Λίστες φοροφυγάδων / Πώς ο Τσίπρας δεν υπέγραψε την πρόταση Καμμένου...

Του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου

ΕΝΑ ΕΝΑ τα μαθαίνω, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Λοιπόν, ο πρόεδρος του κόμματος Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες Πάνος Καμμένος είναι ένας πολύ επίμονος άνθρωπος, και οφείλω να του το αναγνωρίσω. Του έχει κάτσει εδώ και πολύ καιρό ότι η οικογένεια Παπανδρέου είναι μια οικογένεια μιαρών προδοτών, ολετήρων του έθνους, και η κανονική τους θέση, αφού έχει καταργηθεί η θανατική ποινή (κακώς, πιστεύει - φαντάζομαι!) και άρα και το σχετικό σόου στο Γουδή ή στο Σύνταγμα, είναι πίσω από τα κάγκελα της φυλακής.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι έως τώρα δεν του έχει βγει: από την εποχή του αείμνηστου Ανδρέα, τον οποίο θεωρούσε ως τον θεωρητικό ηγέτη της 17 Νοέμβρη και ως πρωθυπουργό καταστροφέα της χώρας, ο πρόεδρος Πάνος είχε ένα θέμα. Επί των ημερών μας τα κολλήματά του είναι δύο: ο Αντρίκος, που κονόμησε από τα CDS (τα λεγόμενα ασφάλιστρα κινδύνου) των ελληνικών ομολόγων στη διάρκεια της κρίσης, και ο Γιώργος, που ως πρωθυπουργός κατέστρεψε τη χώρα - για να κονομήσει ο Αντρίκος, και η οικογένεια συνολικά.

ΕΚΑΝΑ αυτή τη μικρή εισαγωγή προκειμένου να περάσω στο κυρίως θέμα, που είναι η πρόταση του προέδρου Πάνου να στηθεί κάλπη στη Βουλή, κατά τη συζήτηση για την Προανακριτική για τη λίστα Λαγκάρντ και για τον Γιώργο. Η λογική του είναι απλή: επί των ημερών του εξελίχθηκε αυτή η υπόθεση, υπουργοί του ήταν ο Παπακωνσταντίνου και ο Βενιζέλος, άρα έχει ευθύνες, πολιτικές και ποινικές, για το γεγονός ότι η λίστα αλλοιώθηκε και δεν αξιοποιήθηκε για να εισπραχθούν φόροι από (πιθανούς) φοροφυγάδες.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ το όλο θέμα της δικής του πρότασης επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι για να μπορέσει να την υλοποιήσει στηρίχθηκε στις ψήφους της Χρυσαυγής, οφείλω να τον... δικαιολογήσω. Εν μέρει! Οπως ο ίδιος μου εξήγησε, αυτός «δεν ήθελε να συμπράξει με τη ΧΑ, αναγκάστηκε». Αυτός «τον ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να πείσει, αλλά δεν τα κατάφερε». Δεν κατάφερε επίσης «να του δανείσει ο ΣΥΡΙΖΑ 6-7 βουλευτές που χρειαζόταν για την πρόταση, παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας δεν θα βάλει θέμα κομματικής πειθαρχίας» (άρα δυνητικά θα μπορούσαν να συνυπογράψουν την πρόταση των ΑΝΕΛ για τον Παπανδρέου, αλλά και τον Παπαδήμο).

ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ σε θέση να γνωρίζω, το προσπάθησε αρκετά: όχι μόνο τηλεφωνικά (δύο φορές τηλεφώνησε στον πρόεδρο Αλέξη) αλλά και κατ' ιδίαν! Ω, ναι! Σε (μυστική θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω άραγε;) συνάντηση που είχε με το αριστερό αγόρι Αλέξη, ο πρόεδρος Πάνος επιχειρηματολόγησε επίμονα υπέρ της πρότασής του για παραπομπή Παπανδρέου, αλλά ο πρόεδρος Αλέξης ήταν επιφυλακτικός.

- Για ποιον λόγο, ρώτησα ευθέως τον πρόεδρο Πάνο.

