"Αν θα υπάρχει Κύπρος τότε..."

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Γιατί αυτή η βιασύνη;

Tου Άριστου Μιχαηλίδη

ΤΟ ΚΑΙΡΙΟ ερώτημα των ημερών το έθεσε χτες ο γενικός γραμ-
ματέας του κυβερνώντος κόμματος, την ώρα ακριβώς που παρα-
κολουθούσαμε ένα ακόμα μνημειακό επεισόδιο: Οι τροϊκανοί
ήταν στο υπουργείο Οικονομικών για να κάνουν διαπραγματεύ-
σεις κι ο υπουργός Οικονομικών ήταν στο προεδρικό κι έκανε
διαπραγματεύσεις με τον Πρόεδρο Χριστόφια. Ενώ την ίδια ώρα
λαμβάναμε από τις Βρυξέλλες ακόμα μερικά ηχηρά μηνύματα, ότι
οι κυπριακές Αρχές πρέπει ν΄ αφήσουν αυτά που έκαναν τους
προηγούμενους μήνες, ότι το μνημόνιο
παραπέμπεται στο ευτυχές νέον έτος και
ότι «είναι επιθυμητό και αναγκαίο να
φτάσουμε σε συμφωνία πριν από τις
εκλογές», όπως έλεγε επίσημος της ΕΕ
ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους.

Μέχρι να ξεκαθαρίσει λοιπόν η κατά-
σταση, διαβάζαμε το καίριο ερώτημα του
Άντρου Κυπριανού: «Το ερώτημα, έλεγε,
που θα πρέπει να απαντηθεί από εκείνους
που επιμένουν πιεστικά ότι εδώ και τώρα
θα πρέπει να καταλήξουμε με την Τρόικα,
είναι γιατί αυτή η βιασύνη; Επειδή ασπά-
ζονται τις θέσεις της Τρόικας;» Δεν υπάρ-
χει κανένας λόγος για βιασύνη, λοιπόν. Κι
όσοι βιάζονται είναι επειδή θέλουν να
ασπαστούν την Τρόικα κι όχι γιατί έχουν
καμιά έγνοια για την οικονομία που βυθί-
ζεται κάθε μέρα και βαθύτερα.
Την προηγούμενη μέρα όμως η Κυ-
βέρνηση πήγε στη Βουλή και ζητούσε
άρον-άρον έγκριση νομοσχεδίου που να
επιτρέπει την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών μέσω κρα-
τικών εγγυήσεων για €6 δισεκατομμύρια. Ο κ. Κυπριανού γνωρίζει
ασφαλώς ότι αυτή η βιασύνη ήταν ζωτικής σημασίας γιατί πάμε για
φαλίρισμα ή πάει κατά κει τουλάχιστον μία τράπεζα η οποία δεν
αντέχει μέχρι να υπογραφτούν τα μνημόνια. Γιατί δεν απαντά
λοιπόν πρώτα ο κ. Κυπριανού στο ερώτημα, γιατί αυτή η βιασύνη;
Αλλά, δεν είναι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, που δήλωνε από τις
Βρυξέλλες μόλις στις 18 Οκτωβρίου ότι «θέλουμε να υπογράψουμε
το συντομότερο δυνατόν το μνημόνιο», διότι «είναι η ζωή που πιέζει
γι’ αυτό»; Δεν είναι ο ίδιος που δήλωνε ότι «όπως είναι τα πράγματα
με τις κυπριακές τράπεζες, εμείς θα θέλαμε χθες να μπορούσε να
λειτουργήσει αυτός ο μηχανισμός»; Δεν είναι ο υπουργός Οικονο-
μικών, που δήλωνε ότι «ο στόχος είναι εντός του Σεπτεμβρίου να
ετοιμασθεί αυτό το μνημόνιο» και ότι «με βάση τον προγραμματισμό
οι ταμειακές ανάγκες του κράτους είναι πλήρως ικανοποιημένες
μέχρι τις πρώτες εβδομάδες του Νοεμβρίου»; (Β. Σιαρλή, 19/7/2012).
Δεν είναι όλοι και προπάντων ο κ. Κυπριανού και η Κυβέρνηση,
που έπαθαν σοκ με τις δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονο-
μικών, Σόιμπλε, που έστελνε το μνημόνιο στο νέον έτος; Να, που
είχε κι αυτός δίκαιο. Αφού όμως δεν βιάζεται το κυβερνών κόμμα
της Κύπρου, γιατί να βιάζεται το κυβερνών κόμμα της Γερμανίας;
Με το πάσο μας, λοιπόν, κι όσο αντέξουμε. Εξάλλου, ισχύουν πάντα
τα σοφά λόγια του Προέδρου μας (25/8/2010): «Πιστεύω, αν θα
υπάρχει Κύπρος τότε, ότι η ιστορία θα δικαιώσει τον σημερινό
Πρόεδρο της Δημοκρατίας». Αν θα υπάρχει Κύπρος, πράγματι.
aristosm@phileleftheros.com