Της Μαρίας Κατσουνάκη
Ο Δημήτρης Βλαστός δεν αρνείται ότι είναι ταυτισμένος με το Ιδρυμα Μποδοσάκη. Είναι σχεδόν συνομήλικοι. Ο ίδιος μετράει εκεί 37 χρόνια επαγγελματικής ζωής, ως σύμβουλος κυρίως. Το 2007 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου του Δ. Σ. Οσο για το ίδρυμα «είναι μέσης ηλικίας, 40 ήδη ετών», όπως λέει. «Καλό και κακό αυτό» σχολιάζει για την προσωπική διαδρομή του. «Η ανανέωση είναι αναγκαία. Γι’ αυτό προσπαθώ να δώσω διαφορετικό προσανατολισμό στο ίδρυμα ώστε να έχει πιο δυναμική παρουσία στην ανακούφιση του πόνου. Να προσελκύσει κονδύλια για να ενισχυθεί η κοινωνία των πολιτών».
Ο γεννημένος στην Κέρκυρα το 1939 Δ. Βλαστός έχει ένα εντυπωσιακό σε σπουδές βιογραφικό (νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο και στη Γενεύη) και επαγγελματική δραστηριότητα που ξεκινάει πολύ νωρίς: το 1962, ως στέλεχος της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη.
Η απόλυτη σχεδόν ησυχία που κυριαρχεί στον όροφο του κτιρίου, επί της Βασιλίσσης Σοφίας, όπου στεγάζεται το Ιδρυμα Μποδοσάκη δεν είναι τυχαία. Ταιριάζει με το χαμηλό προφίλ, την αθόρυβη παρουσία του στην ελληνική πραγματικότητα. Αφορμή για τη συνέντευξη ήταν ένας ιστότοπος που συμπλήρωσε ένα χρόνο λειτουργίας. Το www. blod. gr δημιουργήθηκε, κατ’ αρχήν, με πρόθεση να απευθύνεται στα μέλη του ακαδημαϊκού και επιστημονικού χώρου, «αρχειοθετώντας σημαντικά επιστημονικά γεγονότα, αναδεικνύοντας επιτεύγματα της έρευνας και της επιστήμης» λέει ο κ. Βλαστός. «Υστερα σκεφτήκαμε να διευρύνουμε τη θεματολογία, αποθησαυρίζοντας σημαντικές εκδηλώσεις. Ετσι μετατράπηκε σε βήμα για να ακούγεται η φωνή της σύγχρονης ελληνικής ζωής». Το blod. gr συγκεντρώνει, καταγράφει και προβάλλει αυτούσιες, επιλεγμένες ομιλίες από όλο το φάσμα της επιστημονικής και πνευματικής ζωής. Εως σήμερα περιλαμβάνει 600 ομιλίες και εμπλουτίζεται καθημερινά με τη συνδρομή έγκυρων επιστημονικών και πολιτιστικών οργανισμών που του εμπιστεύονται τις εκδηλώσεις τους. Φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν «κόμβο» πνευματικού διαλόγου, ανοιχτό σε κάθε χρήστη του Διαδικτύου.
– Πώς σκοπεύετε να λειτουργήσετε, ως ίδρυμα, μέσα στα δύσκολα αυτά χρόνια της κρίσης; Ποια είναι τα σχέδιά σας;
– Εως σήμερα οι άξονες της δράσης μας ήταν η παιδεία, η υγεία και το περιβάλλον. Φτιάξαμε σχολεία, δώσαμε βραβεία, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε πρότυπα στην ελληνική κοινωνία. Ενισχύσαμε ινστιτούτα έρευνας, πανεπιστημιακά ιδρύματα. Οταν ήρθε η συμφορά αναλογιστήκαμε αν θα μπορούσαμε να είμαστε θεατές σε αυτήν τη χώρα. Αυτό οδήγησε σε μια αναθεώρηση προτεραιοτήτων και αναπροσανατολισμό. Ενώ βέβαια τα εισοδήματά μας και τα πάγιά μας μειώνονται ραγδαία. Πρώτο και βασικό μέλημά μας η αντιμετώπιση της πείνας. Συνεισφέρουμε σε συσσίτια, υιοθετούμε οικογένειες. Πρώτος διδάξας το Ιδρυμα Νιάρχου, μαζί με τα κοινωνικά παντοπωλεία που ενισχύει ο Μαρινόπουλος.
