Περί λιτότητας ο λόγος...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Όταν ο λαός έκοψε τις πιατέλες με το κρέας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΣΤΙΣ8 Ιουλίου 2008 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθύνθηκε στον λαό για να του εξηγήσει με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσει ο τόπος την επερχόμενη οικονομική κρίση. Είπε, να μην φουλάρουμε τα δοχεία βενζίνης και πετρελαίου, να κάνουμε κράτει όταν πηγαίνουμε στον μπακάλη, να μην χρησιμοποιεί τρία και τέσσερα αυτοκίνητα κάθε οικογένεια και προπάντων, να μην πηγαίνουμε στις ταβέρνες και να αφήνουμε τρεις πιατέλες γεμάτες κρέας… Η φιλοσοφία λιτότητας, που υπέδειξε στον κάθε πολίτη ο Πρόεδρος φαίνεται ότι δεν απέδωσε, διότι από τότε μέχρι σήμερα η οικονομική κρίση έχει γονατίσει και τη δημόσια οικονομία και τις οικογένειες και τις επιχειρήσεις, αλλά και τις ταβέρνες, που δεν έχουν πλέον πιατέλες γεμάτες κρέας στα τραπέζια διότι τα τραπέζια δεν έχουν πελάτες.
Δηλαδή, οι πολίτες, θέλοντας και μη, έκαναν αυτό που τους ζήτησε ο Πρόεδρος: Έκοψαν και τις πολλές πιατέλες με κρέας, έκοψαν και τον μπακάλη, αλλά η κρίση επιδεινώθηκε.
Πρέπει μάλλον να το ξανασκεφτεί ο Πρόεδρος, έστω και με δυόμισι χρόνια καθυστέρηση, για να διερωτηθεί, μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι οι γεμάτες πιατέλες, που άφηνε ο κόσμος στις ταβέρνες.
Η υποχρεωτική λιτότητα του λαού φαίνεται ότι δεν σώζει την κατάσταση όταν η σπατάλη του κράτους ή, έστω, η οικονομική περισυλλογή του, δεν συμβαδίζει με τη λιτότητα που επιβάλλει η εποχή. Ούτε βεβαίως δίνει και το καλό παράδειγμα. Όταν δηλαδή ο Πρόεδρος καλεί τον λαό να κάνει κράτει στον μπακάλη, («Θέλω να ρωτήσω έντιμα τον καθένα από εμάς. Κάνουμε κράτει; Αγοράζουμε δηλαδή από τον μπακάλη εκείνα που είναι αναγκαία;» - 8 Ιουλίου 2008) αλλά ο ίδιος αποφασίζει ξαφνικά να προωθήσει την ανέγερση νέας αίθουσας δεξιώσεων στο Προεδρικό Μέγαρο, με κόστος κοντά στα πέντε εκατομμύρια, δίνει παράδειγμα εγκράτειας;
Έχει διαπιστωθεί από πολύ παλιά, μας λένε, ότι το Προεδρικό χρειάζεται αίθουσα δεξιώσεων για 300 άτομα, διότι η υφιστάμενη είναι μικρή. Αλλά, γιατί την χρειάζεται αυτή τη στιγμή, που η κρίση υποχρεώνει το κράτος να αναβάλλει έργα δημόσιας ωφελείας; Γιατί είναι τόσο απαραίτητη τώρα και δεν μπορεί να περιμένει ένα - δυο χρόνια; Ένας πρόχειρος υπολογισμός δείχνει το εξής: Αν ο Πρόεδρος κάνει κάθε χρόνο μία - δύο τόσο μεγάλες δεξιώσεις (οι άλλες, με λιγότερο κόσμο, χωράνε και στην υφιστάμενη αίθουσα) σε ξενοδοχείο θα κοστίζουν εννιά με δέκα χιλιάδες ευρώ η κάθε μία. Μαζί με την αίθουσα, το φαγητό και το ποτό. Δηλαδή με τα πέντε εκατομμύρια που θα κοστίσει η αίθουσα και χωρίς να υπολογίζουμε το φαγητό, που θα ετοιμάζεται στο Προεδρικό και θα είναι επιπλέον κόστος από το κόστος της αίθουσας, μπορούν να γίνουν γύρω στις 500 τέτοιες δεξιώσεις, άρα θα περάσουν 250 χρόνια για να αποσβεστεί το κόστος της αίθουσας. Διακόσια πενήντα χρόνια! Ακόμα και πέντε τέτοιες δεξιώσεις να κάνει ο Πρόεδρος (που δεν πρόκειται, αλλιώς δεν θα κάνει άλλη δουλειά) θα χρειαστούν 100 χρόνια. Θα καταρρεύσει μήπως η Δημοκρατία αν μείνει το Προεδρικό χωρίς αίθουσα δεξιώσεων για ένα - δυο χρόνια ακόμα να περάσει η κρίση; aristosm@phileleftheros.com