Δημοκρατία και πολιτική ηθική

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Υποκρισίες και μαθήματα ηθικής

Του Άριστου Μιχαηλίδη

METAτις 22 Μαΐου κι ακόμα περισσότερο, μετά την προχτεσινή εκλογή Προέδρου Βουλής, όταν δηλαδή ολοκληρώθηκε η διεκδίκηση και του τελευταίου κομματικού τροπαίου των βουλευτικών, παρακολουθούμε ένα ασκέρι πολιτικών να μας παραδίδουν διάφορα ενδιαφέροντα μαθήματα, με αφορμή την υπόθεση Ζαχαρία Κουλία. Μαθήματα ήθους, μαθήματα πολιτικής συμπεριφοράς, πολιτικού πολιτισμού, σοβαρότητας, δημοκρατίας, κομματικών θεσμών, πολιτικών εκτροπών και πολλά άλλα. Όλα όσα υποτίθεται παραβιάστηκαν από τον Κουλία, επειδή δεν ήταν καλός μαθητής στο κομματικό κουρμπέτι, ενώ οι ίδιοι είναι κορυφαίοι δάσκαλοι στο είδος, δημοκράτες, αξιοπρεπείς και μπορούν να μιλούν αφ’ υψηλού στους υπόλοιπους για όλα όσα οι ίδιοι παραβίαζαν προκλητικά όλες τις προηγούμενες μέρες. Προς θεού, φωνάζουν με ιερή αγανάκτηση, δεν πρέπει να επιτραπεί η «αποστασία» στα κόμματα διότι τότε πλήττεται η δημοκρατία.
Επειδή, λένε, εκλέγηκε με τις ψήφους του ΔΗΚΟ και η βουλευτική του έδρα ανήκει στο κόμμα, όχι στον ίδιο. Μα, είναι οι ίδιοι, που έκαναν τους κανονισμούς, που θέλουν ένα βουλευτή όταν φεύγει από το κόμμα του, είτε οικειοθελώς είτε διωκόμενος, να διατηρεί τη βουλευτική έδρα του. Εξάλλου, το ΔΗΚΟ είχε κι άλλες εμπειρίες και πρόσφατες και παλιές.
Ούτε ο Μάριος Ματσάκης, για παράδειγμα, εγκατέλειψε την έδρα του στην Ευρωβουλή όταν τον διέγραψαν.
Αν πίστευαν ότι αυτό είναι λάθος, ότι είναι αντιδημοκρατικό, γιατί δεν έκαναν άλλως πως τη νομοθεσία ώστε ο βουλευτής να εκπίπτει και της βουλευτικής του ιδιότητας, εκτός από την κομματική;
Η δημοκρατία και οι θεσμοί της, ακόμα και η ηθική, λειτουργούν με κανόνες, νόμους, συντάγματα, ακριβώς γιατί δεν μπορεί να επαφίεται στην κρίση ενός κόμματος ή ενός βουλευτή για να την διαμορφώνει αναλόγως περιστάσεων. Γι’ αυτό και προνόησαν (οι ίδιοι) ότι οι πολιτειακοί αξιωματούχοι που εκλέγονται από τον λαό, μόνο ο λαός μπορεί να τους αφαιρέσει το πολιτειακό τους αξίωμα. Ούτε η Ειρήνη Χαραλαμπίδου και άλλες πολιτικές προσωπικότητες του ευυπόληπτου Κοινοβουλίου μας, ούτε βεβαίως, η Αθηνά Κυριακίδου, που σαν υστερική δασκάλα ζητούσε προχτές από τον Κουλία, την ώρα που συνεδρίαζε η Βουλή, να της δώσει την έδρα του.
Αυτοί που παρήλαυναν στα ΜΜΕ για να κατηγορούν τον Κουλία ότι με την πράξη του συμβάλλει στην καταρράκωση της δημοκρατίας, τι έκαναν για να την προστατέψουν. Τα μαχαιρώματα και οι χυδαιότητες, που προηγήθηκαν δεν ήταν από άλλους, ήταν από τους ίδιους. Ή μήπως, όταν ας πούμε είσαι σε ένα κόμμα και υπηρετείς τα συμφέροντα άλλου κόμματος ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα αρπάξεις κι εσύ κομμάτι από τον λουφέ της εξουσίας, δεν πλήττονται οι κομματικοί θεσμοί και η δημοκρατία;
Ο κατηγορούμενος Κουλίας στον απολογισμό του κατάγγειλε ότι ο Πρόεδρος του κόμματός του και δυο υπουργοί (Πασχαλίδης και Κυπριανού) έκαναν προσωπική εκστρατεία εναντίον του κατά την προεκλογική. Εναντίον ενός υποψήφιου του κόμματος τους! Αν αληθεύει κάτι τέτοιο, που προσωπικά ούτε που μπορούμε να το πιστέψουμε, τι διάολο κόμμα είναι αυτό, που βάζει υποψήφιους για να τους πολεμά; Και πόσο καταρρακώνει τη δημοκρατία και τα κομματικά θέσμια αυτή η συμπεριφορά, ακόμα και μόνο αυτή η καταγγελία; Αλλά και οι πολιτικοί πέραν του ΔΗΚΟ, δεν ήταν λίγα που έκαναν και είπαν προεκλογικά, έπληξαν τη δημοκρατία και την πολιτική σοβαρότητα και έκαναν 113.216 πολίτες να τους απαξιώσουν διά της αποχής. Ας τα δίνουν μεταξύ τους λοιπόν τα μαθήματα. Ούτε στον λαό, ούτε στον Κουλία.
aristosm@phileleftheros.com