Ελλάδα - Φούσκα

Του Γιώργου Λακόπουλου

Πριν από λίγες ημέρες ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς συναντήθηκε μέσα σε μία μόνο ημέρα με τέσσερις διαφορετικούς ξένους πολιτικούς παράγοντες - και οι τέσσερις είπαν τα καλύτερα για την Ελλάδα. Οι συναντήσεις προβλήθηκαν ως απόδειξη αλλαγής του κλίματος και προάγγελοι του επενδυτικού ενδιαφέροντος που εκδηλώνεται πανταχόθεν. Ακριβώς την ίδια ημέρα το ΙΟΒΕ ανακοίνωσε ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του το 2013 η ύφεση θα είναι 4,5% του ΑΕΠ και η ανεργία θα υπερβεί το 27%.

 Την περασμένη Τετάρτη ο υπουργός Οικονομικών διέκοψε τον συνετό τρόπο με τον οποίο αναφέρεται στις μελλοντικές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και δήλωσε σε γερμανική εφημερίδα ότι η ύφεση δεν θα πάει παραπέρα από το τέλος του τρέχοντος έτους. Την ίδια ημέρα οι αρμόδιοι του Κατάρ έβαλαν τέλος σε ένα σίριαλ που άρχισε από το 2010 για την ενδεχόμενη επένδυσή τους στο Ελληνικό με επίσημη δήλωση ότι δεν προτίθενται να καταθέσουν καμιά πρόταση.

 Υπάρχουν πολλές τέτοιες αντιφάσεις στον τρόπο που διασταυρώνεται ο κυβερνητικός λόγος με την πραγματικότητα το τελευταίο διάστημα. Αν τα αξιολογήσει κανείς, σε δύο ενδεχόμενα μπορεί να καταλήξει. Το ένα είναι ότι η κυβέρνηση απλώς ενισχύει το κλίμα αισιοδοξίας το οποίο βασίμως θα γυρίσει οσονούπω τον τροχό της ελληνικής οικονομίας. Το βλέπουν, το πιστεύουν και το λένε.

Το άλλο ενδεχόμενο είναι να δημιουργείται απλώς μια φούσκα. Να συντηρείται μια ρητορική που δεν οδηγεί πουθενά. Γιατί το πραγματικό προσδόκιμο της ελληνικής οικονομίας περνάει και από έναν δρόμο τον οποίο η κυβέρνηση παρακάμπτει: τον δρόμο της πραγματικής επίπτωσης των θετικών προοπτικών της οικονομίας στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, δεν έχει σημασία μόνο πότε θα αρχίσει η ανάκαμψη ή πότε το πρόσημο της ανάπτυξης θα είναι θετικό και πότε θα εγγράφει ο κρατικός προϋπολογισμός πρωτογενή πλεονάσματα. Εχει αντίστοιχη σημασία και πότε αυτή η ανάκαμψη θα φτάσει στη βάση της κοινωνίας. Πότε θα γίνει αισθητή στο πεδίο της εργασίας, των επιχειρήσεων, του εισοδήματος εργαζομένων και συνταξιούχων.

Αυτό που δεν λέει η κυβέρνηση και θα το βρει μπροστά της είναι ότι ακόμη και αν επαληθευτούν σε πρώτη φάση οι προγνώσεις της, η δεύτερη φάση στην οποία αυτό θα γίνει αντιληπτό και στους προϋπολογισμούς των πολιτών θα αργήσει. Δεν υπάρχει κανένας αυτοματισμός ανάμεσα στην αναστροφή της κατηφορικής πορείας της οικονομίας και της κατάστασης που αντιμετωπίζει ο καθημερινός άνθρωπος. Και επιπλέον καιροφυλακτεί πάντα αυτό που έλεγε ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ: «Τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα ώστε να μην μπορούν να χειροτερέψουν»


Πηγή: Τα Νέα
Δημοσιεύτηκε στις 18/01/2013