Ελλάδα - Ο Αντώνης Ρουπακιώτης είναι sui generis περίπτωση

Του Δημήτρη Μητρόπουλου

«ΣΕ ποια χώρα ζείτε, κύριε Τσίπρα;». Με την ατάκα αυτή που πέταξε στη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, ο Γιάννης Στουρνάρας έκανε ένα ακόμη βήμα προς το να γίνει πολιτικός. Ωστόσο, με δεδομένη την επικαιρότητα των τελευταίων δεκαπέντε ημερών, υπάρχει μια αντίστοιχη ατάκα που κάποιος θα έπρεπε να την πει: «Σε ποια κυβέρνηση συμμετέχετε, κύριε Ρουπακιώτη;».

ΥΠΟΥΡΓΟΣ Δικαιοσύνης από τον Ιούνιο του 2012, ο Αντώνης Ρουπακιώτης είναι sui generis περίπτωση.
Τον έβαλε στην κυβέρνηση η ΔΗΜΑΡ. Αλλά ακόμη και ο Φώτης Κουβέλης - με τον οποίο συνδέεται πάνω από είκοσι χρόνια - φαίνεται ότι χρειάστηκε να του πει μια κουβέντα παραπάνω, όταν αρνήθηκε να υπογράψει το πολυνομοσχέδιο Στουρνάρα, με το οποίο πέρασαν τα μέτρα των 13,5 δισ. ευρώ. Δεν επρόκειτο για ατύχημα. Ο Ρουπακιώτης αντιλαμβάνεται διαφορετικά το υπουργείο του - ή μάλλον αναγνωρίζει στον εαυτό του πολιτική αυτονομία, για να μην πούμε ανεξαρτησία.

«ΣΤΟ υπουργείο Οικονομικών εφαρμόζουν δέσμες ιδεών ακραίου νεοφιλελευθερισμού με τις οποίες εγώ διαφωνώ. Στο δικό μου υπουργείο εφαρμόζω τις δικές μου δέσμες ιδεών». Τάδε έφη ο υπουργός Δικαιοσύνης για να εξηγήσει τη θέση του. Είναι εξωκοινοβουλευτικός - άρα, δεν χρειάστηκε να ψάχνει η συμπολίτευση την ψήφο του στις κρίσιμες ψηφοφορίες για τα μέτρα και τον προϋπολογισμό. Είναι επίσης εκείνος που έχει κάνει πράξη στον απόλυτο βαθμό ένα όνειρο του σύγχρονου έλληνα πολιτικού: να κάνεις αντιπολίτευση, ενώ είσαι στην κυβέρνηση.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, αρκετοί κάνουν αντιπολίτευση σαν να μην υπάρχει αύριο ή σαν να μην είμαστε πλήρως εξαρτημένοι από τις δόσεις των δανείων που απελευθερώνει η τρόικα ή σαν να μην έχουμε χρέος. Αυτό ακριβώς υπονοούσε ο Στουρνάρας απευθυνόμενος στον Τσίπρα. Πρόκειται για λαϊκισμό ή δημαγωγία, ή για καθαρό ζεμανφουτισμό. Ο Ρουπακιώτης όμως είναι στην κυβέρνηση. Το ίδιο, βεβαίως, ίσχυε και για την άλλη «συμμετοχή» της ΔΗΜΑΡ, τον Αντώνη Μανιτάκη. Αν και ο έγκριτος συνταγματολόγος από τη Θεσσαλονίκη θεωρούσε ότι θα μπορούσε, διά του ορθού λόγου, να πείσει τους τροϊκανούς ότι οι μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο θα αποδώσουν καλύτερα από τις απολύσεις και άλλες αγριότητες.

ΦΥΣΙΚΑ, δεν φταίει μόνο ο Ρουπακιώτης. Ή, τέλος πάντων, δεν ήταν μόνο αυτός εκτός πραγματικότητας. Εκτός πραγματικότητας ήταν και το κείμενο προγραμματικής συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ τον περασμένο Ιούνιο ως θεμέλιο συγκρότησης της κυβέρνησης των τριών. Το κείμενο αυτό ήταν εκτός πραγματικότητας και δεν είναι τυχαίο ότι ένας εκ των συντακτών του, ο Κώστας Σκανδαλίδης, δεν ψήφισε τα μέτρα και είναι εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης γεγονός ότι στο γραφείο του Κουβέλη απορούσαν για «την ευκολία με την οποία η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έκαναν δεκτές τις προτάσεις μας». Φυσικά. Η ΝΔ είχε μάτια μόνο για την εξουσία. Και το ΠΑΣΟΚ δεν ήθελε να χάσει από τα μάτια του τον αριστερό εταίρο της κυβέρνησης.

ΟΛΑ αυτά - και όχι το ταμπεραμέντο Ρουπακιώτη - είναι η αιτία για παρατράγουδα όπως αυτά που είδαμε στο Δικαιοσύνης. Καλό θα ήταν λοιπόν, εφόσον ανασχηματισθεί η κυβέρνηση, να μην επικεντρωθούν οι προβληματισμοί στα πρόσωπα, αλλά να επεκταθούν και σε μια πολιτική ανασυγκρότηση, για να μην έχουμε πάλι ένα σχήμα που άλλα συμφώνησε και άλλα κάνει, ώστε ορισμένοι να κάνουν του κεφαλιού τους.  

Πηγή: Τα Νέα

Δημοσιεύτηκε στις 20/11/2012