Κύπρος : Τα επικίνδυνα παρασκήνια

Ποιος ασχολείται με το Κυπριακό;

                                         

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

Καθώς  όλοι  ασχολούνται με  την  κατάρρευση  της  οικονομίας, και καλά κάνουν, το Κυπριακό αφέθηκε στην τύχη του. Αν όμως  αφεθεί στα χέρια του Ντάουνερ και των Εγγλέζων που προωθούν απ’ότι φαίνεται  τετελεσμένα   στα Ηνωμένα Έθνη υπέρ της Άγκυρας, η οικονομία που θα περισωθεί, αν περισωθεί, θα είναι, με αυτές τις  μεθοδεύσεις, αυτή ενός προτεκτοράτου που θα προκύψει ως αποτέλεσμα της διπλωματικής και της πολιτικής αδράνειας  της Λευκωσίας. Ισχύει επομένως η ρήση  και "τούτο ποιήσαι και εκείνο μη αφιέναι". Καλή η ενασχόληση  με την οικονομία, ασφαλώς να δοθεί  έμφαση στη διάσωση της, αλλά να μη χάνεται και ο στόχος της διάσωσης της Κυπριακής  Δημοκρατίας.

Οι πληροφορίες που υπάρχουν αυτή την στιγμή και όπως καταγράφονται από τον Κώστα Βενιζέλο σε αυτή την εφημερίδα, κάνουν λόγο για προσπάθεια του  Ντάουνερ « να κλειδώσει τα όσα περιλαμβάνονται στο έγγραφο που έχει ετοιμάσει η ομάδα του και στο οποίο καταγράφονται οι συγκλίσεις και αποκλίσεις, μεταξύ αυτών και τα γνωστά δώρα Χριστόφια προς τους Τουρκοκύπριους». Αν αυτό γίνει, θα είναι ένα ακόμη βήμα καταβαράθρωσης του Κυπριακού. Είναι με αυτού του είδους τις καταγραφές των κατά καιρούς ελληνικών υποχωρήσεων χωρίς κανένα αντάλλαγμα από τουρκικής πλευράς που ενταφιάστηκε το Κυπριακό.
Έστω και αν η ελληνική πλευρά διακήρυττε πως οι υποχωρήσεις αυτές θα ίσχυαν μόνο σε περίπτωση τελικής συμφωνίας, στο τέλος της ημέρας καταγράφονταν και από τους Τούρκους και από τον ξένο παράγοντα ως διαπραγματευτικό κεκτημένο. Αυτό που προσπαθεί να κάνει σήμερα ο Ντάουνερ, είναι αλήθεια με πιο άτσαλο τρόπο, έχει γίνει κατ’επανάληψη και στο παρελθόν. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα εμπεδώθηκε αυτή η τακτική που ακόμη και Κύπριοι πολιτικοί, όπως ο Δημήτρης Χριστόφιας και όχι μόνο, επικαλούνταν ως κεκτημένο παλιές ελληνικές υποχωρήσεις για να δικαιολογήσουν τις δικές τους. Πόσες φορές δεν ακούστηκε «μα αυτό το δέχτηκε ο Μακάριος, μα αυτό το δέχτηκε ο Κληρίδης» και ούτω καθεξής. Και φυσικά αύριο κάποιος ενδεχομένως θα επικαλεστεί με τον ίδιο τρόπο τον Χριστόφια. Προπάντων αν οι δικές του υποχωρήσεις καταγραφούν κατά τον ποιο επίσημο τρόπο σε ένα έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών και μάλιστα υιοθετηθούν από το Συμβούλιο Ασφαλείας.

Επιπλέον στόχος του Ντάουνερ και της βρετανικής πλευράς που προωθεί αυτές τις μεθοδεύσεις υπέρ των Τούρκων είναι να προλάβει οποιανδήποτε διαφοροποίηση των θέσεων της ελληνικής πλευράς μετά τις προεδρικές εκλογές. Δεδομένου μάλιστα ότι μόνο ο Γιώργος Λιλλήκας έχει εξαγγείλει μια διαφοροποίηση πλεύσης στο Κυπριακό είναι φανερό ότι αυτός είναι ο στόχος. Όμως παραμονές εκλογών το δημοκρατικό καθήκον επιτάσσει στον πρόεδρο Χριστόφια και την κυπριακή κυβέρνηση να αντιδράσουν για να μη δεσμευτεί  ο αυριανός πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με προτάσεις τις οποίες η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της Κύπρου αρνείται να δεχτεί. Στο κάτω-κάτω αν ο επόμενος πρόεδρος συμφωνεί με αυτές ας τις υιοθετήσει ο ίδιος αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες.

Φυσικά αντιλαμβάνεται κανείς ότι η προσπάθεια του  Ντάουνερ δεν έχει μόνο στόχο τον Λιλλήκα αλλά αποβλέπει επίσης να διευκολύνει τους χειρισμούς Αναστασιάδη σε περίπτωση που θα είναι ο επόμενος πρόεδρος. Και αυτό επειδή είναι γνωστόν στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι ο Νίκος Αναστασιάδης, φανατικός στυλοβάτης του σχεδίου Ανάν, μόνο για προεκλογικούς λόγους προσπάθησε να διαφοροποιηθεί ελαφρά από την πολιτική Χριστόφια στο Κυπριακό για να προσελκύσει τις ψήφους του ΔΗΚΟ. Άλλωστε ο Αναστασιάδης έχει ένα πολύ πιο βεβαρη-μένο παρελθόν στο Κυπριακό απ’ότι ο Χριστόφιας. Είναι γι’αυτό που επιβάλλεται να τοποθετηθεί   ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ και υποψήφιος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και να πει καθαρά αν συμφωνεί με τις μεθοδεύσεις Ντάουνερ.

Σε τελευταία ανάλυση όμως ευθύνη να τοποθετηθούν καθαρά  απέναντι στις μεθοδεύσεις Ντάουνερ έχουν όλοι οι υποψήφιοι για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως και όλα τα πολιτικά κόμματα.

Υ.Γ.  Φαίνεται πως η Κύπρος περνά , όπως και η Ελλάδα, λόγω οικονομικής κρίσης, στον αστερισμό του Βερολίνου. Ο κίνδυνος να θυσιαστεί η Κύπρος στον βωμό της ανάπτυξης των γερμανο-τουρκικών σχέσεων, ή ως ανταμοιβή για τον αποκλεισμό της Τουρκίας από την Ευρώπη, είναι υπαρκτός. Το Βερολίνο παρουσιάζει ήδη το σκληρό του πρόσωπο.

Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

* .E-mail   stephanos.constantinides@gmail.com