Ο "κομμουνιστής" πρόεδρος και οι φίλοι του...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Οι φίλοι τους και τα συμφέροντά μας

Tου Άριστου Μιχαηλίδη

ΝΑ μην κατηγορεί τα Μέσα Ενημέρωσης ο Νίκος Κατσουρίδης, τους «φίλους» του Προέδρου μας να κατηγορεί. Αυτούς που θυμήθηκαν τώρα ξαφνικά ότι είναι κομμουνιστής. Επέκρινε ο κ. Κατσουρίδης «μικρή μερίδα των ΜΜΕ που αντί να υπερασπίζονται την Κύπρο, υπερασπίζονται βασικά τους ελάχιστους ευρωβουλευτές που υπέσκαψαν την Κυπριακή Δημοκρατία». Και αναφερόταν σ΄ εκείνους που επιτέθηκαν στον Πρόεδρο στο ευρωκοινοβούλιο κι ο Πρόεδρος τους απαντούσε ότι θα είναι περήφανος κομμουνιστής μέχρι το τέλος της ζωής του. Δεν ξέρουμε ποια ΜΜΕ εννοούσε ο κ. Κατσουρίδης, ξέρουμε όμως πως αυτοί που σήμερα κατηγορούν τον κ. Χριστόφια για την κομμουνιστική του περηφάνια είναι οι ίδιοι ή της ίδιας ιδεολογίας και συμφερόντων με εκείνους που τόσα χρόνια ήταν στενοί προσωπικοί του φίλοι.

«Βλέπεις», μου έγραψε ένας φίλος, «τώρα θυμήθηκαν όλοι ότι είναι κομμουνιστής. Όταν του τηλεφωνούσε ο Πάουελ, όταν Άγγλοι και Αμερικανοί, Ευρωπαίοι κ.λπ. του χάιδευαν τ’ αφτιά για να λύσει το Κυπριακό με τις δικές τους προδιαγραφές, τότε δεν ήταν κομμουνιστής. Όταν ο ΔΗΣΥ, οι αστοί και οι τραπεζίτες ήθελαν να ξεφορτωθούν τον Τάσσο, τότε δεν ήταν κομμουνιστής…».

Είμαι σίγουρος ότι τα θυμάται πολύ καλά ο κ. Κατσουρίδης. Όπως τα μνημόνια με τον Γκόρντον Μπράουν, που όταν «μικρή μερίδα των ΜΜΕ» φώναζε για ό,τι πάει να γίνει, ο Βρετανός πρωθυπουργός έγραφε πρωτοσέλιδα άρθρα στη Χαραυγή, χωρίς να τον ενδιαφέρει αν είναι κομμουνιστική εφημερίδα και ο Χριστόφιας μας έλεγε «ο άνθρωπος θέλει να βοηθήσει», διότι «έχει κτιστεί μια φιλία». Με όλους αυτούς τους επάρατους νεοφιλελεύθερους, τους συνοδοιπόρους και τους λήσταρχους, είχε κτιστεί μια φιλία και ο Πρόεδρος ήταν περήφανος γι΄ αυτές τις φιλίες. Τώρα ξαφνικά όλοι αυτοί θυμήθηκαν ότι είναι κομμουνιστής και ο Χριστόφιας θυμήθηκε ότι όλοι συνωμοτούν για να πλήξουν την κυπριακή αριστερά. Αλλά εμείς η «μικρή μερίδα των ΜΜΕ», ούτε τότε, ούτε τώρα τους υπερασπιστήκαμε, γιατί ξέραμε τι θα συμβεί όταν πια δεν θα τους βολεύει ο κ. Χριστόφιας. Ο ίδιος δεν ήξερε;
Λέγαμε λοιπόν και τότε, λέμε και τώρα: Δεν είναι έτσι που γίνεται η εξωτερική πολιτική μιας χώρας. Ούτε αλλάζουν τα συμφέροντα των χωρών επειδή ταξίδευε ο κ. Χριστόφιας και περηφανευόταν ότι έκτιζε φιλίες παντού. Ούτε βεβαίως επειδή οι ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στηρίζουν την υποψηφιότητα ενός δραστήριου μέλους τους, όπως είναι ο κ. Αναστασιάδης, αντί να στηρίζουν τον κομμουνιστή, που ούτως ή άλλως τους τελείωσε άδοξα.
Τα συμφέροντα των χωρών παραμένουν ίδια, είτε στην Κύπρο κυβερνά κομμουνιστής, είτε νεοφιλελεύθερος. Το θέμα είναι αν αυτός που κυβερνά την Κύπρο έχει την ικανότητα να αντιληφθεί ποια είναι τα συμφέροντα της χώρας του και ποια είναι τα «διαπλεκόμενα συμφέροντα» και έχει το όραμα και τη στρατηγική να τα εξυπηρετήσει.
Υ.Γ.: Εκτός των άλλων ο κ. Χριστόφιας απέδειξε και πόσο εύκολα καταρρέουν οι φιλίες κρατικών αρχηγών, όταν δεν βασίζονται στα συμφέροντα των χωρών. Ξαφνικά οι φίλοι του ανακάλυψαν ότι είναι κομμουνιστής και τον πούλησαν ώσπου να πει κρεμμύδι.