Φημολογίες αντί για πολιτικές

Του Άριστου Μιχαηλίδη

«ΜΑ, ΕΙΝΑΙ αλήθεια ότι ο Αβέρωφ έκανε νόμο για να γλυτώσουν οι εκατομμυριούχοι τους φόρους;», με ρώτησε χτες ένας φίλος, απ’ αυτούς που τα έχουν τετρακόσια (ακόμα). «Μου το είπε μια γειτόνισσά μου», συμπλήρωσε, για να καταλάβω ότι ήταν κι αυτό προϊόν της ψιθυρολογίας, που τελευταία έγινε το κύριο όπλο στο πολιτικό θέατρο, που ταλαιπωρεί τον τόπο. Κι αυτό είναι το λιγότερο, από την ατμόσφαιρα των ημερών, που έκανε μια μερίδα κυβερνητικών υπαλλήλων να νομίζουν ότι είναι ο Αβέρωφ, που αποφασίζει για τους μισθούς τους και να τρέχουν έξω από το Κοινοβούλιο.


Ο Αβέρωφ έκανε πράγματι μια πρόταση, παρόμοια με τη φορολογική αμνηστία, που εφαρμόστηκε πριν χρόνια για να έρθουν κεφάλαια από το εξωτερικό, για να μπορέσει το Κράτος να εισπράξει μερικά από τα €500 - €600 εκατομμύρια φόρους, που δεν μπορεί τόσα χρόνια να εισπράξει. Η πρόταση εγκρίθηκε από την πλειοψηφία της Βουλής, εγκρίθηκε και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που την υπέγραψε και τη δημοσίευσε στην επίσημη εφημερίδα, αλλά όσοι ασκούν πολιτική διά του ψιθύρου και της γκεμπελικής προπαγάνδας, διοχετεύουν στα παπαγαλάκια ότι ο Αβέρωφ έκανε νόμο για να γλυτώσει τους εκατομμυριούχους από τους φόρους. Γι’ αυτό και ο Δημήτρης Χριστόφιας οικογενειακώς, το ΑΚΕΛ και η ΠΕΟ, που δεν αγαπούν τους εκατομμυριούχους όσο ο Αβέρωφ, κάνουν διαδηλώσεις έξω από τη Βουλή εναντίον του. Δεν μας είπαν βέβαια με ποιο άλλο τρόπο θα εισπράξουν τους χρωστούμενους φόρους, ούτε γιατί ενέκριναν αυτή την πρόταση αφού μπορούσαν να την απορρίψουν και να του μείνει του Αβέρωφ η ρετσινιά.
Όπως δεν μας εξήγησε ποτέ κανένας νουνεχής συνδικαλιστής, κανένας ευαίσθητος Πρόεδρος, κανένας διαμαρτυρόμενος δημόσιος υπάλληλος, τι στο καλό θα γίνει με την οικονομία, αν ο Αβέρωφ και άλλοι της αντιπολίτευσης, κάτσουν στην ησυχία τους και περιμένουν άπραγοι την κατάρρευση, που έρχεται με μαθηματική ακρίβεια. Τι θα έκανε η κυβέρνηση και ο Πρόεδρος, που με περηφάνια παραμέρισε την παγοποίηση των μισθών; Θα έκανε ό,τι έκανε και μέχρι πρόσφατα ή έστω, μέχρι την υπουργοποίηση του Κίκη Καζαμία. ΤΙΠΟΤΕ. Ή για να ακριβολογούμε, θα έκανε το μόνο που έβρισκε εύκολο: Φόροι για τον απλό άνθρωπο (με αποκορύφωμα βεβαίως τη γενική αύξηση του ΦΠΑ από το 15% στο 17%).
Γιατί ανακατεύτηκε λοιπόν η αντιπολίτευση και πίεσε και κατέθεσε προτάσεις; Γιατί δεν έκατσε στα βραστά της να απολαμβάνει την κατάρρευση μιας ανεπαρκούς έως γελοιότητας οικονομικής πολιτικής και να έρθει στο τέλος να ασκεί κριτική; Γιατί δεν άφησε τον Πρόεδρο Χριστόφια, οικογενειακώς, μαζί με τον Γλαύκο Χατζηπέτρου, να αντιμετωπίσουν την κρίση; Για να έρχεται ο Πρόεδρος να καμαρώνει ότι ο ίδιος έβαλε στην άκρη την παγοποίηση μισθών, αλλά το επανέφεραν τα κόμματα; Κι από την άλλη ο διευθυντής του γραφείου του να γράφει άρθρα στις εφημερίδες ότι «τα συγκεκριμένα μέτρα ήταν απαραιτήτως αναγκαία», ομοίως να δηλώνει και ο αρμόδιος υπουργός του, αλλά τα παιδιά του να κάνουν διαδηλώσεις εναντίον των βουλευτών, που θα εγκρίνουν τα «απαραιτήτως αναγκαία» μέτρα;
Έστησαν με επιτυχία ένα θέατρο σκιών, αλλά δεν κατάφεραν να μας κάνουν όλους καραγκιόζηδες για να μην βλέπουμε ότι μόνο αυτό μπορούν. Αν μη τι άλλο, αύριο όσοι αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους, ας μην παραλείψουν να στείλουν τα μηνύματά τους.
aristosm@phileleftheros.com