– Με ποιο τρόπο «υιοθετείτε οικογένειες»;
– Σκεφτήκαμε να υιοθετήσουμε οικογένειες που πηγαίνουν στα κοινωνικά παντοπωλεία και αγοράζουν τρόφιμα, για έξι μήνες. Τα κριτήρια της υιοθεσίας ορίζουν οι δήμοι. Αυτοί μας δίνουν τον κατάλογο με όσους έχουν ανάγκη.
– Ιεραρχώντας τους στόχους σας, ποιος είναι πρώτος;
– Θέλουμε να βοηθήσουμε πολύ την κοινωνία των πολιτών. Ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας είναι η ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών. Ως εκ τούτου, θα φροντίσουμε να πάρουμε προγράμματα που θα χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό για να ενισχυθούν άξιοι φορείς που κάνουν έργο (αειφόρο ανάπτυξη, διαφάνεια, δημοκρατία). Αν θέλουμε να γλιτώσουμε από προβλήματα και κυρίως από τα φασιστικά μορφώματα πρέπει να ισχυροποιήσουμε την κοινωνία. Να αρχίσει η ίδια να αντιδρά. Να μην περιμένει τον Δένδια να λύσει το πρόβλημα.
«Οι νέοι μπορούν θαύματα»
Στη διάρκεια της συνάντησης ο κ. Βλαστός επανέρχεται συχνά στο «θέμα της επιχειρηματικότητας, της έρευνας και της καινοτομίας». «Μας απασχολεί πολύ. Δεν θα βγούμε ποτέ, ως χώρα, από τον σημερινό φαύλο κύκλο αν δεν παράξουμε πλούτο. Και πλούτο παράγουν οι καινούργιες ιδέες. Οφείλουμε να κινητοποιήσουμε τους νέους που έχουν απονευρωθεί. Μπορούν να παράξουν θαύματα».
Για τον εαυτό του δεν τρέφει αυταπάτες: «Εγώ είμαι άνθρωπος παλαιάς κοπής», λέει, γι’ αυτό και φροντίζει να πλαισιώνεται από νέους υψηλής κατάρτισης και εξειδίκευσης, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις αυξημένες απαιτήσεις της εποχής και του ιδρύματος. «Οι αλλαγές προσανατολισμού και προτεραιοτήτων έφεραν στην επιφάνεια κι άλλα πράγματα», επισημαίνει. «Τα χρήματά μας δεν επαρκούν για να καλύψουμε τόσο τις παραδοσιακές δραστηριότητές μας όσο και τις καινούργιες. Μεταβαλλόμαστε από έναν οργανισμό που έδινε χρήματα μέχρι τώρα σε έναν οργανισμό που προσπαθεί να αντλήσει χρήματα (από funding organisation σε fundraising organisation), από ιδρύματα του εξωτερικού, κεφαλαιούχους του εξωτερικού, φιλέλληνες, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο».
– Συνεχίζετε τις χορηγίες;
– Βοηθάμε όσο μπορούμε. Το Μέγαρο Μουσικής, για παράδειγμα. Στη λειτουργία του Megaron Plus κυρίως. Επιτελεί έργο στον πολιτισμό. Η εκπαίδευση των παιδιών στη μουσική είναι πάρα πολύ σημαντική δραστηριότητα. Τα κυριακάτικα πρωινά στο Μέγαρο είναι από τα καλύτερα πράγματα που συμβαίνουν στην πόλη.
