Να τους προσέχουμε, μη μας ξαναφύγουν...

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Είναι -ωχ- η ώρα της διαπραγμάτευσης

Tου Κώστα Βενιζέλου

ΟΙ τροϊκανοί έχουν αφιχθεί στην Κύπρο μετά που έψησαν το ψάρι
στα χείλη των κυβερνώντων (και της χώρας). Ως τριτοκοσμική χώρα
η ανακοίνωση της άφιξης της αποστολής χαιρετίστηκε από τα κόμ-
ματα, χαροποίησε εργοδότες και συντεχνίες, ευτυχώς αποφεύχθη-
καν οι υπερβολές. Αυτό μόνο στην Κύπρο μπορεί να γίνει. Εκτός κι
εάν η κατάσταση είναι τόσο απελπιστική που και ο μαζοχισμός είναι
το τελευταίο αποκούμπι («φοβίζει η μακαρία αισιοδοξία, εκείνη του
ανίδεου»).
Οι τροϊκανοί δεν έχουν κανένα λόγο να βιάζονται. Έχουν μια συ-
νταγή, αυτήν που εφαρμόζουν παντού και σε κάθε περίπτωση
(υφεσιακά προγράμματα λιτότητας). Οι πρακτικές τους παραπέμπουν
σε μια λογική που αναπτύσσεται στην Ένωση, που θέλει τις νότιες
χώρες να είναι «η δεύτερη ταχύτητα», οι
φτωχές και υποβαθμισμένες.
Όταν οι κυβερνώντες προσκαλούσαν την
Τρόικα να έλθει στην Κύπρο (αυτό δεν πρέ-
πει να το ξεχνάμε τώρα, ούτε και μετά τις
εκλογές) προφανώς θα πρέπει να γνώριζαν
και τα επακόλουθα. Ότι δηλαδή, η συνομο-
λόγηση ενός Μνημονίου, συνιστά εκχώρη-
ση εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυρι-
αρχίας στους τροϊκανούς.
Εφεξής όλα περ-
νούν από την Τρόικα, όπως για παράδειγμα
ο προϋπολογισμός του κράτους, τον οποίο
θα ελέγχουν πριν από την κατάθεσή του
στη Βουλή. Θα υποθηκεύσουν σε αυτούς
την ιδιωτική και δημόσια περιουσία. Αυτό
ισχύει όπου πήγαν οι της Τρόικας.
Είναι σαφές πως στις Βρυξέλλες δεν προσπάθησαν να αποφύγει η
Κύπρος την ένταξή της στον Μηχανισμό Στήριξης (το επιδίωξαν για
να αποτρέψουν και τις συναλλαγές και δάνεια από Ρωσία).
Δεν χρειάσθηκαν ιδιαίτερη προσπάθεια. Όπως στρώθηκε το χαλί,
η Λευκωσία περπάτησε με… μεγαλοπρέπεια. Πρώτα επιχειρήθηκε
με την προσοχή προς το εσωτερικό μέτωπο να ψελλίσουν διάφορες
ψευδομαγκιές. Μετά άνοιξαν τα διαπραγματευτικά τους χαρτιά
(«δεν έχουμε λεφτά» αδειάζουν τα ταμεία) και έκαναν εκπτώσεις
για να δεχθούν οι τροϊκανοί να κάνουν το ταξίδι μέχρι τη
Λευκωσία.
Τώρα, λένε, είναι η ώρα της διαπραγμάτευσης και «να μην ασχολη-
θούμε με το παρελθόν». Δηλαδή για το ποιος και τι φταίει, που μας
έφεραν σε αυτή την κατάσταση: Οι τράπεζες, που εκτός από υπερ-
βολές, τυφλές αγορές ομολόγων, δάνειζαν και υπουργούς στην
κυβέρνηση της λεγόμενης κυπριακής αριστεράς. Οι κυβερνώντες
που όταν η κρίση προήλαυνε αυτοί έψαχναν να βρουν τα κατάλλη-
λα τσιτάτα σε παλιά σκονισμένα βιβλία για να την
αντιμετωπίσουν.
Τώρα, λένε, είναι η ώρα της διαπραγμάτευσης. Τις επιδόσεις τους
στις διαπραγματεύσεις τις έχουμε αξιολογήσει και στο Κυπριακό.
Όπως και οι τακτικές που υιοθετούν. Δεν έχουν καμία διαφορά.
Σημ.: Σε δυο εκπομπές, στο Ράδιο Πρώτο, ο Λάζαρος Μαύρος προ-
σπάθησε με τους φιλοξενούμενούς του να απαντήσει στο ερώτημα:
Πώς τόσο μεγάλες εταιρείες επενδύουν στον κυπριακό φυσικό
πλούτο και για την Τρόικα η χώρα είναι αναξιόπιστη; Εύστοχο το
ερώτημα, απαντήσεις δύσκολο να υπάρξουν.