Οι ορδές της δημοσιογραφικής,πανεπιστημιακής και πολιτικής αλητείας κάνουν στραβά μάτια

Κοινό μυστικό

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

Τύραννος και διεφθαρμένος ο πρόεδρος της Υεμένης, αλλά έχει ένα προσόν.

Είναι σύμμαχος των ΗΠΑ... Επικεφαλής της σουνιτικής μειοψηφίας που καταπιέζει τη σιιτική πλειονότητα, ο βασιλιάς του Μπαχρέιν έχει βυθίσει τη χώρα στη φτώχεια και την ανεργία. Αλλά έχει υψηλή προστασία: τις ΗΠΑ. Διότι το Μπαχρέιν αποτελεί την έδρα του Πέμπτου Αμερικανικού Στόλου... Γι' αυτό και δεν είπαν λέξη οι Αμερικανοί εναντίον των δύο αυτών ηγετών. Ενώ μόλις ξέσπασαν διαδηλώσεις στην Τεχεράνη -απείρως μικρότερες από αυτές της Υεμένης και του Μπαχρέιν- η Χίλαρι Κλίντον έσπευσε να εκφράσει τη συμπάθειά της προς τους διαδηλωτές και την αντιπολίτευση του Ιράν... Φίλος και σύμμαχος των ΗΠΑ ο Σαντάμ Χουσεΐν, βρισκόταν επί χρόνια στο απυρόβλητο. Κάποια στιγμή όμως αυτονομήθηκε, και αυτομάτως οι ΗΠΑ άρχισαν να νοιάζονται για τη δημοκρατία στο Ιράκ. Ανακήρυξαν δικτάτορα τον Σαντάμ, κατασκεύασαν ψεύτικα στοιχεία για δήθεν βιολογικά όπλα και εισέβαλαν στο Ιράκ, το οποίο ούτε δημοκρατία γεύεται ούτε μπορεί να συνέλθει από την καταστροφή... Γνωστά και βαρετά όλα αυτά. Αλλά όπως θα έλεγε η χορεία των προθύμων -δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, στοχαστών- που έχουν στο πέτο την αστερόεσσα, οι επικριτές των ΗΠΑ ανήκουν στους δογματικούς της Αριστεράς, στους «ανθρώπους των σπηλαίων», στους ιδεολογικά και πολιτικά καθυστερημένους που αρνούνται την πρόοδο *** CUT: Ανεξάρτητα από την υποκρισία και την ιδιοτέλεια των Αμερικανών: Είναι παλικαριά να διαδηλώνεις στο Ιράν.
Απαιτείται κουράγιο και τόλμη. Γιατί εκεί περιπολεί ο θάνατος. Οι διαδηλωτές και η αντιπολίτευση θεωρούνται μιάσματα που πρέπει να φιμωθούν ή να εκλείψουν. (Πάνω από διακόσιοι σκληροπυρηνικοί βουλευτές του Ιράν ζήτησαν να θανατωθούν οι ηγέτες της αντιπολίτευσης) *** Ετσι, λοιπόν: οι Ελληνες είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι στην Ευρώπη. Το επιβεβαιώνει η «Γιούροστατ» και το ομολογεί αισχυντηλά η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ». Βέβαια, ήταν γνωστό αυτό. Από χρόνια. Αλλά οι ορδές της δημοσιογραφικής και πολιτικής αλητείας -ξένες και ημέτερες- επέμεναν να μιλούν για τους «τεμπέληδες του Νότου». Με την ίδια εξωφρενική ευκολία βγήκαν κάτι δικοί μας και άρχισαν να εγκαλούν την κοινωνία για το έλλειμμα («Μαζί τα φάγαμε») και τη διαφθορά, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι τα «άνθη του κακού» δεν είναι αυτοφυή. Αλλά προϊόντα της διεφθαρμένης και ανίκανης κεντρικής εξουσίας, που διαμορφώνει τις κατάλληλες προς τούτο συνθήκες...