Κομματικά και εκκλησιαστικά στην Κύπρο

Από το Λεόντιο και τον Πορφύριο, ώς το Μακάριο και το Χρυσόστομο

  Κωστάκης Αντωνίου

 

Σημείωση : 

Στην Κύπρο το λαϊκό στοιχείο συμμετέχει στην εκλογή του Αρχιεπισκόπου και των άλλων αρχιερέων 

Ο Αρχιεπίσκοπος δεν ήρξατο πρώτος χειρών αδίκων. Προηγήθηκε η άκομψη παρέμβαση του ΑΚΕΛ στις αρχιεπισκοπικές εκλογές, με την υποστήριξη της υποψηφιότητας του Επισκόπου Κύκκου Νικηφόρου και η συμπερίληψη στο εκλογικό επιτελείο του, πρωτοκλασάτων στελεχών του ΑΚΕΛ.
Το ίδιο έπραξε και ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Τα δύο κόμματα παρενέβησαν, ως δεν είχαν δικαίωμα, στις εκλογές της Εκκλησίας. Όπως, άλλωστε, έπρατταν πάντοτε. Ήταν διαχρονική η ανάμειξη των πολιτικών κομμάτων στις αρχιεπισκοπικές εκλογές.
Αλλά υπήρξε και αντίστροφη ανάμειξη. Της Εκκλησίας στα πολιτικά δρώμενα. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος επενέβαινε και καθόριζε πολιτικές, ευλογούσε τη δημιουργία πολιτικών κομμάτων, όριζε αρχηγούς και όλοι οι πολιτικοί της εποχής προσέτρεχαν κοντά του για να λάβουν οδηγίες και συμβουλές.

Ακόμη, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Α, πολλές φορές ήλθε σε σύγκρουση με τα πολιτικά κόμματα, για την ακολουθούμενη πολιτική στο Κυπριακό. Ιστορική θα μείνει μια απάντησή του προς τον τότε Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος τον είχε καλέσει να μείνει εκτός πολιτικής ανάμειξης. «Αν ονομάζεσαι Γλαύκος και όχι Μουσταφάς, το οφείλεις στην Εκκλησία», του είχε πει ο Αρχιεπίσκοπος.
Σήμερα, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Β συνεχίζει την ίδια τακτική, αλλά παίρνει και τη ρεβάνς από το ΑΚΕΛ, για την εναντίον του τοποθέτηση του κόμματος στις τελευταίες αρχιεπισκοπικές εκλογές. Υπάρχουν ακόμη και μέσα στην Ιερά Σύνοδο, αρχιερείς, με πολιτικές απόψεις, που δεν διστάζουν να τις διατυπώσουν (Μητροπολίτης Μόρφου).
Δυστυχώς, ουδέποτε οι πολιτικοί και εκκλησιαστικοί ηγέτες κατάφεραν να ξεφύγουν από τα διαχρονικά «αμαρτήματα», να περιοριστούν στους ρόλους τους και να σταματήσουν να παρεμβαίνουν ο ένας στις υποθέσεις του άλλου. Από τον καιρό του Λεόντιου, του Πορφύριου και του Κύριλλου κρατά αυτή η επεισοδιακή βεντέτα και η εκατέρωθεν ανάμειξη των μεν στις υποθέσεις των δε.
Η Εκκλησία ασκεί έντονη επιρροή στον κόσμο και, από τη μια πλευρά, θέλει να εξαργυρώσει αυτήν την επιρροή με πολιτικές παρεμβάσεις, τα δε πολιτικά κόμματα, άλλα μεν επιδιώκουν να την υποδουλώσουν στα δικά τους κελεύσματα, άλλα δε να την αξιοποιήσουν προς όφελος των πολιτικών επιδιώξεών τους.
Άλλωστε είναι παραδεκτόν ότι και σε ευρωπαϊκά ακόμη κράτη, η Εκκλησία προσπαθεί να επεκτείνει την επιρροή της και στα πολιτικά πράγματα, αλλά όχι στο βαθμό που επικρατεί εδώ. Δικαιολογείται η ανάμειξη, με την ύπαρξη του εθνικού θέματος, στο οποίο η Εκκλησία θέλει λόγο - και δικαιούται να τον έχει.
Απ' εκεί και πέρα, όμως, και σε διαδικασίες που έχουν να κάμουν με πολιτικές και εκκλησιαστικές εκλογές, δεν νομίζουμε ότι νομιμοποιούνται με τις παρεμβάσεις τους, Εκκλησία και κόμματα. Όσο πιο μακριά μείνουν, τόσο το καλύτερο για την ενότητα του κόσμου και του χριστεπώνυμου πληρώματος...

Ηλ διεύθυνση: antoniouc@simerini. com