- Εχω την αίσθηση ότι δεν ήθελε να δημιουργηθούν συνειρμοί με το «βρώμικο '89», γι' αυτό απέφυγε να αποδεχθεί την πρότασή μας.

- Πολιτικά συμφωνούσε, όμως;

- Μπορώ να πω ναι, αλλά φοβήθηκε μια ισχυρή τάση μέσα στο κόμμα, κυρίως από παλαιότερα στελέχη που είχαν ζήσει τα γεγονότα του '89 και φοβήθηκαν ότι θα είχαμε μια επανάληψη τώρα η οποία θα έπληττε τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ.

ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ φυσικό, ρώτησα τον πρόεδρο Πάνο για το ποια πιστεύει ότι θα είναι η τύχη της πρότασής του για τον Γιώργο. Μου απάντησε ευθέως:

- Θα πάρει πάνω από 100 ψήφους...

- Υπερβολικό βρίσκω το νούμερο, παρατήρησα...

- Καθόλου, θα πάρει ψήφους από όλα τα κόμματα. Ακόμη και από το ΠΑΣΟΚ. Ξέρω έναν-δύο που θα ψηφίσουν υπέρ. Και πολλοί ανεξάρτητοι θα ψηφίσουν, μην πω ονόματα τώρα, δεν κάνει. Και από τη Νέα Δημοκρατία. Ως και υπουργοί θα ψηφίσουν την παραπομπή του Παπανδρέου.

Για να δούμε, τι θα δούμε...

Ηθελε να μας πουλήσει τη λίστα

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Πάνος έχει φάει κόλλημα με τους Παπανδρέου, εγώ με τη λίστα Λαγκάρντ, που είναι πλέον η απόλυτη ίντριγκα - πιο ίντριγκα πεθαίνεις, που λένε. Με αφορμή μια γνωστή από καιρό πληροφορία ότι ο τυπάκος, ο Ερβέ Φαλσιανί, είχε βγει στη γύρα να πουλήσει το περιεχόμενο της λίστας με τους καταθέτες της HSBC που έβαλε στο χέρι φεύγοντας από την τράπεζα, αποφάσισα να κάνω ένα μίνι ρεπορτάζ για το θέμα. Λοιπόν, ο τύπος έκανε κρούση και στην κυβέρνηση Παπανδρέου να την αγοράσει, τον Μάρτιο του 2010. Και μάλιστα όχι ο ίδιος, πράγμα που το θεωρώ λογικό αφού τον κυνηγούσαν οι μυστικές υπηρεσίες όλης της Ευρώπης, άλλά Ελληνας (λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;) ο οποίος λειτούργησε ως ενδιάμεσος.

ΑΥΤΟΣ ο Ελληνας πλησίασε συνεργάτη τού (τότε) γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Δημήτρη Γεωργακόπουλου (μικρή φωτογραφία) και του ανέφερε το θέμα, ότι, δηλαδή, αντί ενός εκατομμυρίου ευρώ μπορεί να του παραδώσει λίστα με έλληνες μεγαλοκαταθέτες στην Ελβετία στη συγκεκριμένη τράπεζα.

Ο ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ενημέρωσε με τη σειρά του τον Γεωργακόπουλο, και αυτός τον προϊστάμενό του υπουργό Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Τι έγινε όμως στη συνέχεια;

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ Γεωργακόπουλο, που μου επιβεβαίωσε την κρούση του Φαλσιανί προς την κυβέρνηση να αγοράσει τη λίστα, ενημέρωσε αμέσως τον Γ. Παπακωνσταντίνου.

- Τι σας είπε όταν του το αναφέρατε; ρώτησα.

- Μου είπε μόνο «θα σου πω».

- Με την έννοια ότι θα το σκεφτεί ή ότι έχει άλλον τρόπο να βάλει στο χέρι τη λίστα.

- Νομίζω ότι το είπε με την έννοια του «θα το σκεφτώ».

- Και τι σας απάντησε;

- Δεν μου απάντησε τίποτε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δώσω εντολή στον συνεργάτη μου, νομίζω έπειτα από καμιά εβδομάδα, δέκα ημέρες, να διακόψει κάθε επαφή με τον μεσάζοντα...

ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ότι κάποιος θα ενδιαφερθεί για τον έλληνα συνεργάτη του Φαλσιανί, ε; Και προσθέτω, απλώς για την Ιστορία, ότι σε μια παλαιότερη συζήτηση με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου μου είχε αναφέρει το περιστατικό της κρούσης, αλλά ότι ο «πωλητής» ζητούσε 3-4 εκατομμύρια τα οποία είχαν εκτιμηθεί ως πολλά για κάτι το οποίο είχε αβέβαιο αποτέλεσμα...

Λίστα φοροφυγάδων
Η πόλωση που κορυφώνεται αναφορικά με το τι πραγματικά συνέβη με τη λίστα Λαγκάρντ έχει επιτύχει ήδη αυτό που πολλοί θα εύχονταν, και μεταξύ τους ασφαλώς όσοι περιλαμβάνονται στη λίστα, δηλαδή τον πλήρη αποπροσανατολισμό σχετικά με το κύριο θέμα αυτής της λίστας, και της κάθε σχετικής λίστας: τον εντοπισμό περιπτώσεων φοροδιαφυγής. Για λόγους που ασφαλώς έχουν να κάνουν με την ποιότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ελλάδα, η συζήτηση για τη λίστα επικεντρώθηκε στον αν ο Γ. Παπακωνσταντίνου αλλοίωσε το περιεχόμενό της προκειμένου να αφαιρέσει τα ονόματα τριών συγγενών του ή είναι θύμα σκευωρίας κάποιου που επιζητεί το δικό του πολιτικό τέλος, αλλά και το τέλος του ΠΑΣΟΚ.
Η συζήτηση αυτή είναι πράγματι υπαρκτή και δημιουργεί εντάσεις και αντιπαραθέσεις, όπως και ερωτηματικά. Αλλά δεν θα έπρεπε να είναι η κύρια συζήτηση. Το θέμα με τη λίστα Λαγκάρντ, επαναλαμβάνω, και με όποια άλλη λίστα ετοιμάζεται ή έχει ήδη καταρτιστεί, είναι εάν διαπράχθηκαν αδικήματα φοροδιαφυγής, ξεπλύματος μαύρου χρήματος κ.λπ.
Εκεί πρέπει να στραφούν οι Αρχές, και απορώ με τους οικονομικούς εισαγγελείς που δεν το πράττουν ήδη, αλλά παρασύρονται και αυτοί στο πολιτικό παιχνίδι και στον πόλεμο μεταξύ των κομμάτων που μαίνεται γύρω από τη λίστα.
Διότι όσο σοβαρό αδίκημα είναι πιθανώς η αλλοίωση της λίστας, άλλο τόσο σοβαρό, και ενδεχομένως σοβαρότερο, είναι η μη αξιοποίησή της, κατά τα πρότυπα άλλων χωρών, προκειμένου το Κράτος να προσποριστεί έσοδα. Επίσης, για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: αδίκημα είναι όντως η αλλοίωση, πολιτικό θέμα συνιστά και η μη αξιοποίησή της. Και κάτι ακόμη: μπορεί να φαίνεται έκθετος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος γιατί δεν αξιοποίησε τη λίστα προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά όσοι τον κατηγορούν οφείλουν να ανατρέξουν 18 μήνες πίσω: ανέλαβε υπουργός Οικονομικών σε μια περίοδο που η χώρα βρισκόταν στο χείλος της χρεοκοπίας. Είχε να ασχοληθεί με 500 άλλα θέματα για να την αποφύγουμε. Το τελευταίο που τον ενδιέφερε – κακώς ίσως, αλλά αυτή είναι η αλήθεια – είναι μια λίστα την οποία υποτίθεται ότι «έτρεχε» το ΣΔΟΕ. Μην ψάχνουμε τώρα δράκους. Ελεος πια με τον λαϊκισμό, και κυρίως με τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας...


Πηγή: Τα Νέα
Δημοσιεύτηκε στις 12/01/2013