αγορές.
Οι μοίρες του σύγχρονου κόσμου. Δεν δρουν. Αντιδρούν. Δεν τρέχουν πιο
γρήγορα από όλους (βλ. λήμμα «αργός»). ΕΙΝΑΙ ο πραγματικός χρόνος.
αιθαλομίχλη. Την ανέχεσαι ευκολότερα όταν σκέφτεσαι ότι είναι η
άλλη όψη της σωτηρίας της χώρας που επετεύχθη χάρη στην εξίσωση του
φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης.
άνεργος. Ο άνευ θέσεως εργασίας.
άνευρος. 1) Ο άνευ ζωτικότητας. 2) Ο άνευ ευρώ. Επί δραχμής: ο άφραγκος.
αργός. 1) Αυτός που αργεί. 2) Αυτός που καθυστερεί. 3)Αυτός που δεν
εργάζεται. 4) Αυτός που τρέχει λιγότερο από τις αγορές, δηλαδή ο
καθένας.
αρχή. Της μεν σοφίας «η των ονομάτων επίσκεψις», της δε μαφίας η των ονομάτων συγκάλυψις.
άστεγος. Ο άνευ στέγης λόγω ελλείψεως σπιτιού ή σοβαρού κεντροαριστερού ή σοσιαλδημοκρατικού καταλύματος.
αφήγημα (νέο). Το ποθούν οι πάντες, δεν βρίσκεται, όμως, κανείς
ικανός να το διατυπώσει. Οθεν προκύπτει ένα κενό που σπεύδουν να
καλύψουν κάποιοι επιτήδειοι (βλ. παρακάτω).
επιτήδειος. Είναι αυτός που συνέθεσε πεντάλεπτη διαφημιστική
ιστορία για έναν στηθόδεσμο. Είχε προηγηθεί αντίστοιχη δεκάλεπτη
αφήγηση, προφανώς έργο του ιδίου, με αντικείμενο ένα πιεσόμετρο. Αυτό
λέει πολλά αφενός για την ανάγκη του κόσμου για αφηγήσεις και αφετέρου
για το τάλαντο του αφηγητή. Λέει ακόμη περισσότερα για τη μείωση του
κόστους των διαφημίσεων, παρακολούθημα και αυτό της διαδικασίας της
«εσωτερικής υποτίμησης».
λαθρεμπόριο (καυσίμων). Αντιμετωπίζεται επιτέλους ριζικά χάρη στη
μόλυνση του περιβάλλοντος (διά της αιθαλομίχλης), η οποία έχει
οριζόντιες επιπτώσεις στη δημόσια υγεία («πάρ' τους όλους κάτω») για
λόγους δικαιοσύνης, αφού οριζόντιες παραμένουν επί μία τριετία οι
συνεχείς περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις του Δημοσίου.
λαθρεμπόριο (λιστών). Δεν αντιμετωπίζεται. Η λίστα είναι σαν την
αμοιβάδα. Πολλαπλασιάζεται επ' άπειρον. Για να το πούμε με πιο
σύγχρονους όρους, κλωνοποιείται στο διηνεκές. Υπάρχει μάλιστα η βάσιμη
υποψία ότι η αμοιβάδα στα αγγλικά μπορεί να λέγεται και stick και, άρα,
στα ελληνικά, τη διεθνή γλώσσα των υποκοριστικών, στικάκι.
λύκος. Τον έβαλαν να φυλάει τα πρόβατα. Εκείνος, όμως, ενήργησε σαν
την Κίρκη. Πήρε ένα ραβδί (κατά σύμπτωση, stick κι αυτό στα αγγλικά)
και μεταμόρφωσε τα πρόβατα σε λυκόπουλα (βλ. παρακάτω).
λυκόπουλα. Ως πρώην πρόβατα τα σημερινά λυκόπουλα δεν έχουν να
φυλάξουν τίποτε. Μπορούν μόνο να αλληλοϋποβλέπονται και να
αλληλοσπαράσσονται στη βάση της αρχής «homo homini lupus», νομίζοντας
ότι τους πέφτει μερίδιο από το καρβέλι του λύκου-φύλακα. Τα ίδια έχουν
την ψευδαίσθηση, βέβαια, ότι δεν ανήκουν στον κόσμο των φυλασσομένων
αλλά των φυλάκων. Ωσπου, ένα ωραίο πρωί, κλείνει η χρονική παρένθεση της
τεχνητής ευδαιμονίας τους και παραδίδονται σύσσωμα στις ορέξεις του
ενός και μοναδικού, του αληθινού αφέντη και φύλακα.
Μάρτζιν (Λι). Είναι ο συγγραφέας του μύθου που προαναφέραμε και
έχει τίτλο «Μεσαία τάξη». Οπως θα διαπιστώσατε, δεν χαρακτηρίζεται
τυχαία «σύγχρονος Αίσωπος». Κάποιος έγραψε ότι, στο πρόσωπο του Μάρτζιν,
η «νεοφιλελεύθερη, χρηματοπιστωτική παράνοια βρήκε τον παραμυθά της».
Πάντως, τον συγκεκριμένο μύθο, κατά δήλωσή του, τον εμπνεύστηκε από την
«ελληνική καταστροφή».
Στρέεκ (Βόλφγκανγκ). Κοινωνιολόγος. Διευθυντής του «Ινστιτούτου Μαξ
Πλανκ για τη Μελέτη των ανθρώπινων κοινωνιών» της Κολωνίας. Γράφει: «Ως
προς την Ελλάδα, οι ευρωπαίοι πολιτικοί γνώριζαν πολύ καλά πόσοι
εντυπωσιακοί ιστορικοί λογαριασμοί συσσωρεύτηκαν εκεί μετά την πτώση της
στρατιωτικής δικτατορίας. Μιλάμε για μια κατανομή του πλούτου που
θυμίζει Λατινική Αμερική. Για μια πρακτικά αφορολόγητη ανώτερη τάξη. Για
ένα δημοκρατικό κράτος που δεν είχε άλλη επιλογή, για να αντισταθμίσει
τα κεφάλαια που οι πλούσιοι πολίτες του μετέφεραν στο εξωτερικό, από το
να δανείζεται από τις "αγορές" ή από άλλα κράτη, ώστε το "παλιό χρήμα"
να μπορεί να παραμένει ανενόχλητα "παλιό" και το νέο να χρησιμοποιείται
για την εξασφάλιση της υποστήριξης μιας αναπτυσσόμενης μεσαίας τάξης...»
Πηγή: Τα Νέα
Δημοσιεύτηκε στις 12/01/2013

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire