Κύπρος : Κυνηγημένοι από συνωμοσίες

Tου Κώστα Βενιζέλου

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Δημοκρατίας δήλωνε τον περασμένο Μάρτιο στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, πως «υπάρχουν πολλοί που μου λένε ότι δεν μπορούμε να φανταστούμε την Κύπρο χωρίς τη δική σου προεδρία. Και στην Ε.Ε. δεν είναι όλοι κομμουνιστές, κάθε άλλο…».
Στις 13 Δεκεμβρίου 2012, βρισκόμενος στις Βρυξέλλες και έχοντας και την ιδιότητα του Προεδρεύοντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έλεγε πως «δεχτήκαμε και πισώπλατες μαχαιριές την ώρα που εμείς προσπαθούσαμε να υπηρετήσουμε την Ε.Ε. όσο γίνεται καλύτερα και πιο αποτελεσματικά…».
Χθες, κατά τη διάρκεια γεύματος με συνταξιούχους της ΠΕΟ στο προεδρικό, είπε πως δυνάμεις εντός και εκτός Κύπρου συνωμότησαν από τότε που ανέλαβε την εξουσία. Σε αυτή τη συνωμοσία ενέταξε και όσους διαφωνούν μαζί του ή ασκούν κριτική. «Η παγκόσμια οικονομική κρίση μας δημιούργησε τεράστια προβλήματα, η κυβερνώσα Βουλή το ίδιο, η αντιπολίτευση, επίσης, αλλά εμείς κρατούμε γερά, είμαστε από μια στόφα που αντέχει», είπε, αναγνωρίζοντας εν πολλοίς ότι η Κυβέρνηση δεν διαχειρίστηκε ως όφειλε τις εξελίξεις. Άλλοι προέδρευαν; Άλλον εξέλεξαν το 2008 οι πολίτες; 

Τι άλλαξε μέσα σε μερικούς μήνες και διαφοροποίησαν όλοι αυτοί –εκείνοι στην Ε.Ε. που τρόμαζαν με την ιδέα να μην επαναδιεκδικήσει– τη συμπεριφορά τους; Όλοι αυτοί που ήθελαν να παραμείνει στην Προεδρία γιατί τώρα άλλαξαν γνώμη;  Ή δεν άλλαξαν και απλά υπήρξε μια λανθασμένη αντίληψη των δεδομένων και των συνθηκών; Ή μήπως ακόμη δεν υπάρχει σωστή ανάγνωση πώς λειτουργεί το διεθνές πολιτικό σύστημα και πώς κινούνται τα συμφέροντα; Πώς, για παράδειγμα, μια φιλοφρόνηση και ένα χαμόγελο δεν καλύπτουν και αντικαθιστούν τη μεγάλη  μάχη των συμφερόντων.
Για μια ακόμη φορά θα επαναλάβουμε πως η συνωμοσιολογία είναι σύμπτωμα πολιτικής υπανάπτυξης και επιβεβαιώνει την αδυναμία διαχείρισης μικρών ή μεγάλων ζητημάτων. Είναι σύμπτωμα πολιτικής απελπισίας αλλά και προσπάθεια συγκάλυψης ευθυνών. Συνήθως επινοούνται αόρατοι εχθροί ελλείψει πολιτικής δράσης και άσκησης ορθολογιστικής διαχείρισης. Τους ορατούς εχθρούς συνήθως αυτοί που παραμένουν κολλημένοι στους αόρατους, τους προσπερνούν, τους αφήνουν να αλωνίζουν.
Οι συγκυρίες, εντός και εκτός Κύπρου, επηρεάζουν και συμβάλλουν στη διαμόρφωση των δεδομένων. Όμως δεν πρέπει να τις καθορίζουν. Εάν φταίνε όλοι οι άλλοι, τότε ποια η ευθύνη όσων άφησαν τη χώρα έρμαιο στο τσουνάμι, που οδήγησε τη χώρα στη σημερινή κατάσταση;