Σε άρθρο του για τα αίτια της οικονομικής κρίσης
παγκοσμίως, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «New York Times», ο Πολ
Κρούγκμαν, υποστηρίζει ότι αν και θα μπορούσε να ειπωθεί πως οι
οικονομικές αποτυχίες των τελευταίων ετών υποδεικνύουν ότι οι
οικονομολόγοι δεν διέθεταν τις κατάλληλες απαντήσεις, η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη, καθώς πολλοί ήταν εκείνοι, που γνώριζαν, αλλά δεν εισακούστηκαν από τους πολιτικούς.
Αναλύοντας τα γεγονότα, ο νομπελίστας οικονομολόγος θεωρεί ότι η
οικονομική κρίση, μέσω διαφόρων διαύλων, οδήγησε σε μία απότομη πτώση
των ιδιωτικών δαπανών, η οποία με τη σειρά της επέφερε μείωση των εσόδων
και άνοδο της ανεργίας.
Τονίζει ακόμα ότι αν και οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να τονώσουν τις οικονομίες τους, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο, κυρίως κατά το 2010, όταν η κρίση στην Ελλάδα ερμηνεύτηκε, λανθασμένα, ως σημάδι ότι και οι υπόλοιπες κυβερνήσεις θα έπρεπε να μειώσουν άμεσα τις δαπάνες και τα ελλείμματά τους.
«Από τη στιγμή εκείνη, η λιτότητα άρχισε ατυχώς να εφαρμόζεται ευρέως ως το κύριο μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης» τονίζει ο Πολ Κρούγκμαν.
Τονίζει ακόμα ότι αν και οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να τονώσουν τις οικονομίες τους, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο, κυρίως κατά το 2010, όταν η κρίση στην Ελλάδα ερμηνεύτηκε, λανθασμένα, ως σημάδι ότι και οι υπόλοιπες κυβερνήσεις θα έπρεπε να μειώσουν άμεσα τις δαπάνες και τα ελλείμματά τους.
«Από τη στιγμή εκείνη, η λιτότητα άρχισε ατυχώς να εφαρμόζεται ευρέως ως το κύριο μέτρο αντιμετώπισης της κρίσης» τονίζει ο Πολ Κρούγκμαν.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire