Κύπρος - Προς Μονιμοσκευωρούντας

Γ. Σέρτης

ΤΗΝ ώρα που ο Ντάουνερ απλώνει τα χαρτιά της Σημαδεμένης Τράπουλας του στα (από)δειπνα του Κυπριακού –αλήθεια, πού χάθηκαν όλοι εκείνοι που υπέβαλλαν, προ τετραμήνου, στα Μέσα πως «Ντάουνερ, τέλος»– και ο παρολίγον Πρωθυπουργός Άκης Τσοχατζόπουλος φυλακίζεται –οι συνένοχοί του διαβιούν... τετιμημένοι στα βόρεια προάστια και στα εξοχικά τους– στο ημικατεχόμενο Νησί μας περάσαμε άλλο ένα 24ωρο δοκιμασίας της νοημοσύνης μας, όμοιο με τα 24ωρα που ακολούθησαν την τραγωδία στο Μαρί και την έκδοση του Πορίσματος Πολυβίου.

Ακριβώς, όπως και τότε, αντί οι ένοχοι να βάλουν την ουρά στα σκέλια και να ψελλίσουν –στοιχειωδώς– ένα «συγγνώμην», επιδόθηκαν σε Μικρούτσικες εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας.
Εκείνοι που χρωστούν –επιτέλους– απαντήσεις στα αδυσώπητα ερωτήματα, αναμασούν δικαιολογίες παιδαριώδεις.
Και στο –μόνιμο– επαναληπτικό μοτίβο:
— Πρόκειται για σκευωρία, στην οποία μετέχουν η Κυβέρνηση, τα Κόμματα, η Αστυνομία, η Εισαγγελία, τα Μέσα και το σύνολο των –πλην των κομματικών εμμίσθων– πολιτών.
Χωρίς φαντασία φωτοαντίγραφο της τελευταίας πενταετίας.
Στην όποια αμφιβολία, κριτική, αντίρρηση, μόνιμη ήταν η περιχαράκωση:
— Αυτά τα λεν οι πραξικοπηματίες, εθνικιστές, σοβινιστές, διχοτόμοι, ρατσιστές, αντικομμουνιστές κ.λπ. κ.λπ. Αυτοί που άλλοι έγνοια δεν έχουν παρά πώς θα κατηγορήσουν και θα μηδενίσουν το έργο της Κυβέρνησης.
Και όταν το... έργο της Κυβέρνησης αποκαλύφθηκε στο... μεγαλείο του στα πρόθυρα της χρεοκοπίας –πόσο θα άντεχε η ανάμειξη των αδηφάγων τραπεζιτών με τους αυτοχρισθέντας οικονομολόγους, η σύγχυση του δημοσίου συμφέροντος με το κομματικό, τα συγκοινωνούντα αγγεία Πολιτείας-Κόμματος-Φούρπου;– η στρεψοδικία ενσωματώθηκε στην... επιχειρηματολογία του παραλογισμού:
— Αφού δεν τιμωρήθηκαν οι ένοχοι του Πραξικοπήματος και του Χρηματιστηρίου, γιατί να τιμωρηθούν οι ένοχοι της Χρεοκοπίας;
Βασανιστικό το... προνόμιο της καθημερινής καταγραφής που έχει απαντήσεις σε ετεροχρονισμένες ψευδοδικαιολογίες της –διαχρονικής και διακομματικής– ανευθυνότητας στο μόνιμο συναπάντημα: Της ασύδοτης –όντως– σκευωρίας της αλληλοκάλυψης!

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 09/10/2013