– Ποια θεωρείτε ραχοκοκαλιά των δραστηριοτήτων σας;
– Παραμένει η υγεία. Εδώ έχω και το μεγάλο παράπονο από την ελληνική πολιτεία, γιατί μας φορολόγησε. Το εισόδημά μας προέρχεται κυρίως από ακίνητα. Φορολόγησε τα μισθώματα εξ ακινήτων. Δεν έχουμε μεγάλες γενικές δαπάνες για να εκπέσουμε. Οι δαπάνες μας είναι κυρίως σκοπού. Αγοράζουμε έναν ακτινοβολητή, για παράδειγμα, για το νοσοκομείο Παπανικολάου και επ’ αυτού φορολογούμαστε. Οι δαπάνες σκοπού δεν εκπίπτουν. Πιάνουν όμως περισσότερο τόπο αυτές οι κινήσεις παρά να ρίξεις τα ποσά αυτά μέσα στον γενικό κορβανά και να εξαφανιστούν σε άσκοπες δαπάνες.
Υποπτο το χρήμα των τελευταίων 25 χρόνων
– Οι πλούσιοι Ελληνες βοηθούν τη χώρα σε αυτήν τη μεγάλη κρίση; Βρίσκετε προθυμία και ανταπόκριση;
– Οχι. Δεν θα το έλεγα. Θέλει πολύ κόπο και η ανταπόκριση είναι σχετικά μικρή.
– Γιατί; Εχετε ερμηνεία;
– Γιατί δεν υπάρχουν οι ευαισθησίες που θα ’πρεπε να υπάρχουν. Είναι αποκαλυπτικό πόσο μικρός είναι ο χώρος των ανθρώπων που είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν. Η Ελλάδα, παρά την παράδοσή της σε ευεργέτες, δεν ακολούθησε τον ενθουσιασμό του νέου φιλανθρωκαπιταλισμού. Η ερμηνεία για μένα είναι η εξής: το χρήμα την τελευταία 25ετία στην Ελλάδα, δυστυχώς, προήλθε από το λαθρεμπόριο, την παραοικονομία, από παρασιτικές και ύποπτες δραστηριότητες. Οι εφοπλιστές, εκτός από μεμονωμένες και λαμπρές εξαιρέσεις, δεν έχουν καμία παράδοση ευεργεσίας και φιλοπατρίας. Τι περιμένετε από το λαθρέμπορο; Ευαισθησίες; Κρύβεται για να ροκανίσει τα κλεμμένα. Θα ενισχύσει τα συσσίτια; Αυτή είναι η εικόνα και δεν πρέπει να την εξωραΐζουμε.
– Και η παρουσία των ιδρυμάτων;
– Εχουμε λιγότερα από 20 σύγχρονα ιδρύματα στην Ελλάδα. Ενώ έχουμε δεκάδες ιδρύματα στα χαρτιά, εν τούτοις ιδρύματα όπως νοούνται στην Ευρώπη και στην Αμερική, είναι ελάχιστα.
– Πιστεύετε ότι οι προσπάθειες πρέπει να εντοπιστούν στον χώρο της εκπαίδευσης;
– Μα είναι το Α και το Ω για την όποια αλλαγή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος προσέγγισης. Μόνο που είναι ένας δρόμος μακρύς και ένας τρόπος χρονοβόρος. Αλλά για να αλλάξουν η στάση, η νοοτροπία, ο τρόπος που βλέπουν οι άνθρωποι τον εαυτό τους και τους άλλους στην κοινωνία είναι μόνον η εκπαίδευση.
– Τι σας ανησυχεί περισσότερο στην ελληνική κοινωνία;
– Η σύγχυση. Κανείς δεν μπορεί να ιεραρχήσει τα προβλήματα. Να πει: κοιτάξτε, έτσι εξελίχθηκε η κατάσταση, αυτά πρέπει να κάνουμε για να βγούμε, μόνο θυσίες, αλλά έτσι είναι. Δεν πρέπει να μας κοροϊδεύουν. Εχουμε ήδη περιθωριοποιεί. Βαλκανοποιούμαστε και απομονωνόμαστε Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και δεν λύνονται ως διά μαγείας. Ο μόνος δρόμος είναι της δουλειάς, της στέρησης, του ορθολογισμού.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 16/12/2012
Ο Δημήτρης Βλαστός δεν αρνείται ότι είναι ταυτισμένος με το Ιδρυμα Μποδοσάκη. Είναι σχεδόν συνομήλικοι. Ο ίδιος μετράει εκεί 37 χρόνια επαγγελματικής ζωής, ως σύμβουλος κυρίως. Το 2007 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου του Δ. Σ. Οσο για το ίδρυμα «είναι μέσης ηλικίας, 40 ήδη ετών», όπως λέει. «Καλό και κακό αυτό» σχολιάζει για την προσωπική διαδρομή του. «Η ανανέωση είναι αναγκαία. Γι’ αυτό προσπαθώ να δώσω διαφορετικό προσανατολισμό στο ίδρυμα ώστε να έχει πιο δυναμική παρουσία στην ανακούφιση του πόνου. Να προσελκύσει κονδύλια για να ενισχυθεί η κοινωνία των πολιτών».
Ο γεννημένος στην Κέρκυρα το 1939 Δ. Βλαστός έχει ένα εντυπωσιακό σε σπουδές βιογραφικό (νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Αριστοτέλειο και στη Γενεύη) και επαγγελματική δραστηριότητα που ξεκινάει πολύ νωρίς: το 1962, ως στέλεχος της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη.
Η απόλυτη σχεδόν ησυχία που κυριαρχεί στον όροφο του κτιρίου, επί της Βασιλίσσης Σοφίας, όπου στεγάζεται το Ιδρυμα Μποδοσάκη δεν είναι τυχαία. Ταιριάζει με το χαμηλό προφίλ, την αθόρυβη παρουσία του στην ελληνική πραγματικότητα. Αφορμή για τη συνέντευξη ήταν ένας ιστότοπος που συμπλήρωσε ένα χρόνο λειτουργίας. Το www. blod. gr δημιουργήθηκε, κατ’ αρχήν, με πρόθεση να απευθύνεται στα μέλη του ακαδημαϊκού και επιστημονικού χώρου, «αρχειοθετώντας σημαντικά επιστημονικά γεγονότα, αναδεικνύοντας επιτεύγματα της έρευνας και της επιστήμης» λέει ο κ. Βλαστός. «Υστερα σκεφτήκαμε να διευρύνουμε τη θεματολογία, αποθησαυρίζοντας σημαντικές εκδηλώσεις. Ετσι μετατράπηκε σε βήμα για να ακούγεται η φωνή της σύγχρονης ελληνικής ζωής». Το blod. gr συγκεντρώνει, καταγράφει και προβάλλει αυτούσιες, επιλεγμένες ομιλίες από όλο το φάσμα της επιστημονικής και πνευματικής ζωής. Εως σήμερα περιλαμβάνει 600 ομιλίες και εμπλουτίζεται καθημερινά με τη συνδρομή έγκυρων επιστημονικών και πολιτιστικών οργανισμών που του εμπιστεύονται τις εκδηλώσεις τους. Φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν «κόμβο» πνευματικού διαλόγου, ανοιχτό σε κάθε χρήστη του Διαδικτύου.
– Πώς σκοπεύετε να λειτουργήσετε, ως ίδρυμα, μέσα στα δύσκολα αυτά χρόνια της κρίσης; Ποια είναι τα σχέδιά σας;
– Εως σήμερα οι άξονες της δράσης μας ήταν η παιδεία, η υγεία και το περιβάλλον. Φτιάξαμε σχολεία, δώσαμε βραβεία, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε πρότυπα στην ελληνική κοινωνία. Ενισχύσαμε ινστιτούτα έρευνας, πανεπιστημιακά ιδρύματα. Οταν ήρθε η συμφορά αναλογιστήκαμε αν θα μπορούσαμε να είμαστε θεατές σε αυτήν τη χώρα. Αυτό οδήγησε σε μια αναθεώρηση προτεραιοτήτων και αναπροσανατολισμό. Ενώ βέβαια τα εισοδήματά μας και τα πάγιά μας μειώνονται ραγδαία. Πρώτο και βασικό μέλημά μας η αντιμετώπιση της πείνας. Συνεισφέρουμε σε συσσίτια, υιοθετούμε οικογένειες. Πρώτος διδάξας το Ιδρυμα Νιάρχου, μαζί με τα κοινωνικά παντοπωλεία που ενισχύει ο Μαρινόπουλος.
– Με ποιο τρόπο «υιοθετείτε οικογένειες»;
– Σκεφτήκαμε να υιοθετήσουμε οικογένειες που πηγαίνουν στα κοινωνικά παντοπωλεία και αγοράζουν τρόφιμα, για έξι μήνες. Τα κριτήρια της υιοθεσίας ορίζουν οι δήμοι. Αυτοί μας δίνουν τον κατάλογο με όσους έχουν ανάγκη.
– Ιεραρχώντας τους στόχους σας, ποιος είναι πρώτος;
– Θέλουμε να βοηθήσουμε πολύ την κοινωνία των πολιτών. Ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας είναι η ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών. Ως εκ τούτου, θα φροντίσουμε να πάρουμε προγράμματα που θα χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό για να ενισχυθούν άξιοι φορείς που κάνουν έργο (αειφόρο ανάπτυξη, διαφάνεια, δημοκρατία). Αν θέλουμε να γλιτώσουμε από προβλήματα και κυρίως από τα φασιστικά μορφώματα πρέπει να ισχυροποιήσουμε την κοινωνία. Να αρχίσει η ίδια να αντιδρά. Να μην περιμένει τον Δένδια να λύσει το πρόβλημα.
«Οι νέοι μπορούν θαύματα»
Στη διάρκεια της συνάντησης ο κ. Βλαστός επανέρχεται συχνά στο «θέμα της επιχειρηματικότητας, της έρευνας και της καινοτομίας». «Μας απασχολεί πολύ. Δεν θα βγούμε ποτέ, ως χώρα, από τον σημερινό φαύλο κύκλο αν δεν παράξουμε πλούτο. Και πλούτο παράγουν οι καινούργιες ιδέες. Οφείλουμε να κινητοποιήσουμε τους νέους που έχουν απονευρωθεί. Μπορούν να παράξουν θαύματα».
Για τον εαυτό του δεν τρέφει αυταπάτες: «Εγώ είμαι άνθρωπος παλαιάς κοπής», λέει, γι’ αυτό και φροντίζει να πλαισιώνεται από νέους υψηλής κατάρτισης και εξειδίκευσης, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις αυξημένες απαιτήσεις της εποχής και του ιδρύματος. «Οι αλλαγές προσανατολισμού και προτεραιοτήτων έφεραν στην επιφάνεια κι άλλα πράγματα», επισημαίνει. «Τα χρήματά μας δεν επαρκούν για να καλύψουμε τόσο τις παραδοσιακές δραστηριότητές μας όσο και τις καινούργιες. Μεταβαλλόμαστε από έναν οργανισμό που έδινε χρήματα μέχρι τώρα σε έναν οργανισμό που προσπαθεί να αντλήσει χρήματα (από funding organisation σε fundraising organisation), από ιδρύματα του εξωτερικού, κεφαλαιούχους του εξωτερικού, φιλέλληνες, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο».
– Συνεχίζετε τις χορηγίες;
– Βοηθάμε όσο μπορούμε. Το Μέγαρο Μουσικής, για παράδειγμα. Στη λειτουργία του Megaron Plus κυρίως. Επιτελεί έργο στον πολιτισμό. Η εκπαίδευση των παιδιών στη μουσική είναι πάρα πολύ σημαντική δραστηριότητα. Τα κυριακάτικα πρωινά στο Μέγαρο είναι από τα καλύτερα πράγματα που συμβαίνουν στην πόλη.
