκίας που προωθεί κατάλυση του κυπριακού κράτους;
Προς τι, ακόμη, να αποδοθεί η στάση της Γαλλίας και της Γερμανίας, εναντίον της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., σε αλλότρια κίνητρα; Η στάση των χωρών αυτών αποδίδεται, κατά τον Πρόεδρό μας, «στην εσωτερική αστάθεια της Τουρκίας, στην οικονομία και στον πληθυσμό της, που φοβίζουν ορισμένους. Άλλοι πάλιν», λέγει, «αντιτίθενται επειδή ο πληθυσμός της Τουρκίας είναι μουσουλμανικός, στάση με την οποία διαφωνώ».
Αντί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να έλθει και να επικροτήσει τη στάση των φιλικών μας χωρών έναντι της Τουρκίας, και να τονίσει ότι είναι δικαιολογημένη η αντίθεση στην ένταξή της λόγω του ότι αποτελεί κατοχική δύναμη, κατέχει στρατιωτικά ευρωπαϊκό έδαφος και αρνείται να εφαρμόσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, να αναγνωρίσει ένα μέλος της Ε.Ε. και να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα, έρχεται να αποδώσει την αντίθεση της Γαλλίας και Γερμανίας σε ευτελή συμφέροντα.
Και στο τέλος, το άκρον άωτον της πολιτικής ζητιανιάς: Εκλιπαρεί τον Ερντογάν να τον προσκαλέσει στην Τουρκία, όχι για να φάνε ψάρι στο Βόσπορο, αλλά αυτήν τη φορά για να πιουν ρακί και καφέ. «Φαντάζομαι» αναφέρει, «ότι για θρησκευτικούς λόγους δεν θα πίνει εκείνος ρακί, αλλά εγώ μπορώ να πιω και καφέ. Είμαι έτοιμος να μεταβώ στην Άγκυρα ή την Κωνσταντινούπολη».
Τι να πει ο μέσος πολίτης για όσα εξωφρενικά εκστομίζει ο Πρόεδρός του και για όσα ανιστόρητα και προσβλητικά λέει για την Ελλάδα και για τις ικεσίες του προς τον κατακτητή, που προχθές τον χαρακτήριζε ανατολίτη άρπαγα; Ποιους αντίκτυπους θα έχουν στη Γαλλία και στη Γερμανία οι εχθρικές δηλώσεις του;
Κάποτε είπαμε στον Πρόεδρο Χριστόφια ότι θα προσφέρει υπηρεσία στην Κύπρο αν αυτοφιμωθεί. Γιατί κάθε φορά που μιλά, προσφέρει ερείσματα στην Τουρκία και υπονομεύει την εθνική υπόθεση...
Ηλ.διεύθυνση: antoniouc@simerini.com
ΠΗΓΗ : Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ 06-01-2012
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire