Κύπρος - Οι αναγιωτοί και το σπορ με τις μίζες

Κώστας Βενιζέλος

ΕΠΡΕΠΕ να φθάσει η χώρα στον πάτο, να περάσει από πάνω της ο τροϊκανός οδοστρωτήρας, να καλυφθούν τα ελλείμματα που προκάλεσαν οι κλέφτες με την κλοπή καταθέσεων, για να αρχίσουν να έρχονται στο φως υποθέσεις διαπλοκής. Και ακόμη είμαστε στην αρχή, καθώς πολλές και άγνωστες παραμένουν επί του παρόντος σκοτεινές διαδρομές του χρήματος. Διαδρομές που κατέληγαν είτε σε κομματικά ταμεία είτε σε τσέπες «παραγόντων με επιρροή». Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται πως το χρήμα που διακινήθηκε είναι ασύλληπτα μεγάλο.

Από τη μια είναι η διακίνηση με συντεταγμένες διαδρομές της μίζας και από την άλλη το μαύρο χρήμα σε σακούλες, που μετά ξεπλενόταν και με αποδείξεις. Μια πρακτική που αναδεικνύει τη διαπλοκή δυο κατεστημένων, του πολιτικού και του οικονομικού. Δυο πόλοι που βρέθηκαν σε κοινούς βηματισμούς, όταν ανακάλυψαν πως εξουσία και χρήμα «μαζί θα μπορούσαν να κάνουν πολλά». Μαζί να κάνουν… θαύματα.

Για χρόνια οι διαδρομές αυτές λειτουργούσαν με βάση τη λογική ότι υπάρχει ένα αόρατο χέρι προστασίας. Αυτό το αόρατο χέρι, απόρροια της αλαζονείας και της υπερβολικής αυτοπεποίθησης, δημιουργούσε «κεκτημένα». Και στη χώρα μας εθεωρείτο, λίγο πολύ, «ανεπίσημα» πάντα, η μίζα ως μια κανονική πράξη. Γι' αυτό και σε κάποιες περιπτώσεις οι διαπλεκόμενοι ήταν πολύ απρόσεκτοι. Φώναζαν από μακριά ότι ήταν βουτηγμένοι στη διαπλοκή, στη μίζα. Αυτές οι συμπεριφορές έχουν δημιουργήσει ένα κατεστημένο που έχει τα πλοκάμια του ανοικτά και στην πολιτική και στην οικονομία. Έχει δημιουργηθεί ένα κατεστημένο με προσβάσεις στους ισχυρότερους φορείς εξουσίας, πολιτικούς και οικονομικούς. Πρωταγωνιστές συνηθίζεται να είναι οι ίδιοι. Τα πιράνχας του κατεστημένου είναι παρόντα σε κάθε μάσα. «Αναγιωτοί» κληρονομούνται από εξουσία σε εξουσία.

Στην Κύπρο, υπήρχε μια υπερβολή και σπατάλη χρήματος. Υπερβολή γιατί φάνηκε να μη συνειδητοποιούν οι δράστες το μέγεθος της χώρας και τις δυνατότητές της. Σπατάλη χρήματος υπήρξε, αλλά ποιου τελικά ήταν τα λεφτά, είναι ένα άλλο θέμα (το παράδειγμα της Δρομολαξιάς είναι χαρακτηριστικό. Πόσα στοίχισε η επένδυση και πόσα χρήματα πήραν μια άλλη διαδρομή, την ύποπτη;).

Κάθε φορά που έρχεται στο φως της δημοσιότητας μια υπόθεση ύποπτης συναλλαγής, αρχίζει ένα κουβεντολόι διάρκειας μερικών ημερών. «Φωτογραφίζονται» πολιτικοί, τραπεζίτες, δημοσιογράφοι. Πρέπει να γίνονται αποκαλυπτήρια και να παραπέμπονται οι δράστες στη δικαιοσύνη. Για να μη διαιωνίζεται μια εικόνα και να αναπτύσσονται σενάρια συνωμοσιολογίας.

Αντί να γίνονται εξαγγελίες για κάθαρση και να επαναδιατυπώνονται οι γνωστές μπουρδολογίες για «το μαχαίρι που θα φθάσει στο κόκαλο», πρέπει να υπάρξουν δράσεις. Κι αυτό σημαίνει οριστική και πλήρη ρήξη με τις πρακτικές αυτές.

Δυστυχώς στην Κύπρο, η μεγάλη ατυχία είναι ότι βιώνουμε το αποτέλεσμα ενός μίγματος, όπου οι μετριότητες χρησιμοποίησαν την πολιτική ως όχημα για τις λαμογιές τους και βρέθηκαν συνοδοιπόροι με απατεώνες του άλλου πόλου, που βρήκαν καταφύγιο σε τράπεζες και επιχειρήσεις. 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 09/11/2013