Στο Κυπριακό τελειώνουν τα ψέματα

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ

Αδυναμία και φοβική αντίληψη

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ διαδικασία των συνομιλιών προχωρεί με βάση τους σχεδιασμούς των Ηνωμένων Εθνών και τους πρώτους μήνες του 2012, θα τεθούν κρίσιμα διλήμματα ενώπιον των διαπραγματευτών: Είτε θα προχωρήσουν στη σύγκληση κάποιας μορφής διάσκεψης (πολυμερής, διεθνής κ.λπ.) είτε η προσπάθεια θα εγκαταλειφθεί οριστικά. Για την ελληνοκυπριακή πλευρά είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, καθώς προϋποθέσεις για λύση δεν υπάρχουν και το αποτέλεσμα ενός εγχειρήματος για σύγκληση διάσκεψης θα είναι εκ των προτέρων καταδικασμένο. Είναι δε προφανές πως με βάση την πορεία που ακολουθείται, δύσκολα θα αποφευχθούν τα διλήμματα αυτά. Κι αυτό είναι αποτέλεσμα και μιας ανοχής που επιδεικνύει η Λευκωσία, αλλά και μιας φοβικής αντιμετώπισης των εξελίξεων. Το σύνδρομο του «καλού παιδιού» δεν μπορεί, ως φαίνεται, να ξεπερασθεί. Είναι σαφές πως η τακτική που ακολουθείται οδηγεί σε μια τραγική κατάληξη στο Κυπριακό. Υπήρχαν και υπάρχουν περιθώρια για διορθωτικές κινήσεις, πλην όμως δεν διαφαίνεται καμία διάθεση προς αυτή την κατεύθυνση.

Πρώτο, οι Τούρκοι αντιδρούν στις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας για εντοπισμό φυσικού αερίου, αμφισβητούν εμπράκτως και διά πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Γίνονται καταγγελίες επί καταγγελιών, ωστόσο, οι τουρκικές ασκήσεις πυκνώνουν νοτίως της Κύπρου. Παρόλα αυτά οι συνομιλίες συνεχίζονται αφήνοντας στο περιθώριο απειλές και παραβιάσεις.
Δεύτερο, η τουρκική πλευρά έχει διενεργήσει την περασμένη Κυριακή, απογραφή πληθυσμού στα κατεχόμενα. Μια παράνομη πράξη, που παραβιάζει διεθνείς κανόνες και η οποία στοχεύει στη δημιουργία νέων τετελεσμένων στο νησί. Χθες έγινε συνάντηση (Χριστόφια - Έρογλου) κανονικά, τέθηκε το ζήτημα, θα γίνει ένα διάβημα και «θα κλείσει ο κύκλος» Τρίτο, η Τουρκία εξακολουθεί να δηλώνει πως δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και εξαγγέλλει πως δεν θα έχει καμία επαφή μαζί της στη διάρκεια που θα ασκεί την Προεδρία στην Ε.Ε. Αυτός δεν είναι λόγος αντίδρασης και δημιουργίας προϋποθέσεων για να έχει κόστος η Άγκυρα;
Υπάρχει μια παθητική αντιμετώπιση των εξελίξεων, σε όλα τα επίπεδα και για διαφορετικά ζητήματα. Είναι θέμα αδυναμίας; Φοβικής αντίληψης των θεμάτων; Μη αντίληψης του θεάτρου εξελίξεων που διαδραματίζεται ενώπιον μας; Όποια και να είναι η απάντηση/εκδοχή το ζήτημα είναι ένα: Τα διλήμματα είναι ορατά στο Κυπριακό (για να μην αναφερθούμε και στα άλλα θέματα) και φαίνεται ότι τελειώνουν τα ψέματα.