ΕΚ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΣ
Βασανιστήρια και Μετα-Αποικιοκρατία
Του Πέτρου Παπαπολυβίου*
of Torture» από τον Άγγλο δημοσιογράφο Ian Cobain, αποτελεί τη
συνέχεια στις αποκαλύψεις που προκάλεσε τα τελευταία χρόνια ο μακρύς
δικαστικός αγώνας Κενυατών θυμάτων της βρετανικής αποικιοκρατικής
βίας στη δεκαετία του 1950. Πέρα από τον τραυματισμό του αυτοκρατορικού
γοήτρου για υποθέσεις μαζικών βασανιστηρίων στις βρετανικές αποικίες
στην περίοδο 1945-1960, δημιουργούνται ερωτηματικά και για τις αντοχές
του ακηλίδωτου συστήματος «παραγωγής ιστορίας»
της σημερινής Βρετανίας: Θα αντέξουν τα Εθνικά
Βρετανικά Αρχεία (όπου στηρίζεται κατά μεγάλο μέ-
ρος και η νεότερη ιστορία της Κύπρου) να παραδώ-
σουν τους πλήρεις φακέλους των βασανιστηρίων εις βάρος των μελών των
εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων των παλαιών βρετανικών αποικιών;
Μήπως, τελικώς, θα απαγορευθεί η δημοσιοποίησή τους, για λόγους
«εθνικού συμφέροντος», υπό τον φόβο μαζικών δικαστικών αγωγών κατά
της ευκλεούς Μεγάλης Βρετανίας; Ή θα γίνει επιλεκτική παράδοση στο
αναγνωστικό κοινό ορισμένων φακέλων αρχειακού υλικού;
Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, αλ-
λά και την οδυνηρή, όσο και εξαιρετι-
κά χρήσιμη υπόμνηση στους ιστορι-
κούς ερευνητές ότι «καθοδηγούμενες
διαθεσιμότητες» χάριν «εθνικών» (;)
σκοπιμοτήτων για γεγονότα που έγι-
ναν πριν από 50 ή 60 χρόνια γίνονται
ακόμη και σε αρχεία όπως το βρετανι-
κό, τα όσα παρακολουθούμε για τα
βασανιστήρια είναι ενδιαφέροντα για
τη δική μας ιστοριογραφική παραγω-
γή, για το πώς βλέπουμε την ΕΟΚΑ,
ακόμη και για το εθνικό μας πρόβλη-
μα και τη συνεχιζόμενη τουρκική κα-
τοχή. Όπως η επαχθής αποικιοκρατία
δυνάστευε τις ζωές, τα όνειρα και το
πολιτικό μέλλον των υπόδουλων λα-
ών, έτσι και σήμερα, σε εποχές της
λεγόμενης «παντοδυναμίας της γνώ-
σης» ο κυρίαρχος μετααποικιακός πα-
γκόσμιος λόγος καθορίζει με οργουε-
λιανή μεθοδικότητα και μακιαβελική
συνέπεια την «πολιτική ορθότητα», τις
«εθνικές τύψεις», τη λήθη και τις
«συλλογικές ενοχές» των μικρών και
αδύνατων κρατών: Όλοι πλέον γνωρί-
ζουμε, για παράδειγμα, τις μαζικές
εκκαθαρίσεις αντιφρονούντων στη
Σοβιετική Ένωση της σταλινικής περι-
όδου. Πόσοι, όμως, έχουν συνειδητο-
ποιήσει στην πλήρη έκτασή τους τη
μαζικότητα των βασανιστηρίων στις
βρετανικές αποικίες στην ψυχροπολε-
μική εποχή, όταν η Βρετανία ύψωνε το
δικό της «σιδηρούν παραπέτασμα» για
να καλύψει τη φρίκη των
κολαστηρίων της Ομορφί-
τας και των Πλατρών; Θυμί-
ζουμε ότι ανάλογη «έκπλη-
ξη» μάς επιφύλασσε η Με-
γάλη Βρετανία όταν πριν
μερικά χρόνια αναγκάστη-
κε να αποκαλύψει σιωπηρά
τον αριθμό των Βρετανών στρατιωτι-
κών που έχασαν τη ζωή τους στη διάρ-
κεια του αγώνα της ΕΟΚΑ. Είναι, τελι-
κώς, σχεδόν τετραπλάσιος από αυτόν
που αποδέχονταν οι βρετανικές Αρχές
κατά το 1955-1959 και μέχρι πρότινος,
έχοντας παραπλανήσει από τότε ΣΚΟ-
ΠΙΜΑ τον ΟΗΕ, τη διεθνή κοινή γνώμη,
τους Κυπρίους, τον βρετανικό λαό, την
κοινότητα των ιστορικών, αλλά και
όσους καλόπιστα και αφελώς έχουν ανα-
γάγει σε δόγμα το ψευδέστατο και ανυ-
πόστατο ότι «η ΕΟΚΑ σκότωσε περισσό-
τερους Έλληνες αντί Βρετανούς». Είναι
ένα κραυγαλέο παράδειγμα της οριεντα-
λιστικής λογικής που δυναστεύει ακόμη
την ημικατεχόμενη μετααποικιακή Κύ-
προ: Η Βρετανία και τα ποικιλώνυμα
«διεθνή ινστιτούτα» που δραστηριοποι-
ούνται στον τόπο μας, πασχίζουν με
«πόνο ψυχής» να διδάξουν στους Κυπρί-
ους (ημιαπολίτιστους) ιθαγενείς, τον
«πολιτισμό της ψυχολογικής επανένω-
σης», ενώ αυτοί δεν έχουν ψελλίσει
ποτέ μια συμβολική συγγνώμη. Ακού-
σαμε μάλιστα, προχθές, τον Γερμανό
διευθυντή του «Γκαίτε» στη Λευκωσία,
να μας κάνει παρατήρηση γιατί γιορτά-
ζουμε την 28η Οκτωβρίου 1940! Ο θάλα-
μος των αποικιακών βασανιστηρίων έχει
αλλάξει μορφή και όργανα…
*Ο Π. Παπαπολυβίου είναι αναπλ.
καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire