Ο λογιστής Σημίτης

Και ο... σοβαρός κύριος Παπαδήμος 

ή πως κατασκευάζονται οι μύθοι

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ

Η σχολιαστική εγρήγορση για τα γεγονότα της παρελθούσης Πέμπτης στη Βουλή (συζήτηση για τη σύσταση προκαταρκτικής/παραπομπή Παπακωνσταντίνου) κάλυψε μέχρι κορεσμού όλα τα πεδία.

Ομιλίες, αντεγκλήσεις, συγκρούσεις, δηλώσεις, ευφυολογήματα και ενορχηστρωμένες κοινοτοπίες, τέλος πάντων ό,τι συνέθεσε την ταραχώδη πλην παρωδιακή αυτή συνεδρίαση, μπήκε στο μικροσκόπιο της κριτικής. Εκτός από ένα. Την εξόχως ενδιαφέρουσα δήλωση του τεχνοκράτη, πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Πρόκειται για ανατριχιαστική δήλωση, η οποία αποκαλύπτει το πολιτικώς ανεύθυνον του ανδρός και απομυθοποιεί την εικόνα του σοβαρού που τον συνοδεύει. Η περίπτωση Παπαδήμου υπενθυμίζει και εξ αντικειμένου ανακινεί ένα μείζον θέμα, το οποίο παρακάμπτει συστηματικά η οργιαστική μηντιακή ζωτικότητα: την κατασκευή μύθων κα τον ανεμπόδιστο διάπλου της μυθολογημένης σοβαρότητος στο πέλαγος της πολιτικής ζωής.

Ο κ. Παπαδήμος δήλωσε τα εξής, με αφορμή την πρόταση για παραπομπή του στην προκαταρκτική: «Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ως πρωθυπουργού, ουδέποτε ενημερώθηκα αρμοδίως για την επονομαζόμενη "Λίστα Λαγκάρντ" ούτε για οποιοδήποτε ζήτημα που συνδέεται με την υπόθεση αυτή»...
Στάση πρώτη: Η φράση «ουδέποτε ενημερώθηκα αρμοδίως», φράση λιτή και περιεκτική, καταλείπει περιθώριο ερμηνείας που δεν αυθαιρετεί. Διότι εξ αντιδιαστολής έπεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός ενδέχεται να είχε ενημερωθεί αναρμοδίως για το επίμαχο ζήτημα, το οποίο έθρωσκε στον πολιτικό ουρανό, συνοδευόμενο από εύλογες απορίες και αμείλικτα ερωτήματα, σχετικά με την συμπεριφορά ενίων στελεχών-κυβερνητικών και άλλων... Τι συμβαίνει εν προκειμένω; Αν είχε ενημερωθεί αναρμοδίως ο κ. Παπαδήμος, αν δηλαδή κάτι πήρε τ' αυτί του στα σαλόνια που συχνάζει, για το μείζον αυτό θέμα, γιατί δεν κάλεσε αμέσως τον κ. Βενιζέλο, υπουργό Οικονομικών την εποχή εκείνη, για να έχει πλήρη και υπεύθυνη ενημέρωση για τη «Λίστα»;
Στάση δεύτερη: Χρειαζόταν να ενημερωθεί αρμοδίως ο κ. Παπαδήμος ώστε να δείξει την απαιτούμενη προσοχή για ένα θέμα απολύτως συνυφασμένο με το ενδεχόμενο φοροδιαφυγής; Μα η αβελτερία και η αναποτελεσματικότης των σχετικών με τη φοροδιαφυγή μηχανισμών δεν ήταν -και σωστά παραμένει- προτεραιότης τόσο για τους δανειστές μας όσο και για την κοινή λογική; Και εν πάση περιπτώσει. Πού ζούσε την περίοδο εκείνη ο «σοβαρός τεχνοκράτης»; Στην αφρικανική ενδοχώρα ή στα υψίπεδα του Περού, και ήταν αδύνατον να πληροφορηθεί τα της λίστας; Τόσοι σύμβουλοι, τέτοιο πλήθος ιθυνόντων της Ενωσης -υψηλές γνωριμίες από τη θητεία του στην αντιπροεδρία της Ευρωπαϊκής Τράπεζας- και ουδείς εξ αυτών είχε ακούσει κάτι για τη «Λίστα Λαγκάρντ» ώστε να ενημερώσει τον ανυποψίαστο κύριο Παπαδήμο;
Αν όντως είχε άγνοια του θέματος, ο πρώην πρωθυπουργός υπέχει βαριά ευθύνη. Προφανές το «γιατί». Αλλά αν είχε γνώση, έστω και αναρμοδίως, η ευθύνη του προσλαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις. Ούτως ή άλλως μένει έκθετος. Εκτός και αν η περιώνυμη σοβαρότητά του, κατά κόρον προβληθείσα, εξαντλείται στην αυστηρή και πειθήνια εφαρμογή εντολών και προγραμμάτων, όπως το δυναστικό Μνημόνιο...
Ομως ο κ. Παπαδήμος έχει επιδείξει την ανάλογη σοβαρότητα και κατά το παρελθόν. Ως κεντρικός τραπεζίτης κατά την περίοδο του αφθώδους «εκσυγχρονισμού» -τότε που ο κατασκευασμένος μύθος για τη δήθεν «ισχυρή οικονομία» είχε ιδρύσει καθεστώς- ο κ. Παπαδήμος προέτρεπε τις τράπεζες να παρέχουν περισσότερα δάνεια! Ηταν η εποχή της φρενίτιδος που είχε εγκλωβίσει την ελληνική κοινωνία στον ασφυκτικό ιστό του δανεισμού... Ε, λοιπόν, κάποια χρόνια αργότερα ο κ. Παπαδήμος και συνολικά η χορεία των «σοβαρών» άρχισαν να εγκαλούν τη χώρα και την κοινωνία για... υπέρμετρο δανεισμό! Προφανώς ούτε και τότε είχε «ενημερωθεί αρμοδίως», τόσο για το επίφοβον του άκρατου δανεισμού όσο και για τη φούσκα της «ισχυρής οικονομίας».
Βέβαια, ο κ. Παπαδήμος δεν κατέχει τα πρωτεία στη μυθολογημένη σοβαρότητα. Αυτά ανήκουν αυτοδικαίως στον πατριάρχη του μεγάλου τίποτε, στον ολίγιστο Κ. Σημίτη... Οι μόνοι που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, οσάκις εγκαλείται ο ανεκδιήγητος πρωθυπουργός του «εκσυγχρονισμού», τον οποίον στερρώς υπερασπίζονται, είναι οι κατασκευαστές του σημιτικού μύθου. Και συναφών μύθων, γενικώς...