Ο συνδικαλισμός των προνομιούχων

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Η ΑΛΗΘΕΙΑείναι ότι δεν καταλάβαμε ποιο ήταν ακριβώς το αίτημα της ΠΑΣΥΔΥ, όταν αποφάσιζε να σύρει το χορό των απεργιακών κινητοποιήσεων κι ας πάει του βρόντου η οικονομία του τόπου. Όχι ότι έχουμε καμιά αμφιβολία για το δικαίωμα των συντεχνιών να παλεύουν ΚΑΙ με απεργίες για να καλυτερεύουν την ποιότητα ζωής των εργαζομένων. Αλλά, ευτυχώς που έκανε πίσω, γιατί ειδικά αυτές οι απεργίες είναι προφανές ότι θα έχουν αντίθετο αποτέλεσμα στην ποιότητα ζωής όλων των Κυπρίων και όχι μόνο των μελών της ΠΑΣΥΔΥ. Και το χειρότερο: Τέτοιες απεργίες, τέτοιες ώρες, το μόνο αποτέλεσμα που μπορούν να έχουν είναι να φέρουν σε συγκρουσιακή κατάσταση τους εργαζόμενους στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Εκτός δηλαδή από το πρόσθετο τεράστιο κόστος που θα επιβαρύνει την οικονομία.
Τα μέτρα που έχουν αποφασιστεί από την πολιτική ηγεσία επηρεάζουν και τον ιδιωτικό τομέα, αλλά δεν είδαμε κανένα συντεχνιακό παράγοντα να διαμαρτύρεται. Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα καλούνται να πληρώσουν αποκοπές από το εισόδημά τους και φορολογίες, διότι πρέπει ο τόπος να αντιμετωπίσει τον υδροκέφαλο κρατικό μηχανισμό. Οι ζημιές δηλαδή των δημοσίων υπαλλήλων αποφασίστηκε να φορτωθούν ακόμα περισσότερο στους ώμους των ιδιωτικών υπαλλήλων, που ήδη έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα με απολύσεις, μειώσεις μισθών, αποκοπές 13ου μισθού κ.ά.
Εδώ και δυο χρόνια στον ιδιωτικό τομέα γίνονται απολύσεις υπαλλήλων και δεν είδαμε καμιά συντεχνία να αντιδρά και να κάνει απεργίες. Η ΣΕΚ και η ΠΕΟ ταυτίστηκαν πλήρως με την ΠΑΣΥΔΥστην υπεράσπιση των προνομίων των δημοσίων υπαλλήλων και ουδείς ασχολήθηκε με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Αν σήμερα οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα θέλουν να αντιδράσουν για τις επιπρόσθετες επιβαρύνσεις που αποφασίστηκαν γι’ αυτούς στη σύσκεψη του Προεδρικού, ποια συντεχνία θα τους καθοδηγήσει και θα τους υπερασπιστεί; Προπάντων η ΠΑΣΥΔΥαλλά και η ΣΕΚ και η ΠΕΟ, έθεταν αιτήματα όλο αυτό το διάστημα των ατέρμονων διαβουλεύσεων, που εκπληρώθηκαν πλήρως. Ζητούσαν «να πληρώσουμε όλοι», ζητούσαν (πρώτος ο κ. Χατζηπέτρου) να αυξηθεί ο ΦΠΑ για να πληρώσει όλος ο λαός, ζητούσαν να συμβάλουν και οι εργοδότες. Και αυτά αποφασίστηκαν. Στη σύσκεψη του Προεδρικού οι αποφάσεις που αφορούν τον ιδιωτικό τομέα είναι αυτές που απαιτούσε η ΠΑΣΥΔΥ. Εισφορές και από τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, εισφορές και από τους εργοδότες, φορολογίες κι άλλες φορολογίες, μόνο και μόνο επειδή η πανίσχυρη οργάνωση των δημοσίων υπαλλήλων ήθελε να προστατεύσει τα μέλη της, έναντι οποιουδήποτε τιμήματος.
Ακούσαμε όλους τους συντεχνιακούς ηγέτες αυτές τις μέρες και το κυβερνών κόμμα, το κόμμα των εργαζομένων (οι άλλοι, δεν είναι εργαζόμενοι!), αλλά και τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μιλούν για την απουσία «κοινωνικού διαλόγου». Αλλά, δεν μας είπε κανείς, ποιος κοινωνικός διάλογος έγινε για όσα πληρώνουν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι τα τελευταία δυο χρόνια. Ισχύει μόνο για τους κυβερνητικούς ο διάλογος και οι συνδικαλιστικοί αγώνες; Να μας εξηγήσουν, κυρίως ο Μωυσέως και ο Κυρίτσης. Δεν είδαν την πίεση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα; Δεν είδαν απολύσεις; Πότε αντέδρασαν, με το πάθος που αντιδρούν για τους κυβερνητικούς;
aristosm@phileleftheros.com