Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
ΜΕΓΑΛΗ η χαρά μας που ο Όλι Ρεν ενέκρινε τις περικοπές που κάναμε μέχρι σήμερα και οι Ευρωπαίοι δεν μας απειλούν πια με τον μηχανισμό στήριξης, ενώ οι οίκοι πάει λίγος καιρός που μας ξέχασαν και δεν μας υποβάθμισαν άλλο. Εν τέλει, όμως, ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Μιχάλης Σαρρής, ο οποίος πριν λίγες βδομάδες είπε πως «ήδη είμαστε στον μηχανισμό στήριξης, τον ρωσικό», δικαιώνεται. Γιατί, όταν η κρατική μηχανή συνεχίζει να δουλεύει χάρη στα δισεκατομμύρια που μας δάνεισε η Ρωσία, δεν είναι εύκολο να ανακόψεις την πορεία ενός ρωσικού πλοίου που είναι φορτωμένο με πυρομαχικά. Έστω κι αν μόλις έχεις αναλάβει την ευρωπαϊκή προεδρία για την άμυνα και την ασφάλεια και κινδυνεύεις να χάσεις την αξιοπιστία σου.
Έστω κι αν οι φίλοι Ισραηλινοί δεν νιώσουν καθόλου καλά. Έστω κι αν τις επόμενες μέρες θα ακούσεις στις ειδήσεις τον απολογισμό με τους νεκρούς στους δρόμους της Δαμασκού.
Εκείνη τη στιγμή θα επιλέξεις να μην κάνεις κανένα συνειρμό. Είναι πολύ ρομαντικό, εξάλλου, να σκεφτείς πως ίσως και κάποιοι να μην σκοτώνονταν αν δεν έφτανε το πλοίο στη Συρία. Δεν θα σώσουμε εμείς τον κόσμο. Κι ένα φορτίο όπλων λιγότερο μάλλον δεν σώζει την κατάσταση στη Συρία. Γι’ αυτό, είναι προτιμότερο να δεχτείς την υπόσχεση του πλοιάρχου πως το πλοίο δεν θα κατευθυνθεί προς τη Συρία και να το κατευοδώσεις για άλλα λιμάνια. Και ύστερα να πεις πως σε ξεγέλασε ο καπετάνιος. Πως σου έδειξε πλαστά χαρτιά για τη ρότα του πλοίου. Πως εσύ δεν ήξερες όπως δεν ήξερες και πολλά άλλα πράγματα τότε με το άλλο φορτίο. Ούτε καν πού πέφτει το Μαρί και πού είναι ο κεντρικός ηλεκτροπαραγωγός σταθμός του νησιού.
Κι αν έχουν παράπονο οι Ευρωπαίοι κι οι Ισραηλινοί, θα επικαλεστείς τον πόνο που προκάλεσε στον τόπο το φορτίο του άλλου ρωσικού πλοίου. Κι αν έχουν παράπονο οι ιθαγενείς θα τους πεις «δεν βρίσκεται η ίσια σας. Κρατάμε τα εκρηκτικά, έχετε παράπονο. Τα στέλνουμε στον προορισμό τους, πάλι έχετε παράπονο». Μπορείς ακόμα να κατηγορήσεις τον τουρκικό δάκτυλο, που τώρα τελευταία ανακάλυψες το μέγεθός του. Μπορεί και να μην πιστέψουν πολλοί τίποτα από όλα αυτά, αλλά εσύ θα νιώσεις για άλλη μια φορά πως έκανες το σωστό.
Έστω κι αν οι φίλοι Ισραηλινοί δεν νιώσουν καθόλου καλά. Έστω κι αν τις επόμενες μέρες θα ακούσεις στις ειδήσεις τον απολογισμό με τους νεκρούς στους δρόμους της Δαμασκού.
Εκείνη τη στιγμή θα επιλέξεις να μην κάνεις κανένα συνειρμό. Είναι πολύ ρομαντικό, εξάλλου, να σκεφτείς πως ίσως και κάποιοι να μην σκοτώνονταν αν δεν έφτανε το πλοίο στη Συρία. Δεν θα σώσουμε εμείς τον κόσμο. Κι ένα φορτίο όπλων λιγότερο μάλλον δεν σώζει την κατάσταση στη Συρία. Γι’ αυτό, είναι προτιμότερο να δεχτείς την υπόσχεση του πλοιάρχου πως το πλοίο δεν θα κατευθυνθεί προς τη Συρία και να το κατευοδώσεις για άλλα λιμάνια. Και ύστερα να πεις πως σε ξεγέλασε ο καπετάνιος. Πως σου έδειξε πλαστά χαρτιά για τη ρότα του πλοίου. Πως εσύ δεν ήξερες όπως δεν ήξερες και πολλά άλλα πράγματα τότε με το άλλο φορτίο. Ούτε καν πού πέφτει το Μαρί και πού είναι ο κεντρικός ηλεκτροπαραγωγός σταθμός του νησιού.
Κι αν έχουν παράπονο οι Ευρωπαίοι κι οι Ισραηλινοί, θα επικαλεστείς τον πόνο που προκάλεσε στον τόπο το φορτίο του άλλου ρωσικού πλοίου. Κι αν έχουν παράπονο οι ιθαγενείς θα τους πεις «δεν βρίσκεται η ίσια σας. Κρατάμε τα εκρηκτικά, έχετε παράπονο. Τα στέλνουμε στον προορισμό τους, πάλι έχετε παράπονο». Μπορείς ακόμα να κατηγορήσεις τον τουρκικό δάκτυλο, που τώρα τελευταία ανακάλυψες το μέγεθός του. Μπορεί και να μην πιστέψουν πολλοί τίποτα από όλα αυτά, αλλά εσύ θα νιώσεις για άλλη μια φορά πως έκανες το σωστό.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire