Πολιτικά μασκαραλίκια του Καρογιάν, αρχηγού της ενδιάμεσης κυπριακής κατάντιας

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Γέφυρες κι άλλα πολιτικά μασκαραλίκια

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ανέκδοτο αυτή η ιστορία του ενδιάμεσου χώρου, αλλά νομίζαμε πως είναι ένα ληγμένο ανέκδοτο, που δεν προκαλεί πλέον ούτε μειδιάματα. Αλλά φαίνεται ότι μερικοί κομματικοί αρχηγοί, δεν κατάλαβαν ακόμα πόσο κουραστικοί και αναξιόπιστοι έγιναν και νομίζουν ότι μπορούν να σταθούν απέναντι στους πολίτες και να είναι πειστικοί εθνοσωτήρες. Μόλις την περασμένη βδομάδα έσκασε αυτή η πολιτική φούσκα. Κι όμως, ο Μάριος Καρογιάν επανήλθε χτες με νέο ντελίριο ως να μην μεσολάβησε το κραυγαλέο ναυάγιο της περασμένης βδομάδας. «Ο ενδιάμεσος χώρος, είπε, μπορεί να αναδειχθεί σε γέφυρα συνεννόησης και συνεργασίας, αλλά πάνω από όλα μια δημιουργική γέφυρα για να μπορέσουμε πραγματικά με συλλογικές δράσεις και συλλογικές αποφάσεις να ξεπεράσουμε τα προβλήματα του τόπου μας».
Αυτά μόλις χτες! Επειδή μάλλον χρειάζεται άλλη γλώσσα για να κατανοήσουν οι πολιτικοί τι σκέφτονται οι πολίτες, διαβάστε τι μου έγραψε σε πέντε αράδες φίλος αναγνώστης, τη Δευτέρα, για να σχολιάσει τα καμώματα του ενδιάμεσου: «Σου λέει ο αρχηγός της ενδιάμεσης κατάντιας, ας τους ρίξω τους άλλους τρεις ενδιάμεσους άσχετους, έναν άγνωστο ενδιάμεσο για υποψήφιο πρόεδρο, που οι πιθανότητες να πάει δεύτερο γύρο είναι μια στο τρισεκατομμύριο και έτσι μάγκικα ξεμπερδεύω μαζί τους, και παραγγέλλω μια πλατφόρμα, όπου μαζί με τη θηλυκιά Λεμεσιανή αρχηγίνα της ενδιάμεσης κακοριζικοκατάντιας, ανεβαίνουμε σ' αυτή, και τραγουδούμε το ενδιάμεσο άσμα «αυτή η ενδιάμεση νίκη μας ανήκει». Πάμε, δηλαδή, για τρελούς ενδιάμεσους χορούς και γέλια. Κι ύστερα ξύπνησε, όχι ο ενδιάμεσος αρχηγός, αυτός θα κοιμάται για πάντα, αλλά η κατάντια».

Όταν οι πολίτες απαντούν με αυτό τον τρόπο στις αμπελοφιλοσοφίες των πολιτικών δεν είναι οι πολίτες που έχουν το πρόβλημα, είναι οι πολιτικοί. Κι όσο παχιά κι αν είναι τα λόγια τους, οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τι κρύβεται πίσω από αυτά. Όπως γνωρίζουν και τι μεσολάβησε και ποιος ευθύνεται για να κατακρημνιστεί η συμμαχία του ενδιάμεσου χώρου. Όταν λοιπόν ο κ. Καρογιάν μιλά σήμερα, μετά από όσα έγιναν, για γέφυρες κι άλλα οδικά έργα, μάλλον πιστεύει ότι είναι τόσο πανούργος, με την καλή έννοια φυσικά, που δεν θα αφήσει την κοινή γνώμη να αντιληφθεί τα παίγνια που έστησε και την αναξιοπιστία της γέφυρας του. Αδιαφορούμε, έλεγε χτες, «για τα όποια τεχνητά τείχη θέλουν κάποιοι να κτίσουν». Εννοούσε προφανώς «τεχνητά τείχη» ανάμεσα στο κόμμα του ή τον ενδιάμεσο χώρο και τα δύο μεγάλα κόμματα. Αλλά, όταν συνυπέγραφε την πολιτική διακήρυξη των ενδιάμεσων αρχηγών, δεν διάβαζε τι έγραφε; Ότι «η διακυβέρνηση (Χριστόφια) δεν ανταποκρίθηκε με επάρκεια», ότι στο Κυπριακό χρησιμοποιείται το απορριφθέν σχέδιο Ανάν «ως στοιχείο της αρχιτεκτονικής και της μεθοδολογίας των απευθείας διαπραγματεύσεων», ότι η οικονομία πάει κατά διαόλου, ότι είναι απογοητευτική η κατάσταση… Μήπως, δεν είναι ο ίδιος που ανακοίνωνε από τον Μάιο του 2011 ότι το ΔΗΚΟ θα αναλάβει πρωτοβουλία για «συνεργασία σε όλα τα πεδία της πολιτικής με όλες τις δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου και της οικολογίας» για να διασώσουν τον τόπο από τις πολιτικές των άλλων; Ποιος λοιπόν κτίζει και χαλά τείχη ανάλογα με το πού προσφέρονται τα ελκυστικότερα λάφυρα εξουσίας;
aristosm@phileleftheros.com