ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Κουτσά-στραβά θα πάμε μέχρι τον Μάρτιο
Ανεξήγητη διόγκωση των τραπεζικών αναγκών
με πολιτικές σκοπιμότητες τώρα πληρώνεται
Tου Άριστου Μιχαηλίδη
ΖΟΥΜΕ κωμικοτραγικές καταστάσεις. Ίσως τις πιο κωμικοτραγικές που
έζησε ποτέ ο τόπος. Να βγαίνει ο υπουργός Οικονομικών κάθε τόσο και να
ανακοινώνει τις ημερομηνίες που έχει εξασφαλίσει χρήματα το κράτος σαν
τα πολεμικά ανακοινωθέντα του 1974. Οι δυνάμεις μας αναδιπλώθηκαν
ομαλώς. Πρώτα ήταν μέχρι τον Νοέμβριο, μετά μέχρι τον Δεκέμβριο και
προχτές ανακοίνωσε με περηφάνια από το κρατικό ραδιόφωνο ότι οι
δημοσιονομικές ανάγκες του κράτους μπορούν να καλυφθούν με επιτυχία
μέχρι και τον Μάρτιο. Φαρσοκωμωδία πραγματική. Και γι΄ αυτή τη
φαρσοκωμωδία ο αρχηγός του κράτους δηλώνει και ξανα-δηλώνει ότι θα φύγει
με το κεφάλι ψηλά κι ότι θα τον δικαιώσει η Ιστορία. Μάλλον δεν
κατάλαβε τι θα γράψει ακριβώς η Ιστορία όταν τελειώσει το κωμικό μέρος
και μείνει μόνο το τραγικό.
«Έγιναν σχεδιασμοί ώστε η Κυβέρνηση που θα αναλάβει από την πρώτη Μαρτίου να έχει τα απαραίτητα κονδύλια για να μπορέσει να διαχειριστεί και τον Μάρτιο», είπε ο κ. Σιαρλή. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα μέχρι τον Μάρτιο, είναι αν θα εξασφαλιστεί η επιβίωση του κράτους και του λαού, που μέχρι τώρα δεν εξασφαλίζονται.
Δίνεται η εντύπωση ότι αυτό το κράτος βρίσκεται σε τέτοια απελπιστική κατάσταση, που όλες οι δυνάμεις του εξαντλούνται στο να βρει χρήματα να πληρώνει τους μισθούς και τις υποχρεώσεις κάθε τέλος του μηνός, ενώ στην πραγματικότητα αυτό είναι το μικρότερο πρόβλημα. Έγιναν σχεδιασμοί ώστε η Κυβέρνηση που θα αναλάβει να έχει τα απαραίτητα κονδύλια για ένα μήνα. Αυτοί είναι οι σχεδιασμοί που μας χρειάζονται, όταν καταρρέουν τα πάντα γύρω μας;
Τι θα κάνει ο επόμενος Πρόεδρος όταν θα έχει χρήματα για τον Μάρτιο αλλά δεν θα έχει τη δανειοδότηση διότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα θεωρεί ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο; Μήπως η μόνη υποχρέωση που αισθάνεται η Κυβέρνηση στους δύο μήνες που της απέμειναν είναι να μην εκτεθεί περισσότερο ο Πρόεδρος Χριστόφιας βάζοντας την υπογραφή του σε Μνημόνιο, που όταν το παραλάβει ο επόμενος θα είναι σαν να παραλαμβάνει το πιστοποιητικό θανάτου της κυπριακής οικονομίας;
Το χρέος είναι η διαχείριση της παρούσας Κυβέρνησης που το εκτόξευσε σχεδόν στα είκοσι δισεκατομμύρια με την ανεξήγητη διόγκωση των τραπεζικών αναγκών, που ακόμα δεν καταλάβαμε πώς ξεπέρασαν τα δέκα δισεκατομμύρια όταν μέχρι τις αρχές του 2012 υπήρχε η εντύπωση ότι «οι δύο μεγάλες κυπριακές τράπεζες είχαν τη δυνατότητα να εξεύρουν ιδιωτικά κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση τους», όπως είπε χτες ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας. Η υποχρέωση αυτής της Κυβέρνησης και ειδικά του Προέδρου, που έχει έντονη επιθυμία να φύγει με το κεφάλι ψηλά, δεν είναι να φορτώσουν σε άλλους τις ευθύνες για να αποχωρήσουν ήσυχοι. Είναι να αφήσουν στην επόμενη Κυβέρνηση μια κατάσταση που να μπορεί να διαχειριστεί. Αν δεν ασχοληθούν σοβαρά για να μειώσουν τα δισεκατομμύρια των τραπεζών ώστε να κάνουν το χρέος διαχειρίσιμο, τα δεινά που μας περιμένουν θα είναι αβάστακτα. Και η Ιστορία θα είναι αμείλικτη όπως είναι πάντα. Αυτό τουλάχιστον έπρεπε να το ξέρει ο ιστορικός Χριστόφιας.
«Έγιναν σχεδιασμοί ώστε η Κυβέρνηση που θα αναλάβει από την πρώτη Μαρτίου να έχει τα απαραίτητα κονδύλια για να μπορέσει να διαχειριστεί και τον Μάρτιο», είπε ο κ. Σιαρλή. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα μέχρι τον Μάρτιο, είναι αν θα εξασφαλιστεί η επιβίωση του κράτους και του λαού, που μέχρι τώρα δεν εξασφαλίζονται.
Δίνεται η εντύπωση ότι αυτό το κράτος βρίσκεται σε τέτοια απελπιστική κατάσταση, που όλες οι δυνάμεις του εξαντλούνται στο να βρει χρήματα να πληρώνει τους μισθούς και τις υποχρεώσεις κάθε τέλος του μηνός, ενώ στην πραγματικότητα αυτό είναι το μικρότερο πρόβλημα. Έγιναν σχεδιασμοί ώστε η Κυβέρνηση που θα αναλάβει να έχει τα απαραίτητα κονδύλια για ένα μήνα. Αυτοί είναι οι σχεδιασμοί που μας χρειάζονται, όταν καταρρέουν τα πάντα γύρω μας;
Τι θα κάνει ο επόμενος Πρόεδρος όταν θα έχει χρήματα για τον Μάρτιο αλλά δεν θα έχει τη δανειοδότηση διότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα θεωρεί ότι το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο; Μήπως η μόνη υποχρέωση που αισθάνεται η Κυβέρνηση στους δύο μήνες που της απέμειναν είναι να μην εκτεθεί περισσότερο ο Πρόεδρος Χριστόφιας βάζοντας την υπογραφή του σε Μνημόνιο, που όταν το παραλάβει ο επόμενος θα είναι σαν να παραλαμβάνει το πιστοποιητικό θανάτου της κυπριακής οικονομίας;
Το χρέος είναι η διαχείριση της παρούσας Κυβέρνησης που το εκτόξευσε σχεδόν στα είκοσι δισεκατομμύρια με την ανεξήγητη διόγκωση των τραπεζικών αναγκών, που ακόμα δεν καταλάβαμε πώς ξεπέρασαν τα δέκα δισεκατομμύρια όταν μέχρι τις αρχές του 2012 υπήρχε η εντύπωση ότι «οι δύο μεγάλες κυπριακές τράπεζες είχαν τη δυνατότητα να εξεύρουν ιδιωτικά κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση τους», όπως είπε χτες ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας. Η υποχρέωση αυτής της Κυβέρνησης και ειδικά του Προέδρου, που έχει έντονη επιθυμία να φύγει με το κεφάλι ψηλά, δεν είναι να φορτώσουν σε άλλους τις ευθύνες για να αποχωρήσουν ήσυχοι. Είναι να αφήσουν στην επόμενη Κυβέρνηση μια κατάσταση που να μπορεί να διαχειριστεί. Αν δεν ασχοληθούν σοβαρά για να μειώσουν τα δισεκατομμύρια των τραπεζών ώστε να κάνουν το χρέος διαχειρίσιμο, τα δεινά που μας περιμένουν θα είναι αβάστακτα. Και η Ιστορία θα είναι αμείλικτη όπως είναι πάντα. Αυτό τουλάχιστον έπρεπε να το ξέρει ο ιστορικός Χριστόφιας.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire