Κύπρος - Ο απατημένος και οι συνεργάτες του

Άριστος Μιχαηλίδης

Από τα πρώτα λόγια του Προέδρου Χριστόφια στη χθεσινή του κατάθεση ήταν φανερό ένα γεγονός: Ότι μετά από δυο σχεδόν μήνες, μέσα από ώριμες σκέψεις και πολλές πληροφορίες και στοιχεία, ο ίδιος έχει κατασταλάξει στην άποψη, που είχε εξ αρχής. Ότι για την τραγωδία της 11ης Ιουλίου φταίει το σύστημα και οι διαδικασίες του, η γραφειοκρατία, η αδυναμία ελέγχου και αυτοελέγχου, που «κτίστηκαν μέσα από τις δεκαετίες στη βάση σκοπιμοτήτων και πέρα από τις αρχές της αξιοκρατίας και της χρηστής διοίκησης» και ότι ευθύνες για όλα αυτά δεν μπορεί να έχει ο ίδιος.
Έχουν σίγουρα ο υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Άμυνας, ο διευθυντής του διπλωματικού του γραφείου, οι ειδικοί που υποτίμησαν τον κίνδυνο, όλοι όσοι κυβέρνησαν τις προηγούμενες δεκαετίες «στη βάση σκοπιμοτήτων και πέρα από τις αρχές της αξιοκρατίας», αλλά όχι ο ίδιος, όχι ο επικεφαλής όλων αυτών των αδυναμιών. Διότι ο ίδιος, όπως φρόντισε να καταθέσει και ενόρκως: «σε όλη μου τη ζωή και στη μακρά πολιτική μου δράση διασφάλισα ότι ούτε μύτη ανθρώπου δεν θα ανοίξει με δική μου υπαιτιότητα. Σε όλη μου τη ζωή και στην πολιτική μου πορεία υπηρέτησα και υπηρετώ τον άνθρωπο, τη δημοκρατία και την πατρίδα μας.» Βέβαια, σε αυτή την τραγική υπόθεση δεν αρκεί μια τέτοια πολιτική δήλωση για να πάρει κανείς απαλλαγή από τις ευθύνες. Εδώ, δεν βρισκόμαστε σε προεκλογική συγκέντρωση για να λέει ο καθένας όσα παχιά λόγια του έρθουν στο νου. Εδώ υπάρχουν γεγονότα και είναι αυτά που κρίνουν τις ενοχές όλων. Ακόμα και η επιλογή των συνεργατών στους οποίους ο ίδιος απέδωσε ευθύνες, είναι δική του, δεν του επέβαλε κανένας ανεπαρκείς συνεργάτες, υπουργούς και άλλους, μόνος του τους επέλεξε και μόνος του καθόρισε τον τρόπο που θα συνεργάζονται μεταξύ τους και μαζί του. Επομένως, δεν φταίνε οι προηγούμενες δεκαετίες, αν οι συνεργάτες του είναι ανίκανοι.
Ο Πρόεδρος προσπάθησε να διαχωρίσει το ζήτημα σε δυο ενότητες, ανεξάρτητες δήθεν μεταξύ τους. Από τη μια η πολιτική απόφαση που ήταν δική του και από την άλλη, ο χειρισμός του φορτίου που δεν ήταν δική του ευθύνη. Αλλά, τα δυο ζητήματα είναι αλληλένδετα, διότι είναι αυτή η πολιτική απόφαση που είχε τις τραγικές συνέπειες. Δηλαδή, μπορεί αύριο να πάρει την πολιτική απόφαση για μια λύση στο Κυπριακό, αλλά όταν θα ξεκινήσουν οι περιπέτειες, θα δηλώνει ότι αυτός πήρε την απόφαση, αλλά φταίνε άλλοι για τις συνέπειες της;
Στα κρίσιμα ερωτήματα, δήλωσε πλήρη άγνοια. Άγνοια για τους κινδύνους, άγνοια για τις προσπάθειες εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ να έρθουν να επιθεωρήσουν το φορτίο, άγνοια ακόμα και για το ότι η ναυτική βάση βρίσκεται δίπλα από το σταθμό της ΑΗΚ. «Ένοιωθε, είπε, σαν απατημένος σύζυγος που τα μαθαίνει τελευταίος.» Μόνο και μόνο αυτή η γλώσσα, αυτός ο ατυχέστατος παραλληλισμός, μιας γελοίας έκφρασης καφενείου μ΄ ένα τόσο τραγικό γεγονός, προσβάλλει και τη νοημοσύνη μας και τους θεσμούς μας και τον πολιτισμό μας.
Ο κ. Χριστόφιας, επιβεβαίωσε χτες ότι ο θεσμός της Προεδρίας βρίσκεται πράγματι σε κίνδυνο. Αλλά από τον φορέα του, όχι από άλλους.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 06/09/2011