Παράδοση άνευ όρων στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού

Κυπριακά μαθήματα

Τάκης Κατσιμάρδος Διαβάζω τις θέσεις της κυπριακής κυβέρνησης στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και... τσιμπιέμαι. Ξαναδιαβάζω τις τοποθετήσεις της για το κυοφορούμενο γαλλογερμανικό Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας και, πράγματι, είναι όνειρο... Η μικρή, λοιπόν, Κύπρος ευθαρσώς και σθεναρά κρίνει ότι το σχέδιο στρέφεται κατά του κοινωνικού κράτους. Τα εργασιακά δικαιώματα, διακηρύσσει, είναι υπόθεση κάθε χώρας. Η αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή και οι κατακτήσεις των εργαζομένων αντικείμενο συλλογικών διαπραγματεύσεων. Το ίδιο ισχύει για τα όρια συνταξιοδότησης

Κατόπιν τούτων προσπαθώ να βρω τις αντίστοιχες ελληνικές θέσεις στη σύνοδο εν όψει της νέας συνάντησης κορυφής. Εκκωφαντική σιωπή! Τη διακόπτει μόνο μία εκρηκτική δήλωση του πρωθυπουργού: Η Ελλάδα έχει υλοποιήσει το 95% όσων σχεδιάζονται και, περίπου, δεν την ενδιαφέρουν τα μέτρα! Βιάζεται, μάλιστα, να προχωρήσει το σχέδιο, όπως δήλωσε ο Γ. Παπανδρέου, μετά τη συνάντησή του προχθές με τον πρόεδρο του Γιουρογκρούπ!

Το βασικό επιχείρημα είναι ότι ο Χριστόφιας δεν βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο περιμένοντας δόσεις δανείου για ν' αποφύγει τη χρεοκοπία. Ενώ ο Παπανδρέου δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει μ' ό,τι προβάλλουν οι δανειστές για να σωθεί η ελληνική οικονομία. Το καταλυτικό αντεπιχείρημα, βεβαίως, είναι ότι για την Κύπρο διακυβεύονται πολύ σπουδαιότερα από την αδυναμία καταβολής τοκοχρεολυσίων. Παρόλα αυτά έχει και προβάλλει με συνέπεια θέσεις αρχών. Γα κάθε επιχείρημα υπέρ της ελληνικής σιωπής και συμφωνίας υπάρχει ένας αφοπλιστικός αντίλογος...
Το μεγαλύτερο δυστύχημα με την κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είναι η επιλογή του μνημονιακού δρομολογίου. Είναι η παράδοση άνευ όρων στο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και τις αρχές του νεοφιλελευθερισμού. Είκοσι ακριβώς χρόνια από τότε που ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ διακήρυσσε ότι αυτές οι αρχές, όπως επιβάλλονταν τότε με το Μάαστριχτ, συνιστούσαν «συνθήκη των τραπεζιτών», ταυτίζονται, πια, με τη «σωτηρία της χώρας». Οι επίγονοί του προθυμοποιούνται να τις ενσωματώσουν στη σκληρότερη, πλέον, εκδοχή τους, όπως αυτή έχει προκύψει από τις αναθεωρήσεις του Μάαστριχτ, στο ελληνικό Σύνταγμα! Ενώ στο μεταξύ αυτές οι ίδιες ακριβώς έχουν προκαλέσει στα καθ΄ ημάς τη μεγαλύτερη έως τώρα οικονομική καταστροφή. Η επικείμενη ανακήρυξη της αγοράς σε? κρατούσα θρησκεία, ως αντάλλαγμα κάποιων φαινομενικά ευνοϊκών ρυθμίσεων του χρέους, μέσω του χρηματοπιστωτικού ταμείου, ίσως είναι η επόμενη μεγάλη τραγωδία...