Ελλάδα - Αυτή η Ιστορία δεν ξαναγράφεται

 
Διονύσης Σταμπόγλης

Λένε ότι την Ιστορία τη γράφουνε οι νικητές και ότι αυτό αφορά είτε σε καιρούς πολέμου είτε σε καιρούς ειρήνης. Ωστόσο, κάθε κανόνας έχει την εξαίρεση του και στη συγκεκριμένη περίπτωση της εξέτασης της πορείας της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία έτη, όποιος και να είναι ο νικητής (όποιος κυβερνά τα επόμενα έτη) δεν θα μπορέσει να αλλοιώσει την πραγματικότητα διότι αυτή είναι χαραγμένη στο νου και τη συνείδηση των Ελλήνων κάθε ηλικίας, εκτός φυσικά των πολύ μικρών παιδιών.

Και η πραγματικότητα για την ελληνική οικονομία είναι μία. Τα τελευταία χρόνια έγιναν τόσα λάθη και τόσες παραλείψεις στη διαχείριση της ελληνικής οικονομίας που κανείς δεν πιστεύει πια ότι έγιναν λόγω βλακείας (για να μην πούμε τίποτα χειρότερο). Κατά τρόπο συνοπτικό λοιπόν ας θυμηθούμε τι έγινε.

Κατ΄αρχήν είχαμε την περιβόητη «απογραφή», του πρώην υπουργού Οικονομίας Γιώργου Αλογοσκούφη, η οποία διήρκησε περισσότερο από ένα έτος και που εξαντλήθηκε με συνεχείς βολές κατά της δημοσιονομικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης και οδήγησε στην Επιτήρηση της ελληνικής οικονομίας. Ακολούθησε η λεγόμενη «ήπια δημοσιονομική πολιτική» της κυβέρνησης Καραμανλή, η οποία συνοδεύθηκε από πλήθος παροχών προς πάσα κατεύθυνση. Το γεγονός αυτό (των παροχών) αποδεικνύεται περίτρανα και από τον επίσημο απολογισμό του υπουργείου Οικονομικών που διένεμε ο πρώην υφυπουργός Πέτρος Δούκας πριν τις εκλογές του 2009.

Η κατάσταση είχε ήδη ξεφύγει και ο επόμενος υπουργός Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου προέβη σε υψηλό δανεισμό, όπως και οι προκάτοχος του διότι οι αρμόδιες υπηρεσίες τον είχαν ενημερώσει ότι σύντομα θα δημιουργούντο προβλήματα στην άντληση δανειακών κεφαλαίων από το εξωτερικό. Ωστόσο και πάλι δεν λήφθηκαν τα απαραίτητα μέτρα διότι μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, που είχαν δυσμενή αποτελέσματα για τη Ν.Δ., ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής «δεν ήθελε να ακούσει» και διότι «εγκατέλειπε» την εξουσία. Η κρίση δημοσίου χρέους είχε ήδη επιτευχθεί (!), το έλλειμμα εκτινάχθηκε στα ύψη και ο δημόσιος τομέας συνέχισε να δουλεύει με τους γνωστούς αντιπαραγωγικούς ρυθμούς.

Η «ταφόπλακα» της ελληνικής οικονομίας τέθηκε ουσιαστικά από τον επόμενο υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος αφού «κυνήγησε» τους 50 φοροφυγάδες γιατρούς του Κολωνακίου (ο ίδιος το δήλωσε και έως τώρα δεν έχουμε μάθει τι τους έκανε), αφού μετέτρεψε την κρίση του δημοσίου χρέους σε κρίση δανεισμού, με τις δηλώσεις του περί «Τιτανικού» και δανείου από την Κίνα και τη Ρωσία, αφού κέρδισε χρόνο (αρκετούς μήνες) πέτυχε να οδηγηθούμε στο Δ.Ν.Τ., το οποίο υπενθυμίζουμε ότι προσφάτως έχει εξαπολύσει εκστρατεία αποκατάστασης της «φήμης» του, όπως αυτό τη νομίζει.

Άλλωστε η προσφυγή στο Δ.Ν.Τ. είχε συζητηθεί σε επίπεδο συμβούλων του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και από τον ίδιο, πριν ακόμα γνωρίζει κανείς το πραγματικό ύψος του δημοσίου ελλείμματος το οποίο παρουσιαζότανε κάθε μήνα και υψηλότερο, μέσω της Στατιστικής Υπηρεσίας αρχικά και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) αργότερα. (Το πρόσφατο γεγονός της παρουσίασης νέων δήθεν αναθεωρημένων στοιχείων για το ΑΕΠ από την ΕΛ.ΣΤΑΤ, στο κρίσιμο διάστημα των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα, εγείρει σοβαρά ερωτηματικά και καταγγέλθηκε και από μέλη της κυβέρνησης γεγονός που αποδεικνύει ότι η αξιοπιστία της ΕΛ.ΣΤΑΤ μπορεί να αμφισβητείται).

Τα ανωτέρω είναι απλά γεγονότα που συνέβησαν και που τα θυμόμαστε όλοι και τα οποία δεν μπορούν να ξεχαστούν, όπως δεν μπορεί να ξεχαστεί και ότι τα Μνημόνια έχουν αποτύχει και όμως εφαρμόζονται ακόμα.

Και το μεγάλο ερώτημα είναι: Όσοι είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας ελέγχονται για αμέλεια; Για βαρεία αμέλεια; Για παράλειψη καθήκοντος; Για δόλο; Για κακούργημα; Πάντως σίγουρα όχι για βλακεία.

Εν κατακλείδι νομίζουμε ότι είναι υποχρέωση όλων μας να αναζητήσουμε θεσμικά τις όποιες ευθύνες από εκείνους που οδήγησαν την ελληνική οικονομία στη σημερινή δραματική κατάσταση. Και είναι διπλή η υποχρέωσή μας απέναντι στη νέα γενιά που ακούει τους ίδιους τους υπεύθυνους για τα χάλια μας να δηλώνουν συνεχώς από το εξωτερικό ότι μας έσωσαν από την πτώχευση. Διαφορετικά, αν δεν καταμερίσουμε ευθύνες, η Ιστορία θα καταγράψει τους πολίτες δυο γενεών σαν άτομα που συγκάλυψαν γεγονότα, για να μην πούμε ότι θα μας καταγράψει ως συνυπεύθυνους.

Πηγή: www.tovima.gr

Δημοσιεύτηκε στις 23/11/2012