Κύπρος - Προς Κατρακυλώντας

Γ. Σέρτης

ΤΟ Σαββατοκυρίακο παρήλθε με τις –ίδιες– πρώτες... ειδήσεις:
Οι πρώην κυβερνήσαντες εξοργίζονται επειδή και το Πόρισμα –όπως το σύνολο των πολιτών– δαχτυλοδείχνει τις ασήκωτες ευθύνες τους για την οικονομική καταστροφή –αρνούμενοι, ακόμη να παραδεχτούν πως σκόπιμα... σύγχυζαν το δημόσιο με το κομματικό ταμείο, και το δημόσιο συμφέρον με το κομματικό, «το Κόμμα τζιαι τα μάδκια σας»– οι νυν κυβερνώντες, εφτά μήνες από την εκλογή τους και το (κατα)κούρεμά μας, επιδίδονται στα προεκλογικά τους τερτίπια, οι κομματάρχες αρνούνται –όσον και όπως, αρκούντως τούς εξηγήθηκε– ν’ αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης τους, και...

Εμείς απεκεί που μείναμε προχτές: Αυτοσυρόμενοι θεατές στην εξίσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ψευδοκράτος· του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον Εγκάθετο της τουρκικής κατοχής.
Πώς να επικαλεστούμε την πρόνοια-εντολή του ΟΗΕ –ουδείς προβαίνει σε ενέργειες αναγνώρισης του ψευδοκράτους– όταν η συνεχής –εξισωτική– αναφορά σε δύο ηγέτες –άνευ ονομάτων, τίτλων και προσδιορισμών– παραπέμπει στον Πρόεδρο και στον Εγκάθετο της τουρκικής κατοχής;
Με επίταση από τις αναφορές του Αλ. Ντάουνερ –που από Σημαδεμένος ανεπιθύμητος επανήλθε... δριμύτερος τραπουλιστής και συνδειπνιστής– όπως στα κρατικά ανακοινωθέντα και κρατικά ιδρύματα αποτυπώθηκε προχτές στα Μέσα.
(Μόνο από μια παράγραφο οι αναφορές που ακολουθούν):
Ο κύριος Ντάουνερ ανέφερε ότι «υπήρξε μια ένδειξη ότι οι ηγέτες θα συναντηθούν εκ νέου», υπενθυμίζοντας ότι «οι ηγέτες έχουν ήδη συναντηθεί στο τέλος Μαΐου για δείπνο, και οι δύο ηγέτες θα ξανασυναντηθούν όταν οι ίδιοι νιώσουν άνετα». Σε άλλη ερώτηση ο κύριος Ντάουνερ, απάντησε «θα αφήσουμε τους ηγέτες να μιλούν για τους ίδιους», και «οι δύο ηγέτες πρέπει να εργαστούν ως προς τα επόμενα βήματα».
Όταν ο Εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ αναφέρεται σε δύο ηγέτες ή –απλώς– ηγέτες και για την ούτω καλούμενη διεθνή κοινότητα και την ούτω καλούμενη –τοπική– κοινή γνώμη, γίνεται αντιληπτό πως ο ένας είναι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο άλλος Εγκάθετος της τουρκικής κατοχής,
να μην... απορούμε για το πώς –με αδιάλειπτο... ρεαλισμό και... σύνεση– έχουμε κατρακυλήσει στη –σύνολη– χρεοκοπία.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 08/10/2013