Ο άλυτος γρίφος μιας συναυλίας
Οι άνθρωποι έλυσαν όλα τα προβλήματα
και ασχολούνται τώρα με τον Τερζή
Του Άκη Εθελοντή
ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ θα πρέπει να ήταν η πέμπτη ή έκτη φορά που το Δημοτικό
Συμβούλιο Πάφου και επιτροπές του ασχολούνταν με την πραγματοποίηση ή μη
μιας συναυλίας στην πόλη το καλοκαίρι.
Μετατρέποντας μια απλή εκδήλωση σε πεδίο άλυτων πολιτικών και επιχειρηματικών ακροβατισμών, η δημοτική Αρχή Πάφου κατόρθωσε το ακατόρθωτο: Να εξισώσει τις 130.000 ευρώ με τις 20.000.
Σε οποιαδήποτε φυσιολογική πόλη του κόσμου, μια πρόταση για συναυλία ενός καλλιτέχνη, καλή ώρα του μέγιστου Πασχάλη Τερζή, έναντι 130 χιλιάδων ευρώ, θα αντιμετωπιζόταν με ένα και μόνο τρόπο: Μάλιστα κύριε, αποδεχόμεθα και υπογράφουμε επειδή θεωρούμε ότι θα είναι κερδοφόρος ή έστω επειδή γουστάρουμε να σκορπάμε και να καίμε τον παρά μας.
Ή, όχι κύριε, ψάξτε αλλού για κορόιδα εποχές που είναι.
Η Πάφος όμως, έπαψε καιρό τώρα να είναι μια φυσιολογική πόλη. Με αποτέλεσμα να συμβαίνει το αδιανόητο: Εκεί που ο εκπρόσωπος του τραγουδιστή ζητά 130.000 για το πακέτο της συναυλίας, ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά μια πρόταση για… 20.000 ευρώ και από κει παν κι άλλοι.
Και το εκπληκτικότερο; Ο εκπρόσωπος (των 130.000, ντε), αποδέχεται αμέσως και ευχαρίστως την πρόταση των 20.000,
αναλαμβάνοντας ο ίδιος να εξεύρει τους πόρους για την κάλυψη των υπόλοιπων εξόδων που θα απαιτηθούν.
Η λογική σε αυτή την ιστορία, πάει περίπατο.
Είτε ο εκπρόσωπος αρέσκεται να τζογάρει ασύστολα, ποντάροντας τα ρέστα του πάνω στο ότι θα ξεπουλήσει τα εισιτήρια και άρα θα έχει και κέρδος, είτε κάποιοι δούλευαν κάποιους ψιλό γαζί για τα περί 130 και 180.000.
Διότι, άλλο είναι να δέχεσαι 20.000 ευρώ και να ευελπιστείς ότι ο κόσμος θα προθυμοποιηθεί να αγοράσει 8.000 εισιτήρια των 20 ευρώ για να καλύψεις τη χασούρακαι να σου μείνει και κάτι τι, και άλλο είναι να ξέρεις κατά βάθος ότι η συναυλία θα στοιχίσει 40 ή 50.000.
Οι οποίες καλύπτονται πολύ πιο άνετα από τα εισιτήρια και μόνο, αντί η εκατοστάρα. Τραγούδα εσύ…
Μετατρέποντας μια απλή εκδήλωση σε πεδίο άλυτων πολιτικών και επιχειρηματικών ακροβατισμών, η δημοτική Αρχή Πάφου κατόρθωσε το ακατόρθωτο: Να εξισώσει τις 130.000 ευρώ με τις 20.000.
Σε οποιαδήποτε φυσιολογική πόλη του κόσμου, μια πρόταση για συναυλία ενός καλλιτέχνη, καλή ώρα του μέγιστου Πασχάλη Τερζή, έναντι 130 χιλιάδων ευρώ, θα αντιμετωπιζόταν με ένα και μόνο τρόπο: Μάλιστα κύριε, αποδεχόμεθα και υπογράφουμε επειδή θεωρούμε ότι θα είναι κερδοφόρος ή έστω επειδή γουστάρουμε να σκορπάμε και να καίμε τον παρά μας.
Ή, όχι κύριε, ψάξτε αλλού για κορόιδα εποχές που είναι.
Η Πάφος όμως, έπαψε καιρό τώρα να είναι μια φυσιολογική πόλη. Με αποτέλεσμα να συμβαίνει το αδιανόητο: Εκεί που ο εκπρόσωπος του τραγουδιστή ζητά 130.000 για το πακέτο της συναυλίας, ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά μια πρόταση για… 20.000 ευρώ και από κει παν κι άλλοι.
Και το εκπληκτικότερο; Ο εκπρόσωπος (των 130.000, ντε), αποδέχεται αμέσως και ευχαρίστως την πρόταση των 20.000,
αναλαμβάνοντας ο ίδιος να εξεύρει τους πόρους για την κάλυψη των υπόλοιπων εξόδων που θα απαιτηθούν.
Η λογική σε αυτή την ιστορία, πάει περίπατο.
Είτε ο εκπρόσωπος αρέσκεται να τζογάρει ασύστολα, ποντάροντας τα ρέστα του πάνω στο ότι θα ξεπουλήσει τα εισιτήρια και άρα θα έχει και κέρδος, είτε κάποιοι δούλευαν κάποιους ψιλό γαζί για τα περί 130 και 180.000.
Διότι, άλλο είναι να δέχεσαι 20.000 ευρώ και να ευελπιστείς ότι ο κόσμος θα προθυμοποιηθεί να αγοράσει 8.000 εισιτήρια των 20 ευρώ για να καλύψεις τη χασούρακαι να σου μείνει και κάτι τι, και άλλο είναι να ξέρεις κατά βάθος ότι η συναυλία θα στοιχίσει 40 ή 50.000.
Οι οποίες καλύπτονται πολύ πιο άνετα από τα εισιτήρια και μόνο, αντί η εκατοστάρα. Τραγούδα εσύ…
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire