Μπορούμε να τα καταφέρουμε

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Η Κύπρος είναι πολύ μικρή 

για να έχει ανθρώπους να πεινούν και να είναι άστεγοι

Το τι θα έλεγε ο πρόεδρος ήταν εντελώς προβλέψιμο. Έτσι κι αλλιώς, ήδη λειτουργεί λες και έληξε η θητεία του και έχει περάσει στην αντιπολίτευση έτοιμος να βγει στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί για το επάρατο Μνημόνιο (το οποίο είναι το καλύτερο Μνημόνιο του κόσμου), ενώ ο Νίκος Αναστασιάδης αλωνίζει την Ευρώπη με τον αέρα του αρχηγού λες κι είναι ήδη πρόεδρος (γιατί να ξοδέψουμε κι οκτώ εκατομμύρια σε εκλογικές διαδικασίες;). Το πώς θα αντιδρούσαν οι πολιτικές δυνάμεις μετά το διάγγελμα, ήταν επίσης προβλέψιμο. Αυτό που είναι απρόβλεπτο είναι το πώς θα εξελιχθεί η ζωή μας. Κι είναι καλύτερα, παρά να αναλωνόμαστε σε προβλέψιμες δηλώσεις κι αντιδράσεις, να αναλωθούμε σε πραγματικά γεγονότα. Τα οποία μέχρι αυτή τη στιγμή είναι χιλιάδες παιδιά και κατ’ επέκταση χιλιάδες άνθρωποι, που μεταπήδησαν από τη μια στιγμή στην άλλη, από έναν κόσμο ευμάρειας σε έναν κόσμο ανέχειας.
Η Κύπρος έσπευσε να προσφέρει απλόχερα όταν το τσουνάμι κτύπησε την Ασία, όταν ο σεισμός ισοπέδωσε την Αϊτή, όταν η κρίση άρχισε να κτυπά την Ελλάδα. Τώρα έχει η ίδια ανάγκη και ίσως κανείς δεν μπορεί να σπεύσει προς συμπαράσταση, είναι βυθισμένοι όλοι στα δικά τους προβλήματα. Μόνοι μας πρέπει να τα βγάλουμε πέρα.
Και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Συνάδελφος έγραψε χθες στον «Φιλελεύθερο» την εμπειρία που έζησε όταν βρέθηκε τυχαία σε κρεοπωλείο και είδε τον κρεοπώλη να παραδίδει δωρεάν κρέατα σε δασκάλα για να ταΐσει παιδιά κάποιου ιδρύματος. Ηλεκτρονικά μηνύματα πηγαινοέρχονται με εκκλήσεις για βοήθεια σε ρουχισμό, φαγώσιμα, παιχνίδια. Οι Κύπριοι, μέσα στα πολλά κακά που μας χαρακτηρίζουν, έχουμε ένα καλό που δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει: τη μεγαλοψυχία μας μπροστά στον πόνο του άλλου. Τη μεγαλοψυχία μας και το πείσμα μας πρέπει να επιστρατεύσουμε για άλλη μια φορά. Η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να έχει ανθρώπους να πεινούν, να είναι άστεγοι. Τα χρόνια που έρχονται θα μετρηθούν οι αντοχές μας, αλλά κι η ανθρωπιά μας. Κι όσα ξεχάσαμε τούτα τα χρόνια μέσα σε ένα επίπλαστο άππωμα είναι καιρός να τα θυμηθούμε. Είναι γραμμένα στο DNA μας στο κάτω-κάτω. Τα άλλα δεν ήταν δικά μας χαρακτηριστικά.

Cyprus news: Your guide and more.