Ο ξένος Tύπος

THE ECONOMIST

Σκληρή Σάρα Είτε σας αρέσει είτε όχι, πρέπει να παραδεχτείτε ότι η Σάρα Πέιλιν παίζει σκληρό παιχνίδι. Αν πράγματι θέσει υποψηφιότητα για την αμερικανική προεδρία το 2012, η εκστρατεία της θα είναι «αναμφίβολα έξω από συμβάσεις και παραδόσεις». Πολλοί Αμερικανοί αμφιβάλλουν εάν είναι κατάλληλη για πρόεδρος. Ωστόσο, έχει ένα μεγάλο όνομα, αχόρταγους οπαδούς και τη δυνατότητα χρηματοδότησης. Το πρόβλημα είναι ότι η κ. Πέιλιν δεν είναι ο χαρακτήρας που θα παραιτηθεί απλώς επειδή ο κόσμος τής λέει ότι δεν μπορεί να κερδίσει. Η απόρριψη τη θρέφει. Οι «φλύαροι διανοούμενοι» και τα «σαθρά ΜΜΕ» είναι μέρος της συνταγής της. Απεχθάνεται τους «γαλαζοαίματους» Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι της αποδίδουν την ευθύνη για την αποτυχία του Μακέιν στην εκλογική εκστρατεία κατά του Ομπάμα το 2008 και λατρεύει την ιδέα ότι μπορεί να αποδειχθούν λάθος. Ισως να μην καταφέρει να κερδίσει η ίδια την προεδρία, αλλά εφόσον παραμένει στους πρωτοσέλιδους τίτλους, με την υπόνοια της πρωτιάς κάνει τους αντιπάλους της στο κόμμα να μοιάζουν βαρετοί. Γι’ αυτούς, το φαινόμενο από την Αλάσκα έχει μεταλλαχθεί σταδιακά σε τέρας από την κόλαση. LIBERATIONΑναβλητικότητα«Το ανθρώπινο είδος έχασε την επαφή του με τη γη, τον πλανήτη, τους ρυθμούς του, τα όριά του και τους κινδύνους του: οι πολιτικοί δεν έχουν τα αναγκαία διανοητικά εφόδια για να αντιμετωπίσουν την κλιματική κρίση», τα λόγια του φιλοσόφου Μισέλ Σερ ηχούν ως αυστηρή προειδοποίηση. Θα ήταν δύσκολο να τον διαψεύσουμε, δεδομένης της ξηρασίας που πλήττει την κεντρική και βόρεια Ευρώπη, προκαλώντας αναστάτωση στον αγροτικό κόσμο. Το φαινόμενο αυτό είχε ωστόσο προβλεφθεί, όπως και η άνοδος των θερμοκρασιών, η μείωση των βροχοπτώσεων και η αύξηση της συχνότητας ακραίων καιρικών φαινομένων. Το γαλλικό υπουργείο Γεωργίας αναζητεί τώρα την αλληλεγγύη των Βρυξελλών, αρνούμενο να επιβάλει τον αναγκαίο «φόρο ξηρασίας», ένα έτος πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Για μια ακόμη φορά, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα γίνει αφορμή λήψης προσωρινών μέτρων, ανίκανων να αντιμετωπίσουν μακροπρόθεσμα το φαινόμενο. Ο γεωργικός τομέας θα εξασφαλίσει έτσι άλλη μία οικονομική ενίσχυση, αναβάλλοντας επ’ αόριστον την αναδιάρθρωση του γερασμένου και μη βιώσιμου γαλλικού αγροτικού μοντέλου. THE GUARDIANΑνθεκτικό βακτήριοΜάθαμε τα πάντα για το νέο στέλεχος Ε. Coli. Κανείς, όμως, δεν δίνει την προσήκουσα σημασία στη μεγάλη ανθεκτικότητά του στα περισσότερα αντιβιοτικά. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ, το συγκεκριμένο στέλεχος του βακτηρίου είναι ανθεκτικό σε δώδεκα αντιβιοτικά οκτώ κατηγοριών. Η ανάπτυξη αυτής της ικανότητας είναι δυστυχώς μια αναπόφευκτη βιολογική διαδικασία. Η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών απλώς την επιταχύνει και καθιστά ακόμα πιο δύσκολη την πρόβλεψη της συμπεριφοράς αυτών των μικροοργανισμών. Κάθε φορά που παίρνουμε αντιβιοτικά χωρίς να χρειάζονται, ενισχύουμε τα βακτήρια. Το ίδιο κάνει και η χρήση χαμηλών δόσεων αυτών των σκευασμάτων στην εντατική κτηνοτροφία. Ποτέ δεν θα μάθουμε πώς τα ανθεκτικά E.Coli βρέθηκαν σε προϊόντα που βάζουμε στο πιάτο μας. Ηδη, όμως, γνωρίζουμε ποιος ευθύνεται για την ανθεκτικότητά τους στα αντιβιοτικά, όπως και ότι είναι πολύ αργά να περιοριστεί το φαινόμενο, μειώνοντας την αλόγιστη χρήση των αντιβιοτικών. Το ίδιο το βακτήριο θα φροντίσει ώστε αυτή του η ικανότητα να «μεταδοθεί» σε άλλα είδη και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. FINANCIAL TIMES«Φούσκα» ακινήτωνΤο αν η κινεζική κτηματαγορά είναι ή όχι μια γιγάντια φούσκα είναι πιθανότατα ένα από τα σημαντικότερα ερωτήματα στον κόσμο σήμερα. Από τον κινεζικό κατασκευαστικό τομέα δεν εξαρτάται μόνο η κινεζική οικονομία, αλλά και πολλές άλλες, όπως η Βραζιλία και η Αυστραλία. Εχει επίσης γεωπολιτική σημασία. Το κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα υπολογίζει ότι η οικονομία πρέπει να μεγεθύνεται κατά 7 - 8% το χρόνο προκειμένου να βρίσκεται υπό έλεγχο η κοινωνική αναταραχή και τα αιτήματα για πραγματική πολιτική εκπροσώπηση. H νέα κινεζική μεσαία τάξη μπορεί να πάψει να αποδέχεται τόσο πρόθυμα την απολυταρχική μονοκομματική κυβέρνηση αν δει την αξία των ολοκαίνουργιων διαμερισμάτων της να καταρρέει, ως αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης της οικονομίας. Ακόμη και όσοι αρνούνται με πάθος την ύπαρξη φούσκας παραδέχονται ότι οι τιμές των ακινήτων στην Κίνα είναι πάρα πολύ ψηλές και δεν μπορούν μακροπρόθεσμα να παραμείνουν στα ίδια επίπεδα. Δεδομένου του πόσα πράγματα διακυβεύονται, το ερώτημα είναι αν θα μπορέσει το Πεκίνο να προσγειώσει τις τιμές σταδιακά, χωρίς να προκαλέσει το μεγάλο μπαμ.