– Ποια θεωρείτε ραχοκοκαλιά των δραστηριοτήτων σας;
– Παραμένει η υγεία. Εδώ έχω και το μεγάλο παράπονο από την ελληνική πολιτεία, γιατί μας φορολόγησε. Το εισόδημά μας προέρχεται κυρίως από ακίνητα. Φορολόγησε τα μισθώματα εξ ακινήτων. Δεν έχουμε μεγάλες γενικές δαπάνες για να εκπέσουμε. Οι δαπάνες μας είναι κυρίως σκοπού. Αγοράζουμε έναν ακτινοβολητή, για παράδειγμα, για το νοσοκομείο Παπανικολάου και επ’ αυτού φορολογούμαστε. Οι δαπάνες σκοπού δεν εκπίπτουν. Πιάνουν όμως περισσότερο τόπο αυτές οι κινήσεις παρά να ρίξεις τα ποσά αυτά μέσα στον γενικό κορβανά και να εξαφανιστούν σε άσκοπες δαπάνες.
Υποπτο το χρήμα των τελευταίων 25 χρόνων
– Οι πλούσιοι Ελληνες βοηθούν τη χώρα σε αυτήν τη μεγάλη κρίση; Βρίσκετε προθυμία και ανταπόκριση;
– Οχι. Δεν θα το έλεγα. Θέλει πολύ κόπο και η ανταπόκριση είναι σχετικά μικρή.
– Γιατί; Εχετε ερμηνεία;
– Γιατί δεν υπάρχουν οι ευαισθησίες που θα ’πρεπε να υπάρχουν. Είναι αποκαλυπτικό πόσο μικρός είναι ο χώρος των ανθρώπων που είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν. Η Ελλάδα, παρά την παράδοσή της σε ευεργέτες, δεν ακολούθησε τον ενθουσιασμό του νέου φιλανθρωκαπιταλισμού. Η ερμηνεία για μένα είναι η εξής: το χρήμα την τελευταία 25ετία στην Ελλάδα, δυστυχώς, προήλθε από το λαθρεμπόριο, την παραοικονομία, από παρασιτικές και ύποπτες δραστηριότητες. Οι εφοπλιστές, εκτός από μεμονωμένες και λαμπρές εξαιρέσεις, δεν έχουν καμία παράδοση ευεργεσίας και φιλοπατρίας. Τι περιμένετε από το λαθρέμπορο; Ευαισθησίες; Κρύβεται για να ροκανίσει τα κλεμμένα. Θα ενισχύσει τα συσσίτια; Αυτή είναι η εικόνα και δεν πρέπει να την εξωραΐζουμε.
– Και η παρουσία των ιδρυμάτων;
– Εχουμε λιγότερα από 20 σύγχρονα ιδρύματα στην Ελλάδα. Ενώ έχουμε δεκάδες ιδρύματα στα χαρτιά, εν τούτοις ιδρύματα όπως νοούνται στην Ευρώπη και στην Αμερική, είναι ελάχιστα.
– Πιστεύετε ότι οι προσπάθειες πρέπει να εντοπιστούν στον χώρο της εκπαίδευσης;
– Μα είναι το Α και το Ω για την όποια αλλαγή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος προσέγγισης. Μόνο που είναι ένας δρόμος μακρύς και ένας τρόπος χρονοβόρος. Αλλά για να αλλάξουν η στάση, η νοοτροπία, ο τρόπος που βλέπουν οι άνθρωποι τον εαυτό τους και τους άλλους στην κοινωνία είναι μόνον η εκπαίδευση.
– Τι σας ανησυχεί περισσότερο στην ελληνική κοινωνία;
– Η σύγχυση. Κανείς δεν μπορεί να ιεραρχήσει τα προβλήματα. Να πει: κοιτάξτε, έτσι εξελίχθηκε η κατάσταση, αυτά πρέπει να κάνουμε για να βγούμε, μόνο θυσίες, αλλά έτσι είναι. Δεν πρέπει να μας κοροϊδεύουν. Εχουμε ήδη περιθωριοποιεί. Βαλκανοποιούμαστε και απομονωνόμαστε Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και δεν λύνονται ως διά μαγείας. Ο μόνος δρόμος είναι της δουλειάς, της στέρησης, του ορθολογισμού.
Πηγή: Η Καθημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 16/12/2012
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire