Δεν επαναδιορίζεται ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου

 Παρά την υποστήριξη του υπουργού Οικονομικών Κίκη Καζαμία ο Αθανάσιος Ορφανίδης
πληρώνει γιατί αντιστάθηκε στον κομματικό οδοστρωτήρα και κάποια αστικά στέκια της Λευκωσίας

Το κοστούμι του Ορφανίδη

Του Γιώργου Αγαπίου

Αν ανοίξει ποτέ ενώπιον της Βουλής ο φάκελος «τα ανοίγματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα», θα έχει ενδιαφέρον τι θα ειπωθεί. Από το διοικητή της Κεντρικής, τους τραπεζίτες, τον τέως υπουργό Οικονομικών. Για την ώρα διαβάζουμε, ακούμε, μαθαίνουμε. Διαβάζουμε στο βιβλίο του Χαρίλαου Σταυράκη (σελ. 186-188) ότι ο διοικητής είναι «ο άμεσα υπεύθυνος, ως επόπτης», για τις ζημιέςμαμούθ των τραπεζών. Διαβάζουμε στη Χαραυγή (29 Φεβρ.) ότι ο διοικητής έχει ευθύνες «γιατί δεν συμβούλεψε ή δεν υπέδειξε στις τράπεζες να μην εκτεθούν τόσο πολύ». Το διαβάσαμε πολλές φορές αυτό το ποίημα και αρχίζαμε να υποψιαζόμαστε μήπως τελικά ο Αθανάσιος Ορφανίδης είναι ένας άσχετος και όχι ένας επιστήμονας που χαίρει διεθνούς εκτίμησης. Πού να καταλάβουν όμως από τέτοια τα κυβερνητικά σαΐνια... Στο μύλο της προπαγάνδας ο διοικητής έπρεπε να παρουσιαστεί ως ένας αχάμπαρος που δεν ήξερε τι να κάνει με τις τράπεζες και τον Βγενόπουλο, όπως δεν ήξερε ο Πρόεδρος τι να κάνει με τον Άσαντ και μερικά φορτία εκρηκτικών.

Ευτυχώς το πρώτο χαστούκι ήρθε από τον υπουργό Οικονομικών, στις αρχές του μήνα: «Προσπαθούν αυτή τη στιγμή να βρουν ένα εξιλαστήριο θύμα (...) να του τα φορτώσουν όλα σε μια προσπάθεια οι ίδιοι να απαλλαγούν των δικών τους ευθυνών», δήλωσε ο Κίκης Καζαμίας. Το επανέλαβε ο νέος πρόεδρος της Λαϊκής Μιχάλης Σαρρής σε συνέντευξή του στη Stockwatch (την περασμένη Δευτέρα): «Η Κεντρική Τράπεζα έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου (...) Απέστειλε επιστολές στις τράπεζες για την έκθεσή τους σε ελληνικά ομόλογα», αλλά οι τράπεζες... αγρόν ηγόρασαν. Δυστυχώς, ούτε ο διοικητής, ούτε άλλος διευθυντής της Κεντρικής μπορούσε να απαγορεύσει στις τράπεζες να αγοράζουν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, τα οποία αξιολογούνταν διεθνώς ως επενδύσεις μηδενικού ρίσκου! Επειδή όμως υπάρχει νομοθεσία απορρήτου, θα ήταν χρήσιμο να οδηγηθεί όλη αυτή η ιστορία με τις τραπεζικές επενδύσεις ενώπιον της Βουλής.
Θα απαντηθούν και άλλα ερωτήματα, αλλά τουλάχιστον, απ’ αυτά που μάθαμε, ξεκαθάρισε ότι ο Ορφανίδης δεν είναι μια κυπριακή συτζιά-του-μαύρου, όπως τον παρουσιάζε η κυβερνητική προπαγάνδα.
Από την άλλη, βέβαια, το λαμπρό του βιογραφικό δεν αποτελεί και συγχωροχάρτι για λάθη ή παραλείψεις, ούτε και τον απαλλάσσει από τυχόν ευθύνες. Για αυτά όμως είναι καλύτερα να (συνο)μιλούμε με στοιχεία, και όχι να διασύρουμε έναν επιστήμονα του κύρους του διοικητή, ο οποίος μας προειδοποιούσε εγκαίρως για το δημόσιο χρέος και λάμβανε μέτρα για τον υπερδανεισμό των νοικοκυριών σε ανύποπτο χρόνο. Τα πολιτικά παίγνια για να κρυφτούν οι ευθύνες της οικονομικής διαχείρισης του τόπου και να δικαιολογηθεί η αποπομπή Ορφανίδη τα καταλαβαίνουμε καλά - τέσσερα χρόνια αυτό το έργο παρακολουθούμε.
Όσον αφορά το νέο διοικητή, το μέτρο σύγκρισης, αναπόφευκτα, θα είναι το... κοστούμι του Ορφανίδη. Το βιογραφικό του και το διεθνές (ή ανύπαρκτο) εκτόπισμα. Μέχρι στιγμής έχουμε μια υποψήφια, την Πραξούλα Αντωνιάδου, που δήλωσε -ταπεινά και σιγανά- ότι: «Έχω τα προσόντα για τη θέση, καθώς ήμουν διευθυντικό στέλεχος της εποπτικής Αρχής των τραπεζών για 24 χρόνια».... Έχουμε και ένα εν δυμάνει υποψήφιο, τον Κίκη Καζαμία, που δηλώνει σταράτα ότι με βάση τα δικά του τεχνοκρατικά κριτήρια δεν διαθέτει ο ίδιος τα προσόντα για αυτή τη θέση. Τελος, έχουμε και ένα καθηγητή Οικονομικών που ήθελε να βγει η Γερμανία από το ευρώ. Πάλι καλά που δεν ήθελε να συνδέσουμε το κυπριακό φυσικό αέριο με τους αγωγούς της Τουρκίας ή να πωλήσουμε το χρυσό της Κεντρικής. Ναι, είχαμε και τέτοιους υπουργούς!
giorgos.agapiou @phileleftheros.com

Ο νέος διοικητής; Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Οικονομικών Πανίκος Δημητριάδης, εκ των βασικών υποψηφίων για τη θέση του διοικητή, σε επιστολή του στους FinancialΤimesστις 19 Μαΐου 2011 πρότεινε την... έξοδο της Γερμανίας από τη ζώνη του ευρώ προκειμένου να επιλυθεί η κρίση που σοβεί στους κόλπους της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Όταν με το καλό διοριστεί, ελπίζουμε να μπορέσει να εξηγήσει, ως διοικητής της προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε., τις σκέψεις που έκανε στη Μέρκελ. Ισχύει αυτό που λέμε «καλά ξεμπερδέματα»!