Νίκος Τόκας
ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ ΜΟΥ: Η σπουδάζουσα μας νεολαία, αυτή τη στιγμή, σε αριθμό, φθάνει κοντά στις 20.000! Προφανώς, αριθμός που υπό κανονικές συνθήκες θα δημιουργούσε ένα αίσθημα ευφορίας, μια ικανοποίηση. Και την πεποίθηση ότι τα παιδιά μας δεν κυνηγούν μόνο τα όνειρά τους, αλλά φιλοδοξούν ταυτόχρονα, μέσα από το πλάτεμα της σκέψης τους, να γίνουν καλύτεροι από εμάς, πιο χρήσιμοι και παραγωγικοί και, κυρίως, λιγότερο ευκολόπιστοι στα τερτίπια και στις μπουρδολογίες των όποιων εξουσιών.
Θα γεννούσαν παράλληλα και τη βάσιμη ελπίδα, ότι το ξεχωριστό αυτό κομμάτι των νέων μας που αποφάσισε να επενδύσει στην ανώτερη μόρφωσή του, θα αποτελέσει κάποια στιγμή τη «χρυσή ομάδα» που θα στελεχώσει τις θέσεις-κλειδιά της κοινωνίας μας, φέρνοντας ένα νέο ήθος και ύφος σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής, …αναβαθμίζοντάς την.
Τι τραγικό όμως, στις δεκάδες χιλιάδες αυτούς υποψήφιους νέους επιστήμονες, να επιφυλάσσεις, ως κράτος και ως Πολιτεία, ό,τι χειρότερο! Τι φρικτό και αποτρόπαιο είναι να καταδικάζεις εκ των προτέρων, τα ίδια τα παιδιά σου, τους αυριανούς σου επιστήμονες, το «άνθος» της νεολαίας σου, στην ανεργία και την απόγνωση, διαμηνύοντάς τους ότι θα... παραλάβουν περίπου καμένη γη!
Και πόση πολιτική αθλιότητα και κομματική ξεδιαντροπιά χρειάζονται, για να προαναγγέλλεις προς τις νέες γενιές, την παράδοση από μέρους σου, ενός διάτρητου και καταθλιπτικού παρόντος και ενός εφιαλτικού μέλλοντος, υποθηκευμένου στους δανειστές σου, βουτηγμένου μέσα στα χρέη και στη μιζέρια!
Και πόση θρασύτητα χρειάζεται από το πολιτικο-κομματικο-οικονομικό κατεστημένο, για να βγάζει γιορτινούς λόγους σαν και δεν συμβαίνει τίποτα, και με περισσή υποκρισία να... ανακοινώνει «καλύτερες μέρες» και ελπιδοφόρες δήθεν προοπτικές που διανοίγονται τον νέο χρόνο! Ποιες μέρες και ποιες ελπιδοφόρες προοπτικές, βρέ επαγγελματίες νεκροθάφτες και της πατρίδας, και των ανθρώπων της; Τη στοιχειώδη ευαισθησία αν διέθεταν αρκετοί από εσάς, θα μαζεύατε ήδη τα μπογαλάκια σας, και με το κεφάλι να βλέπει μόνο χάμω από ντροπή, θα …μας αδειάζατε τη γωνιά. Επειδή όμως οι πλείστοι παραμένετε, εκτός από αδιόρθωτοι και εθνικά επικίνδυνοι, τελικά το... τραβάει η ψυχή σας να υποστείτε τον δημόσιο εξευτελισμό -θα ‘ρθει η ώρα και για τούτο, μην έχετε καμιά αμφιβολία!
Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 03/01/2013
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire