Ελλάδα - (Σ)χολιασμένοι

 

Του Παύλου ΜΕΘΕΝΙΤΗ

ΚΑΘΙΣΑ όλο το Σαββατοκύριακο και διάβασα εκατοντάδες από τα σχόλια που έγραψαν διάφοροι επισκέπτες σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες για την επιχείρηση του κράτους εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Εάν εξαιρέσουμε ένα μικρό αριθμό αναρτήσεων που συνέχαιραν προσωπικά τον Αντώνη Σαμαρά για το σθένος και την αποφασιστικότητά του να τα βάλει με το νεοναζιστικό μόρφωμα, δοξολογώντας την επίδειξη ισχύος της Δημοκρατίας μας, τα υπόλοιπα ήταν έντονα επικριτικά, από διαφορετικές σκοπιές όμως.
Κάποιοι ελεεινολογούσαν την επίθεση εναντίον της Χρυσής Αυγής, υποστηρίζοντας πως εάν αυτή είναι εγκληματική οργάνωση, τότε τι είναι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, που κατακλέβουν ατιμωρητί τον τόπο εδώ και δεκαετίες. Αλλοι, οργισμένοι, υποστήριζαν πως, εντάξει, τώρα που εξαρθρώθηκε η άκρα Δεξιά, καιρός είναι το κράτος να καταπιαστεί και με την άκρα Αριστερά ή με τους αναρχικούς, που βρίσκουν πολιτική κάλυψη υπό την ομπρέλα του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλοι επιχειρηματολογούσαν υπέρ της νομιμότητας: έβρισκαν απαράδεκτο το να συλλαμβάνονται εν ενεργεία βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου, με τεκμήρια που βασίζονται σε παρακολουθήσεις συνομιλιών κομμάτων από μυστικές υπηρεσίες και μαρτυρικές καταθέσεις αναξιόπιστων, όπως τους χαρακτήριζαν, μαρτύρων. Μερικοί έβλεπαν μακρύτερα: όλο αυτό το σόου, έλεγαν, ήταν παραγγελία της τρόικας και των σιωνιστών, για να κάμψουν το φρόνημα των ελάχιστων πατριωτών που τους αντιστέκονταν. Κοινή ήταν επίσης, σε αρκετούς, η εκτίμηση πως η Χρυσή Αυγή ήταν ένα εργαλείο του Συστήματος, που όταν επιτέλεσε το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε, και άρχισε να παρουσιάζει βλάβες, το ίδιο το Σύστημα την απέσυρε.
Το κεφάλι μου έγινε καζάνι: ήταν σαν να ήμουν σ' ένα αχανές ψηφιακό καφενείο, όπου ο καθένας ξεφώνιζε την άποψή του, ελπίζοντας πως ο διπλανός του θα την αντικρούσει, για να αντεπιτεθεί ακόμα εντονότερα. Μέχρι που δεν άντεξα ν' ακούω τα σχόλια, τη χολή και τα σχολιανά του ενός και του άλλου, και άνοιξα την τηλεόραση για να ξαναδώ, για πολλοστή φορά, τον Μιχαλολιάκο με χειροπέδες, τον Κασιδιάρη να φτύνει και να βρίζει «παλιολινάτσες» τους δημοσιογράφους, προσθέτοντας πως τους γ... το σπίτι, καθώς και τη Ζαρούλια να αποκρούει ρεπόρτερ καναλιού με φτυσιές, κύπελλο καφέ και τσαντιές. Δεν χάρηκα όσο θα ήθελα, ή όσο θα περίμενα, γιατί σκέφτηκα κάτι και μ' έκοψε κρύος ιδρώτας: εάν οι κατηγορίες εναντίον τους δεν είναι μπετοναρισμένες, εάν δεν αποδειχθεί μέχρι κεραίας η ενοχή τους για τα κακουργήματα που τους βαρύνουν, τότε την έχουμε άσχημα. Γιατί θα επανέλθουν στο δημόσιο βίο με δόξα και τιμή. Και τότε η πελώρια ταπείνωση που θα νιώθει κάθε δημοκράτης θα είναι το μικρότερο από τα προβλήματά του.



Πηγή: Ελευθεροτυπία
Δημοσιεύτηκε στις 06/10/2013