Ένα φτιασιδωμένο και περίλαμπρο μέλλον

Του Μιχαλάκη Χριστοδουλίδη

Είναι ικανοποιημένοι οι Κύπριοι από τη ζωή τους, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο. «Δόξα σοι ο Θεός»… είναι η τελευταία λέξη στη μόδα! Αν και διφορούμενη, γιατί σημαίνει πολλά και τίποτε συνάμα. Είναι γεγονός πως εμείς οι Κύπριοι είμαστε, παραδοσιακά, ένας λαός βαθύτατα θρησκευόμενος, έως και θρησκόληπτος. Και γιατί να μην είμαστε, δηλαδή, αφού το θέλει, σχεδόν το απαιτεί, η παράδοση; Εξάλλου, η θρησκεία στον τόπο μας είναι, από μόνη της, ολόκληρος θεσμός. Όπως και η αισιοδοξία… Πάρτε, για παράδειγμα, τις τηλεοπτικές μας ειδήσεις, που πάντα περιέχουν σκηνές από κάποια θεία λειτουργία, από κάποια έλευση οστών αγίων, από μνημόσυνα εις μνήμην των νεκρών του πολέμου του ’74, από επικήδειους και επιμνημόσυνους λόγους κάποιων «επισήμων», από δεήσεις υπέρ της ανεύρεσης των αγνοουμένων μας και ούτω καθεξής…

Ναι, είμαστε ένας βαθύτατα θρησκευόμενος λαός, έως και θρησκόληπτος, προσκολλημένοι στην παράδοση και παραδομένοι στην αισιοδοξία. Εξάλλου, έχουμε κάθε λόγο και δικαίωμα να είμαστε και να αισθανόμαστε ευτυχισμένοι, να χάσκουμε μπροστά στην αιωνιότητα και να δηλώνουμε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας στο τελευταίο Ευρωβαρόμετρο. «Δόξα σοι ο Θεός»…, λοιπόν, για να είμαστε και στη μόδα!
Διότι, συντρέχουν λόγοι πολλοί για να εντείνεται και να εκτινάσσεται στα ύψη η χαρακτηριστική αισιοδοξία και ικανοποίησή μας, καθώς και τα όποια άλλα θετικά συναισθήματά μας, υπό τας περιστάσεις… Η οικονομία μας οδεύει από το κακό στο χειρότερο και υποβαθμίζεται, συνεχώς, από όλους τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, η ανεργία, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, πολλαπλασιάζεται ραγδαία, το Κυπριακό εξακολουθεί να παραμένει άλυτο και περιπλέκεται ολοένα και περισσότερο, γι’ αυτό και δηλώνουμε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας. «Δόξα σοι ο Θεός»…, υπό τις περιστάσεις! Διότι, το πραγματικό ερώτημα είναι, όχι το αν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας, αλλά το πόσο ευχαριστημένοι θα ήμασταν από τη ζωή μας αν επιλύονταν ως διά μαγείας αντί να πολλαπλασιαστούν ραγδαία- όλα αυτά τα προβλήματα, που αφορούν είτε στην οικονομία είτε στο Κυπριακό. Πώς θα ζούσαμε εμείς οι Κύπριοι, που έχουμε μάθει και συνηθίσει τον έξω κόσμο στο κλαψούρισμα και στο ελάτε να μάς βοηθήσετε, με επιλυμένα όλα ή τουλάχιστον τα κύρια και σημαντικότερα προβλήματά μας; Με τι «μούτρα» θα παρουσιαζόμασταν έμπροσθεν της διεθνούς κοινότητας, με τι είδους «προσωπείο» θα δηλώναμε παρόντες στις διεθνείς συσκέψεις, συνέδρια και κοσμοπολίτικες συνάξεις, χωρίς να έχουμε στις αποσκευές μας όλα αυτά τα διαχρονικά, παγιωμένα και σχεδόν θεσμοθετημένα προβλήματα για τα οποία επικαλούμαστε τη βοήθεια των ξένων τα τελευταία 36 χρόνια; Εν ολίγοις, πώς θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς δηλώσεις συμπαράστασης και χωρίς ψηφίσματα υπέρ της εφαρμογής των κανόνων του διεθνούς δικαίου, υπέρ της άμεσης αποχώρησης των τούρκικων στρατευμάτων κατοχής, υπέρ της λύσης και επανένωσης του τόπου, υπέρ της επιστροφής των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες… και ούτω καθεξής; Πώς θα μπορούσαμε να καταστήσουμε τη ζωή μας, ξανά, επικίνδυνα ενδιαφέρουσα - και πόσο ευτυχισμένοι θα ήμασταν, υπό τις περιστάσεις- αν είχαν λυθεί αυτόματα και ως διά μαγείας όλα ή τουλάχιστον τα κύρια και σημαντικότερα προβλήματά μας;
«Δόξα σοι ο Θεός», λοιπόν, για να είμαστε και στη μόδα…, που τα προβλήματά μας ούτε σήμερα αλλά ούτε και αύριο, στο μέλλον δηλαδή, πρόκειται να λυθούν. Ναι, εμείς οι Κύπριοι έχουμε κάθε λόγο να είμαστε και να δηλώνουμε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας…, χωρίς αυτή η «κατάθεση ψυχής» να υπονοεί είτε κλαψουρίσματα, είτε μεμψιμοιρίες, είτε οτιδήποτε το διφορούμενο, υπό τις περιστάσεις… Γιατί, τα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα του τόπου, όλες αυτές οι δύσκολες και σκληροτράχηλες εκφάνσεις του βίου και της καθημερινότητάς μας, μέσα στις οποίες έχουμε ανατραφεί, διαμορφώσει αντανακλαστικά, συνήθειες, και έχουμε πλάσει το χαρακτήρα μας, «ζουν και βασιλεύουν» μεαμείωτηέντασηκαι πάθος. Ούτε διαφαίνεται στον ορίζοντα, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, η παραμικρή σκιαγράφηση λύσης του όποιου σοβαρού ζητήματος αντιμετωπίζει ο τόπος, λαμβανομένης υπόψη και της έντονης προεκλογικής αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων, από τη μια, μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, από την άλλη. Έχουμε, λοιπόν, χρόνο, μέχρι τις βουλευτικές εκλογές της 22ας Μαΐου, να δηλώσουμε ξανά, στο επόμενο Ευρωβαρόμετρο, το πόσο ευχαριστημένοι είμαστε από τη ζωή μας… «Δόξα σοι ο Θεός»! Για να μην περάσει από το μυαλό των Ευρωπαίων εταίρων της Κύπρου η ιδέα ότι, με την ευκαιρία των εκλογών, τα κόμματα θα μπορούσαν να μάς αφήσουν να ζήσουμε χωρίς προβλήματα!

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος