Για τον ξεσηκωμό των Τουρκοκυπρίων

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Μπροστά σ’ ένα νέο παραμύθι

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΑΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΟΥΝ και κερδίζουν το σεβασμό μας οι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί, συνδικαλιστές και (ένα, δυο) δημοσιογράφοι με την ξεκάθαρη γλώσσα τους εναντίον της κατοχής. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν τους συγκρίνουμε με Ελληνοκύπριους, που δεν μιλούν ποτέ με αυτή τη γλώσσα. Αλλά, να μην ενθουσιαζόμαστε κιόλας, όπως κάνουν μερικοί ονειροπαρμένοι στις ελεύθερες περιοχές, που άρχισαν τις φαντασιώδεις αναλύσεις για τον ξεσηκωμό των Τουρκοκυπρίων, που θα εξαναγκάσει την Τουρκία να φύγει για να μας αφήσει να ξανασμίξουμε και να γιορτάζουμε μαζί το Μπαϊράμι και τη Λαμπρή, που είναι αδέλφια δίδυμα. Αυτοί οι Τουρκοκύπριοι είναι οι ίδιοι που μιλούσαν έτσι και πριν από δυο και πριν από τρία χρόνια και δεν άλλαξαν τώρα τις θέσεις τους επειδή αντιλήφθηκαν ξαφνικά ότι βρίσκονται σε αδιέξοδο. Για παράδειγμα, η Πλατφόρμα Αντίστασης Πολιτών, έκανε διαδήλωση έξω από την παράνομη τουρκική πρεσβεία και στις 15/9/2009 με πανό που έγραφε: Τέρμα στην κατοχή, Η χώρα αυτή μας ανήκει, Ανάθεμα στον ιμπεριαλισμό, Ανεξάρτητη Κύπρος και τέτοια αντικατοχικά συνθήματα. Το Κόμμα Ενωμένη Κύπρος του Ιζέτ Ιστζιάν πήγε και πέρσι στην πορεία για την Πρωτομαγιά με πανό που έγραφε: «Η εξέγερσή μας είναι κατά της κατοχής», όπως πήγε και στις Βρυξέλλες ο Ιστζιάν και μίλησε για τον εποικισμό της κατεχόμενης Κύπρου ζητώντας παρέμβαση της Ε.Ε. Και πριν από αυτόν το ίδιο έκανε και ο Αλπάι Ντουρντουράν. Κι ο Σενέρ Λεβέντ δεν ήταν η πρώτη φορά που πήγε σε διαδήλωση με πανό, που έγραφε άι σιχτίρ ή δημοσίευσε κάτι ανάλογο στην εφημερίδα του.
Το γεγονός ότι αυτή τη φορά στη διαδήλωση που οργάνωσαν τούς ακολούθησαν μαζικά οι Τουρκοκύπριοι είναι βεβαίως ενθαρρυντικό, αλλά δεν αφορά στις θέσεις τους για το Κυπριακό και την κατοχή. Το κίνητρο της λαϊκής αντίδρασης ήταν οικονομικό. Ελπίζουμε, για το καλό όλων των πραγματικών Κυπρίων, ότι οι δηλώσεις χαμαιτυπείου του Ερντογάν και η πρόκλησή του να διορίσει στα κατεχόμενα ως διοικητή-νομάρχη τον Χαλίλ Ιμπραχήμ Ακτσά, θα προκαλέσει την αντίδραση περισσότερων Τουρκοκυπρίων και θα ενισχύσει τους έντιμους πολιτικούς τους. Γιατί έτσι υπάρχει, έστω και ελάχιστη, πιθανότητα να δημιουργηθεί μια ελπίδα ανατροπής του αδιέξοδου στάτους κβο.
Αυτοί οι Τουρκοκύπριοι, λοιπόν, που μιλούν έτσι ζώντας μέσα στο στόμα του γκρίζου λύκου, είναι οι άνθρωποι με τους οποίους θα μπορούσαμε, αν έφευγε η Τουρκία από τη μέση, να συνεννοηθούμε για μια ειρηνική και λειτουργική διευθέτηση. Αλλά να μην παραμυθιαζόμαστε, η αλήθεια είναι ότι αυτοί είναι ελάχιστοι και να μην ξεχνούμε ότι αρκετούς από αυτούς, ακόμα και οι επαγγελματίες της επαναπροσέγγισης που έστηναν με τους Αμερικάνους και τους Εγγλέζους σεμινάρια ειρηνικής συνύπαρξης, τόσα χρόνια δεν τους έδιναν σημασία επειδή τους θεωρούσαν γραφικούς, που δεν έχουν προσβάσεις στις μάζες των Τουρκοκυπρίων. Και, εν πάση περιπτώσει, για να είμαστε και λογικά προσγειωμένοι, τις ίδιες θέσεις με αυτούς είχε και ο Ταλάτ, μέχρι που έγινε ηγέτης και ανέλαβε ναεκπροσωπεί τα τουρκικά συμφέροντα κι έφερνε στον Πρόεδρο Χριστόφια τις διχοτομικές προτάσεις του Νταβούτογλου.
Με όλα αυτά δεν θέλουμε να υποβαθμίσουμε τις εκδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων, εξάλλου η λυσσαλέα αντίδραση της Άγκυρας δείχνει ότι αυτή τη φορά ανησύχησε πραγματικά. Αλλά, το γεγονός είναι ότι αυτή τη στιγμή η μοίρα τους δεν είναι στα χέρια τους.
aristosm@phileleftheros.com