Η Πραξούλα της Κύπρου...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Το σκαμνάκι του υπουργού

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΕΙΝΑΙμάλλον η κατάρα της κυβέρνησης Χριστόφια: να έχει πάντα έναν υπουργό να μαλώνει με όλο τον κόσμο και να χειρίζεται σοβαρά θέματα με προσωπική ατζέντα. Μόλις έφυγε ο Ανδρέας Δημητρίου από το Υπουργικό ήρθε η Πραξούλα Αντωνιάδου. Πιο εριστική και πιο αλαζονική, να θεωρεί ότι πρέπει να τη σεβαστεί όλος ο κόσμος επειδή είναι γυναίκα και επιστήμων και όχι για τις αποφάσεις και τις πράξεις της. Και να ξέρει καλύτερα απ΄ όλους πώς θα προστατέψει το θεσμό του υπουργού, που πλήττεται από βουλευτές και δημοσιογράφους. Αυτό με την προστασία των θεσμών είναι από τις προτεραιότητες αυτής της κυβέρνησης. Όποτε ασκεί κάποιος κριτική (σκληρή ή μαλακή, δεν έχει σημασία) τρέχει ο Πρόεδρος και οι υπουργοί του και το Κόμμα, να προστατεύσουν τους θεσμούς. Και στο μεταξύ, οι θεσμοί δεν έχουν καταρρακωθεί ποτέ άλλοτε όσο επί των ημερών τους.
Θυμήθηκε η Πραξούλα Αντωνιάδου, ενάμιση μήνα μετά την επεισοδιακή εμφάνισή της στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εμπορίου, όπου τσακώθηκε με τους βουλευτές, με τους δημοσιογράφους και με τον εαυτό της, όπου τους κατηγόρησε ότι είναι σεξιστές, θυμήθηκε λοιπόν, να απαιτεί γραπτή απολογία και να γυρνοβολάει κανάλια και ραδιόφωνα να καταγγέλλει ότι υπέστη ομαδικό πολιτικό βιασμό. Το έλεγε και το ξανάλεγε, σαν να ανακάλυψε την ατάκα που θα της κερδίσει συμπάθεια ή και λύπηση. Ο ομαδικός βιασμός είναι ασφαλώς ένα αποτρόπαιο έγκλημα, αλλά κανένας άντρας πολιτικός δεν χρησιμοποίησε ποτέ τη μεταφορά για να καταγγείλει αντιπάλους του. Το καταγγέλλει μια γυναίκα, που από τη μια λέει ότι δεν θέλει να την αντιμετωπίζουν ως γυναίκα αλλά ως υπουργό και από την άλλη, προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το φύλο της ως πολιτικό μειονέκτημα. Παιχνιδάκια της ανεπάρκειας και της πονηράδας είναι αυτά, όχι της πολιτικής αξιοσύνης. Παρεμπιπτόντως, αν θα μιλάμε στο ίδιο επίπεδο, πρέπει να σημειώσουμε ότι όταν υπέστη η υπουργός τον «ομαδικό πολιτικό βιασμό» ήταν εκεί και ο Γενικός Εισαγγελέας. Έγινε μπροστά στα μάτια του και δεν έκανε τίποτε!
Η ουσία όμως, που αφορά τα δημόσια πράγματα και τα εθνικά συμφέροντα είναι ότι η Πραξούλα (Αντωνιάδου, βεβαίως) έχει στα χέρια της την πιο σημαντική υπόθεση του τόπου, την ενέργεια και μέσα σε έξι μήνες κατάφερε να κάνει τους πάντες να ασχολούνται με την προσωπικότητά της, τη συμπεριφορά της και την καταδίωξη του Σόλωνα Κασίνη, αντί να ασχολούνται με τα σοβαρά ζητήματα των γεωτρήσεων και της διαχείρισης που πρέπει να γίνει. Και γι’ αυτό το αποτέλεσμα, δεν είναι δυνατό να φταίνε όλοι οι υπόλοιποι εκτός από την ίδια.
Το παράδειγμα του πρώην υπουργού Παιδείας θα έπρεπε να προβληματίσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να προνοήσει να μην επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό. Αλλά κοντεύουμε τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης και δεν άλλαξε τίποτα. Ίδια νοοτροπία, ίδιες αποτυχίες, ίδιο βαρύ κόστος για τον τόπο. Πήραν το σκαμνάκι που είχαν δώσει στον Ανδρέα Δημητρίου για να ανεβεί και να κάνει τον καμπόσο, εξαφανίστηκε αυτός, αλλά το σκαμνάκι το έδωσαν στην Πραξούλα κι ανέβηκε αυτή να κάνει την καμπόση, χωρίς να σκέφτεται ότι όταν της το πάρουν θα κατεβεί εκεί, που ήταν και προηγουμένως. Τουλάχιστον, αφήστε τους θεσμούς ήσυχους,να χαρείτε.
aristosm@phileleftheros.com