ΕΦΗΜΕΡΑ
Σαν σίριαλ της Ακρίτα
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ προφανώς έχουν τον τρόπο να κρίνουν. Εμείς όμως, παρακολουθούμε τα όσα λέγονται στη διαδικασία της δίκης για το φόνο του Άντη Χατζηκωστή λες και παρακολουθούμε σίριαλ της Έλενας Ακρίτα. Τι είναι αλήθεια και τι είναι σενάριο φαντασίας δεν μπορούμε να κρίνουμε. Τη μια ήταν ο ένας μάρτυρας που έδωσε τους συντρόφους του για να τη βγάλει καθαρή, την άλλη είναι ο άλλος μάρτυρας που επίσης θέλει να τη βγάλει καθαρή γιατί αποφάσισε να αλλάξει ζωή και να φροντίσει την οικογένειά του, όπως λέει. Φυσικά, η μετάνοια είναι μεγάλη υπόθεση. Μεγάλο ζητούμενο και της ορθόδοξης θρησκείας η οποία δίνει άφεση αμαρτιών και δέχεται στους κόλπους της τα μετανοημένα τέκνα της. Άνευ ανταλλαγμάτων. Ή με αντάλλαγμα την προοπτική μιας καλής θέσης στον παράδεισο. Στην περίπτωση των ανθρώπων του υπόκοσμου, το αντάλλαγμα είναι εδώ στη γη, χειροπιαστό. Εκεί που η προοπτική είναι να βρεθείς σε κάποιο κελί για πολλά χρόνια ή και για όλη σου τη ζωή, μπορείς να φυγαδευτείς, να αλλάξεις όνομα, να αμειφθείς και γιατί όχι, να αλλάξεις και ζωή. Οπόταν γιατί όχι; Κι οι ανακριτικές Αρχές, αφού δεν έχουν άλλο τρόπο να εξιχνιάσουν μια σοβαρή υπόθεση, γιατί όχι;
Η ρήση όμως «ας τα βρούνε από τον Θεό», δεν ξέρουμε αν ταιριάζει σ’ αυτές τις περιπτώσεις κι αν μπορούν οι άνθρωποι να κλείνουν τα μάτια για να τιμωρηθούν τουλάχιστον οι μισοί και οι υπόλοιποι «ας τα βρούνε από τον Θεό».
Ακούς μαρτυρίες όπως «με προσέγγισαν να τον σκοτώσω αλλά δεν δέχτηκα γιατί δεν ήταν του σιναφιού μας», κι εκπλήσσεσαι για τον τόσο κυνισμό. Αν μη τι άλλο, όμως αποτελεί παρηγοριά πως όσοι δεν ανήκουν στο συγκεκριμένο συνάφι, μπορεί και να τη γλυτώσουν. Μπορεί… Κανείς δεν μπορεί να το εγγυηθεί. Κι όπως τα σίριαλ, μπορεί κι αυτό να τελειώσει αφήνοντάς μας με δεκάδες ερωτηματικά. Τι τελικά ήταν ψέμα, τι αλήθεια; Στο μεταξύ δίπλα μας θα συνεχίσει να εξελίσσεται ένας παράλληλος κόσμος. Και πάντα θα υπάρχει η λύση του μάρτυρα κατηγορίας.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire