Του Άριστου Μιχαηλίδη
Mετά από τρία χρόνια διακυβέρνησης και δυόμισι χρόνια συνομιλιών και μετά την προχτεσινή διαπίστωση του Πρόεδρου Χριστόφια ότι «μας χωρίζει τεράστια απόσταση» (στο θέμα των εποίκων, που συζητήθηκε την Τετάρτη, αλλά και σε όσα άλλα κεφάλαια άνοιξαν και έμειναν όλα ανοικτά), θα ήταν καλό και βοηθητικό να γίνει από τον Πρόεδρο ένας απολογισμός της προσπάθειας του στο Κυπριακό. Γιατί είναι όλο και πιο ορατή η «τεράστια απόσταση» και είναι πολύ επείγον να αντιληφθεί η ηγεσία μας προς τα πού κατευθύνονται οι εξελίξεις για να τις αντιμετωπίσει, αν προλαβαίνει. Στον πρώτο και το δεύτερο χρόνο έγινε δημόσιος απολογισμός, φέτος μπορεί να μην είναι δημόσιος, φτάνει να γίνει έστω και κεκλεισμένων των θυρών για να είναι και ειλικρινής.
Στον πρώτο, που έγινε στις 6/3/2009, ο κ. Χριστόφιας εξήγησε ότι με την πολιτική του, «μια ευέλικτη και ειλικρινής πολιτική», όπως έλεγε, «θα επιτρέψει είτε να ξεπεραστούν τα σημερινά αδιέξοδα είτε, αν η Τουρκία δεν αλλάξει στάση, να επανέλθουν στοπροσκήνιο οι ευθύνες της για την αδιάλλακτη πολιτική που ακολουθεί».
Στο δεύτερο, που έγινε στις 18/3/2010, ο Πρόεδρος ήταν σίγουρος ότι με τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης «έχουμε πετύχει να αναβαθμίσουμε διεθνώς την αξιοπιστία της ελληνοκυπριακής πλευράς» και «η Τουρκία δεν είναι αποενοχοποιημένη και δεν μπορεί ανενόχλητη να εφαρμόζει την επικοινωνιακή της πολιτική». Ήταν επίσης σίγουρος ότι «η πολιτική μας και η δραστήρια και στοχευμένη εκστρατεία που ακολουθούμε, συνεχώς αναδεικνύει τη συνεχή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ στην Κύπρο από την Τουρκία».
Τώρα, βρισκόμαστε στον τρίτο χρόνο και δεν μπορούμε πια να μιλάμε σαν μελλοντολόγοι, διότι έχουμε μπροστά μας αποτελέσματα. Ούτε τα αδιέξοδα ξεπεράστηκαν, ούτε επανήλθαν στο προσκήνιο οι ευθύνες της Τουρκίας, όπως ήταν το σχέδιο Χριστόφια. Αντιθέτως, μόλις την περασμένη βδομάδα, η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ παρουσιάζει την Τουρκία να βρίσκεται στην ίδια θέση με τις άλλες εγγυήτριες δυνάμεις και ούτε που τον ενδιαφέρει η παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. «Οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις», γράφει στην έκθεσή του, «έχουν παράσχει σημαντική υποστήριξη στη διαδικασία και είμαι ευγνώμων για το συνεχές και έντονο ενδιαφέρον». Μετά από τρία χρόνια «ευέλικτης και ειλικρινούς πολιτικής», ο Γ.Γ. ευγνωμονεί κιόλας την Τουρκία για το συνεχές ενδιαφέρον της! Κι όσον αφορά στη διαδικασία («η τύχη του κυπριακού λαού κρέμεται από αυτές τις συνομιλίες και το εννοώ αυτό», μας έλεγε ο Πρόεδρος, στις 6/3/2009) τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Η βάση λύσης έχει κονιορτοποιηθεί και όχι «στα μυαλά του κ. Ομήρου», όπως έλεγε ο Πρόεδρος, αλλά στο τραπέζι των συνομιλιών και υπό την ανοχή των εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών, ο εποικισμός έχει μετατραπεί σε γιαπωνέζικο τσουνάμι, στο περιουσιακό μάς χωρίζει άβυσσος και ανέλαβαν δράση τεχνοκράτες του ΟΗΕ, κανένα κεφάλαιο από όσα συζητήθηκαν δεν συμφωνήθηκε και κανένα από τα ουσιώδη (ασφάλεια, έποικοι, εδαφικό, κατοχικός στρατός, εγγυήσεις κ.λπ.) δεν συζητήθηκε ακόμα και ούτε θα συζητηθεί.
Η τύχη του κυπριακού λαού, δεν κρέμεται από αυτές τις συνομιλίες, κρέμεται από την ικανότητα της ηγεσίας του και από τις ιδεοληψίες της για την ιστορία, την ταυτότητα και το μέλλον του.
Στον πρώτο, που έγινε στις 6/3/2009, ο κ. Χριστόφιας εξήγησε ότι με την πολιτική του, «μια ευέλικτη και ειλικρινής πολιτική», όπως έλεγε, «θα επιτρέψει είτε να ξεπεραστούν τα σημερινά αδιέξοδα είτε, αν η Τουρκία δεν αλλάξει στάση, να επανέλθουν στοπροσκήνιο οι ευθύνες της για την αδιάλλακτη πολιτική που ακολουθεί».
Στο δεύτερο, που έγινε στις 18/3/2010, ο Πρόεδρος ήταν σίγουρος ότι με τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης «έχουμε πετύχει να αναβαθμίσουμε διεθνώς την αξιοπιστία της ελληνοκυπριακής πλευράς» και «η Τουρκία δεν είναι αποενοχοποιημένη και δεν μπορεί ανενόχλητη να εφαρμόζει την επικοινωνιακή της πολιτική». Ήταν επίσης σίγουρος ότι «η πολιτική μας και η δραστήρια και στοχευμένη εκστρατεία που ακολουθούμε, συνεχώς αναδεικνύει τη συνεχή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ στην Κύπρο από την Τουρκία».
Τώρα, βρισκόμαστε στον τρίτο χρόνο και δεν μπορούμε πια να μιλάμε σαν μελλοντολόγοι, διότι έχουμε μπροστά μας αποτελέσματα. Ούτε τα αδιέξοδα ξεπεράστηκαν, ούτε επανήλθαν στο προσκήνιο οι ευθύνες της Τουρκίας, όπως ήταν το σχέδιο Χριστόφια. Αντιθέτως, μόλις την περασμένη βδομάδα, η έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ παρουσιάζει την Τουρκία να βρίσκεται στην ίδια θέση με τις άλλες εγγυήτριες δυνάμεις και ούτε που τον ενδιαφέρει η παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. «Οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις», γράφει στην έκθεσή του, «έχουν παράσχει σημαντική υποστήριξη στη διαδικασία και είμαι ευγνώμων για το συνεχές και έντονο ενδιαφέρον». Μετά από τρία χρόνια «ευέλικτης και ειλικρινούς πολιτικής», ο Γ.Γ. ευγνωμονεί κιόλας την Τουρκία για το συνεχές ενδιαφέρον της! Κι όσον αφορά στη διαδικασία («η τύχη του κυπριακού λαού κρέμεται από αυτές τις συνομιλίες και το εννοώ αυτό», μας έλεγε ο Πρόεδρος, στις 6/3/2009) τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Η βάση λύσης έχει κονιορτοποιηθεί και όχι «στα μυαλά του κ. Ομήρου», όπως έλεγε ο Πρόεδρος, αλλά στο τραπέζι των συνομιλιών και υπό την ανοχή των εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών, ο εποικισμός έχει μετατραπεί σε γιαπωνέζικο τσουνάμι, στο περιουσιακό μάς χωρίζει άβυσσος και ανέλαβαν δράση τεχνοκράτες του ΟΗΕ, κανένα κεφάλαιο από όσα συζητήθηκαν δεν συμφωνήθηκε και κανένα από τα ουσιώδη (ασφάλεια, έποικοι, εδαφικό, κατοχικός στρατός, εγγυήσεις κ.λπ.) δεν συζητήθηκε ακόμα και ούτε θα συζητηθεί.
Η τύχη του κυπριακού λαού, δεν κρέμεται από αυτές τις συνομιλίες, κρέμεται από την ικανότητα της ηγεσίας του και από τις ιδεοληψίες της για την ιστορία, την ταυτότητα και το μέλλον του.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire