Χωρίς ψευδαισθήσεις

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Παράλογες διαστάσεις και νέες ψευδαισθήσεις

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΑΝΤΕ ΠΑΛΙ,άρχισαν οι υπερβολές κι ο καθένας κάμνει πανηγύρια με το νου του για τους Τουρκοκύπριους που «ξεσηκώθηκαν εναντίον της Τουρκίας». Νέος κύκλος ψευδαισθήσεων και ονειρικών εξελίξεων. Ως συνήθως, πάνω στην απελπισία μας (αφού δεν βλέπουμε άλλο φως στον ορίζοντα) αδυνατούμε να δούμε τις πραγματικές διαστάσεις των γεγονότων και φτάνουμε σε παραλογισμούς.
Οι Τουρκοκύπριοι δεν βγήκαν στους δρόμους γιατί αποφάσισαν ξαφνικά να επιστρέψουν στην αγκαλιά της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή έστω γιατί αποφάσισαν ότι θέλουν να λύσουν το Κυπριακό με όρους που εξυπηρετούν την πραγματική επανένωση του νησιού και την ανεξαρτησία του, αλλά γιατί το πακέτο οικονομικών μέτρων περισυλλογής που τους επιβάλλει η Άγκυρα, επηρεάζει την καθημερινή ζωή τους. Η αντίδραση τους πήρε ΚΑΙ πολιτικές διαστάσεις, επειδή τέτοιες διαστάσεις έδωσε ο Τούρκος Πρωθυπουργός με τις προσβλητικές δηλώσεις του, με τις οποίες έβγαλε τους Τουρκοκύπριους από την πλάνη της αυτονομίας μέσα στην οποία ζουν 36 χρόνια.
Κάποιοι από τους συνδικαλιστές και τους πολιτικούς, που οργάνωσαν το μαζικό συλλαλητήριο της 28ης Ιανουαρίου, αυτοί που αντιλαμβάνονται ότι δεν πρόκειται να δουν προκοπή στην αγκαλιά της Τουρκίας, όταν θα μπορούσαν να ευημερούν ως Ευρωπαίοι πολίτες, είχαν το θάρρος να ενισχύσουν το πολιτικό στίγμα των αντιδράσεων και κάποιοι άλλοι προσπαθούν να το περιορίσουν στην οικονομική διάσταση. «Το 99% των πραγματικών Τουρκοκυπρίων, δεν θεωρούν την Τουρκία ως κατοχική δύναμη», δήλωσε στο Super SporFΜ, ο δάσκαλος Γιουτζέλ Κιοσίογλου. «Το θέμα είναι εντελώς οικονομικό», είπε. Κάποιοι άλλοι, όπως ο δάσκαλος Σενέρ Ελτζίλ, που μίλησε στον Φιλελεύθερο, έδωσε κι άλλη διάσταση: «Η Τουρκία, είπε, πρέπει να σταματήσει τη νεο-οθωμανική πολιτική της και να μείνει μακριά από την Κυπριακή Δημοκρατία. Οι Τουρκοκύπριοι μόνοι τους μπορούν καλύτερα να πετύχουν ανάπτυξη και ευημερία».
Το γεγονός, λοιπόν, είναι ότι υπάρχει ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους σοβαρός προβληματισμός. Αλλά, μόνο αυτό. Εξάλλου, ο Σενέρ Ελτζίλ, ο Ιζέτ Ιστζιάν, ο Αλπάι Ντουρτουράν, ο Μουράτ Κανατλί, δεν άρχισαν να μιλούν τώρα εναντίον της κατοχικής Τουρκίας, μιλούν έτσι εδώ και αρκετά χρόνια. Ας μην παριστάνουμε ότι τώρα έγινε κάτι σπουδαίο και αίφνης, οι απόψεις αυτών των λίγων πολιτικών έχουν απήχηση στις μάζες των Τουρκοκυπρίων, που πλημμύρισαν τους δρόμους και από στιγμή σε στιγμή θα περάσουν τη νεκρή ζώνη για να αγκαλιάσουν τους αδελφούς τους Ελληνοκύπριους για να πουν περασμένα ξεχασμένα, ας κάνουμε μια νέα αρχή ενωμένοι κι αγαπημένοι υπό τη σκέπη της Κυπριακής Δημοκρατίας μας.
Η οικονομική πίεση, που τους επιβάλλει η Άγκυρα, ο εποικισμός που έχει ανατρέψει την ποιότητα της κυπριακής ζωής τους (αγράμματοι, αντικοινωνικοί, υπάρχουν και κλέφτες και δολοφόνοι, είπε για τους εποίκους ο Κιοσίογλου) η απουσία προοπτικής για λύση, η νεοσουλτανική συμπεριφορά του Ερντογάν, αποτελούν σίγουρα σοβαρούς λόγους για να κάνουν πολύ περισσότερους να προβληματιστούν. Το γεγονός όμως είναι ότι τα κατεχόμενα ελέγχονται πληθυσμιακά από τους έποικους και διοικητικά και οικονομικά από τους Τούρκους αξιωματούχους, τους Τούρκους επιχειρηματίες και από τις κλίκες των Ντενκτάσιδων. Αν λοιπόν η Κυπριακή Δημοκρατία θα είχε να παίξει κάποιο βοηθητικό ρόλο στις γνήσιες φωνές αντίδρασης των πραγματικών Τουρκοκυπρίων, θα ήταν να αγωνίζεται μέρα νύχτα σε όλα τα διεθνή βήματα εναντίον του παράνομου εποικισμού, να απαιτεί απογραφή πληθυσμούκαι προστασία της τουρκοκυπριακής μειονότητας από τη γενοκτονία που κάνει η Τουρκία και όχι να διακηρύττει ότι κάνει συνομιλίες για επανένωση… με τους έποικους.
aristosm@phileleftheros.com