Επικίνδυνα παραστρατήματα

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Οι απόρρητες συμφωνίες του Δημήτρη Χριστόφια

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΙΑαπό τις επιδιώξεις της τουρκικής πλευράς στις υφιστάμενες συνομιλίες, αλλά και το 2004, ήταν να αποδεχθούν οι Ελληνοκύπριοι ότι οι Τούρκοι υπήκοοι θα απολαμβάνουν το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης στο ευρωπαϊκό κράτος της Κύπρου, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες, αμέσως μετά τη λύση και πριν από την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το έθετε επίμονα και ο Ταλάτ, εξυπηρετώντας βεβαίως την Άγκυρα, αλλά η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν μπορούσε να αποδεχθεί τέτοια πρόνοια. Οι λόγοι είναι προφανείς. Φτάνει να σκεφτεί κανείς το σημερινό τεράστιο πρόβλημα με τη μετανάστευση (νόμιμη και παράνομη) όταν 100 - 200 χιλιάδες ξένοι εργαζόμενοι, κοινοτικοί και άλλοι, έχουν ανατρέψει καταλυτικά και τις εργασιακές συνθήκες και την κοινωνική συνοχή της Κύπρου, αλλά και την οικονομία. Τι μπορεί να συμβεί στην Κύπρο του ενός εκατομμυρίου, αν συμφωνηθεί ότι τα 70 εκατομμύρια Τούρκων υπηκόων θα έχουν τα δικαιώματα των κοινοτικών, χωρίς ένταξη της Τουρκίας και θα μπορούν να πνίξουν τη νήσο (έστω και μεγαλόνησος) μέσα σε ελάχιστο χρόνο; Εκτός από το ότι σε αυτή την πρόνοια εμπίπτουν σίγουρα και τα ζητήματα των εποίκων. Αν δεχθούμε συμφωνία ότι οι Τούρκοι υπήκοοι θα απολαμβάνουν τις βασικές ελευθερίες όπως όλοι οι Ευρωπαίοι, σημαίνει ότι δεν μπορεί να τίθεται θέμα παράνομου εποικισμού. Θα ζητούμε δηλαδή αποχώρηση των εποίκων τη στιγμή, που θα έχουμε συμφωνήσει ότι μετά τη λύση μπορούν να επιστρέψουν και να εγκατασταθούν χωρίς κανένα περιορισμό;
Ξαφνικά τώρα μαθαίνουμε ότι όλος αυτός ο προβληματισμός είναι άνευ αντικειμένου, είναι κουρουφέξαλα. Όπως και όσες συζητήσεις έγιναν τα τελευταία χρόνια για το δώρο των 50.000 εποίκων, που χάρισε προκαταβολικά ο Πρόεδρος Χριστόφιας. Η εφημερίδα «Αλήθεια» αποκάλυψε απόρρητο έγγραφο με ημερομηνία 29 Ιανουαρίου 2010, το οποίο γράφει: «Η ελληνοκυπριακή πλευρά συμφωνεί επί της αρχής, στην απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από τους Τούρκους υπηκόους». Στη συνέχεια το έγγραφο αναφέρει ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά εκφράζει την ανάγκη να ζητήσει τη συμβουλή της Ελλάδας», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό (λες και αν συμφωνήσει η Κύπρος υπάρχει περίπτωση να διαφωνήσει η Ελλάδα και να επιβάλει τη διαφωνία της), αλλά αναφέρει επίσης ότι οι δυο ηγέτες, Χριστόφιας και Ταλάτ, «θα απευθύνουν από κοινού έκκληση στην ΕΕ», για να ξεκινήσει τις διαδικασίες ώστε η πρόνοια να γίνει αποδεχτή από την ΕΕ. Ακόμα κι αν δηλώνεται στη συμφωνία ότι «συμφωνεί επί της αρχής», ακόμα κι αν θέτει την άνευ πρακτικής αξίας επιφύλαξη ότι θέλει να λάβει και τη συμβουλή της Ελλάδας, η Κύπρος είναι δεμένη, προπάντων στα μάτια των Ηνωμένων Εθνών, με τη συμφωνία ότι αποδέχεται την ελεύθερη διακίνηση προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων για Τούρκους υπηκόους πριν από την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, ένταξη που μπορεί να μη γίνει ποτέ. Ακόμα και αν ακούμε συνεχώς το τροπάρι ότι τίποτε δεν είναι συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν όλα, πώς μπορούν να διαγραφούν τέτοιες «μεμονωμένες» συμφωνίες όταν θα εμφανίζονται υπογραμμένες από τον εκπρόσωπό μας, τα επόμενα χρόνια από τους ανθρώπους των Ηνωμένων Εθνών;
Τι άλλο συμφώνησε ο Δημήτρης Χριστόφιας με τον Μεχμέτ Ταλάτ και θα το μαθαίνουμε σιγά-σιγά; Οι πολιτικοί αρχηγοί οφείλουν να απαιτήσουν ουσιαστική ενημέρωση αλλιώς να πάψουν να πηγαίνουν στο εθνικό συμβούλιο και να κοροϊδεύουν κι εμάς και τους εαυτούς τους.
aristosm@phileleftheros.com