Κύπρος - Προς Οφείλοντας

Γ. Σέρτης

ΣΤΟ ετήσιο χρέος μας στον ανεπανάληπτο Κυριάκο Μάτση, άλλη μια -τραγική- προσθήκη για εκείνον που δίπλα στον πόθο κάθε εραστή της Ελευθερίας:

— Θέλω τον αέρα να μην είναι πνίκτης!

καθόριζε και το:

— Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα!

Τραγική ειρωνεία στον «Προφητικό» του Παλαμά, που είχε για προσκέφαλό του ο Κυριάκος.

Ότι:

Στην τουρκική πρόκληση του Βουνού που καθηγίασε με τη θυσία του:

— Τι ευτυχία να σφετερίζεσαι ό,τι δεν σού ανήκει!

έχει προστεθεί η τροϊκανή προσταγή:

— Περί της -σύνολης- χρεοκοπίας σας η υποθήκευση!

Θλιβεροί κληρονόμοι, «μαραγκιασμένες ψυχές από δημόσιες αμαρτίες», πώς να ξεπληρώσουμε στους Κυριάκους τα προδομένα τους οράματα.

Ότι:

Κυλήσαμε -επανειλημμένα- «στο τελευταίο σκαλί στου Κακού τη Σκάλα...»

αλλά, αντί να νιώσουμε:

«Να φυτρώνουν τα φτερά,

τα φτερά τα πρωτινά μας, τα μεγάλα...»

πυρπολήσαμε τις γέφυρες των Κυριάκων μας, και αντί για «κάλεσμα για το ανέβασμα», πέσαμε στο βάραθρο της -σύνολης- χρεοκοπίας.

Με σκυφτά, λοιπόν, τα κεφάλια μας, η λογοδοσία μας -και- στον Κυριάκο.

Άλλωστε, ήταν -και αυτή- μια... προϋπόθεση στον «Προφητικό» του Παλαμά: Η συναίσθηση των «παραδαρμένων από το κρίμα», για να αισθανθούν -επιτέλους- την κλήση για την ανόρθωση.

Για Κυριάκους που πραγμάτωσαν τους στίχους με τη θυσία τους, τα πατροπαράδοτα παραμύθια δεν γίνονται αλήθεια με λεκτικό παραλήρημα.

Υ.Γ.

Ο μ. Γλαύκος Κληρίδης εξέφρασε -κατά τον προσωπικό του γιατρό- την επιθυμία του να φύγει ήρεμος. Όμως, στη νεοκυπριακή κοινωνία των δυσβάστακτων ελλειμμάτων και της πλεονάζουσας υποκρισίας του λαϊκισμού, είναι τόσος ο... διαγκωνισμός των κάπηλων, επικαρπωτών, τυμβωρύχων, διαστρεβλωτών και νεοϊστορικών, που ούτε -και- η επιθανάτια επιθυμία του Εκδημήσαντος υπήρξε σεβαστή.  

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 19/11/2013